YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 27

27
فصلِ بِیست و هفتُم
خُداوند نُور و نِجات مه اَسته
از داوُود.
1خُداوند نُور و نِجات مه اَسته، از کِی بِتَرسُم؟
خُداوند پناهگاهِ جان مه اَسته، از کِی ترس دَشته بَشُم؟
2وختی بدکارا دَ بَلِه مه مییه که گوشت مَره بُخوره،
امُو دُشمنا و مُخالِفای مه مِیلَخشه و موفته.
3اگه یگ لشکر دَ ضِد مه خَیمه بِزَنه،
دَ دِل مه ترس پَیدا نَمُوشه؛
اگه جنگ ام دَ ضِد مه دَر بِگِیره،
باز ام ما مُطمئین اَستُم.
4ما یگ چِیز ره از خُداوند طلب کدُم
که دَ پُشت شی مِیگردُم:
اُو اِی اَسته که دَ تمامِ روزای عُمر خُو
دَ خانِه خُداوند زِندگی کنُم،
تا نُوربَندی خُداوند ره توخ کنُم و دَ خانِه شی تَفَکُر کنُم.
5چُون دَ روزِ بَلا-و-مُصِیبت،
اُو مَره دَ پناهگاهِ خُو تاشه مُونه؛
اُو مَره دَ زیرِ خَیمِه خُو پُوٹ مُوکُنه
و دَ بَلِه قاده، دَ جای بِلند قرار مِیدیه.
6اوخته سر مه دَ بَلِه دُشمنای چاردَور مه
بِلند مُوشه،
و ما قد چِیغِ خوشی دَ خَیمِه ازُو قُربانی ها تقدِیم مُونُم
و سرُود خانده بَلدِه خُداوند ساز مِیزَنُم.
7اَی خُداوند، آواز مَره بِشنَو، ما ناله-و-فریاد مُونُم،
دَ حق مه رحِیم بَش و دُعای مَره قبُول کُو.
8دِل مه مُوگیه که رُوی ازتُو ره طلب کنُم.
اَی خُداوند، ما رُوی تُو ره طلب مُونُم.
9رُوی خُو ره از مه تاشه نَکُو
و خِدمتگار خُو ره دَ غَیتِ غَضَب خُو از حُضُور خُو هَی نَکُو.
تُو مَدَدگار مه بُودے؛
مَره رَد نَکُو و ایله نَکُو،
اَی خُدای نِجات مه.
10حتیٰ اگه آته و آبه مه مَره ایله کُنه،
ولے خُداوند مَره قبُول مُونه.
11اَی خُداوند، راه-و-طرِیق خُو ره دَزمه تعلِیم بِدی
و بخاطرِ دُشمنای مه، مَره دَ راهِ اَوار هِدایت کُو.
12مَره دَ خاستِ مُخالِفای مه تسلِیم نَکُو،
چراکه شاهِدای دروغی دَ ضِد مه باله شُده
و از دانِ ازوا ظُلم-و-خُشُونَت باد مُوشه.
13 ما یقِین دَرُم که خُوبی خُداوند ره دَ عالمِ زِنده ها مِینگرُم.
14چِیم دَ راهِ خُداوند بَش،
قَوی بَش و بیل که دِل تُو باجُراَت بَشه؛
اَرے، چِیم دَ راهِ خُداوند بَش.

Currently Selected:

زبُور 27: HAZ

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in