YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 22

22
فصلِ بِیست و دوّم
سرُودِ غَم و پیروزی
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها. دَ صَوتِ «آهُو بَرِه صُبح»#۲۲‏:۰ عِبارَتِ «آهُو بَرِه صُبح» دَ زِبونِ عِبرانی واضِح نِییه. خانده شُنه. زبُورِ داوُود.
1اَی خُدای مه، اَی خُدای مه، چرا مَره ایله کدے؟
چرا از نِجات دَدون مه
و از توره های پُرناله-و-فِغان مه خود ره دُور گِرِفتے؟
2اَی خُدای مه، ما دَ غَیتِ روز ناله-و-فریاد مُونُم، ولے تُو جواب نَمِیدی؛
دَ غَیتِ شاو ام مِینالُم و آرامی نَدرُم.
3ولے تُو مُقَدَّس اَستی،
اَی خُدای که دَ تَخت شِشتے
و بَنی اِسرائیل تُو ره حمد-و-ثنا مُوگیه.
4بابه‌کَلونای مو دَزتُو تَوَکُل کد؛
اُونا تَوَکُل کد و تُو اُونا ره خلاصی دَدی.
5اُونا پیشِ ازتُو ناله-و-فریاد کد و نِجات پَیدا کد.
اُونا دَزتُو تَوَکُل کد و شرمِنده نَشُد.
6ولے ما یگ کِرم اَستُم، نَه اِنسان.
ما رِیشخندِ آدما اَستُم و دَ وسِیلِه مردُم تحقِیر-و-تَوهِین مُوشُم.
7ھرکسی که مَره مِینگره، دَ بَلِه مه رِیشخَندی مُونه.
اُونا لب خُو ره تُرد مُونه و سر خُو ره شور دَده مُوگیه:
8”دَ خُداوند تَوَکُل کُو!
بیل که خُداوند اُو ره خلاصی بِدیه.
بیل که اُو ره نِجات بِدیه، اگه از شی خوش-و-راضی اَسته.“
9 اَی خُداوند، تُو بُودی که مَره از کَورِه آبِه مه بُرو اَوُردی
و غَیتِیکه دَ شِیرِ آبِه خُو بُودُم، دَزمه اِطمِینان دَدی.
10ما از رَحمِ آبِه خُو دَزتُو تعلُق دَشتُم
و از کَورِه آبِه مه، تُو خُدای مه اَستی.
11از مه دُور نَبَش،
چراکه مُشکِلات-و-سختی نزدِیک اَسته
و هیچ یار-و-مَدَدگار نِییه.
12نَرگاو های کَلو دَور مَره گِرِفته،
نَرگاو های زورتُوی باشان مَره محاصِره کده.
13اُونا دان های خُو ره دَ بَلِه مه کٹه واز کده
مِثلِ شیرای دَرِنده و غُران.
14ما مِثلِ آو اَلّی لَوُو شُدیم
و پگِ استُغونای مه بَند بَند جدا شُده.
دِل مه رقمِ مُوم دَ مَنِه جِسم مه آو شُده.
15قُوَت مه از دِست رفته و رقمِ کوزِه گِلی خُشک شُده
و زِبون مه دَ کام مه چسپِیده.
تُو مَره دَ خاکِ مَرگ شَندے،
16چُون سَگا دَور مَره گِرِفته؛
یگ ڈلِ شرِیر-و-بَدکار مَره محاصِره کده؛
دِستا و پایای مَره سُلاخ کده.#۲۲‏:۱۶ دَ جای «سُلاخ کده» دَ بعضی نُسخه ها «رقمِ شیر» نوِشته یَه.
17ما مِیتنُم که پگِ استُغونای خُو ره حِساب کنُم.
اُونا توخ مُونه و چِیم خُو ره دَزمه دوخته.
18اُونا کالای مَره مَنِه خُو تقسِیم کده
و دَ بَلِه لِباس مه پِشک اَندخته.
19مگم تُو، اَی خُداوند، از مه دُور نَبَش!
اَی قُوَت مه، بَلدِه کومَک مه عَجَله کُو!
20جان مَره از دَمِ شمشیر خلاص کُو
و زِندگی#۲۲‏:۲۰ دَ جای «زِندگی» دَ زِبونِ عِبرانی «یگانه» نوِشته یَه. مَره از چنگِ سَگا.
21مَره از دانِ شیرا نِجات بِدی
و از شاخای گاوای وَحشی؛
دُعای مَره قبُول کُو!
22ما نام تُو ره دَ بِرارون خُو اِعلان مُونُم
و دَ مینکلِ جماعت تُو، تُو ره سِتایش مُونُم.
23اَی کسای که از خُداوند مِیترسِید، اُو ره حمد-و-ثنا بُگِید؛
اَی تمامِ نسلِ یعقُوب، اُو ره بُزُرگی-و-جلال اِعلان کنِید؛
اَی تمامِ نسلِ اِسرائیل، ازُو ترس دَشته بَشِید.
24چُون اُو مُصِیبتِ آدمِ مُصِیبت زَده ره خار و حقِیر حِساب نَکده
و رُوی خُو ره ازُو دَور نَدَده،
بَلکِه وختی دَ پیشِ ازُو ناله-و-فریاد کد اُو گوش گِرِفت.
25حمد-و-ثنای که دَ مینکلِ جماعتِ کٹه مُوگیُم، از طرفِ ازتُو مییه.
ما نَذر های خُو ره دَ حُضُورِ کسای اَدا مُونُم که از تُو#۲۲‏:۲۵ دَ جای «از تُو» دَ زِبونِ عِبرانی «ازُو» نوِشته یَه. ترس دَره.
26آدمای غرِیب نان خورده سیر مُوشه؛
کسای که دَ طلبِ خُداوند اَسته اُو ره سِتایش مُونه؛
دِل های شُمو تا اَبَد زِنده باد!
27تمامِ گوشه های زمی کارای خُداوند ره دَ یاد خُو میره
و سُون خُداوند تاو مُوخوره
و تمامِ طایفه های مِلَّت ها دَ حُضُورِ ازُو#۲۲‏:۲۷ دَ جای «ازُو» دَ زِبونِ عِبرانی «ازتُو» نوِشته یَه. پرستِش مُونه،
28چراکه پادشاهی دَ خُداوند تعلُق دَره
و اُو دَ بَلِه مِلَّت ها حُکمرانی مُونه.
29پگِ دَولتمَندای زمی که از ناز-و-نِعمت برخوردار اَسته ام اُو ره سَجده مُونه،
تمامِ کسای که دَ تَی خاک موره دَ حُضُورِ ازُو زانُو مِیزَنه؛
هیچ کس نَمِیتنه که جان خُو ره زِنده نِگاه کنه.
30نسلِ نَو دَزُو خِدمت مُونه؛
و دَ نسل های آینده دَ بارِه خُداوند خبر مِیدیه.
31اُونا مییه و بَلدِه قَومی که دَ آینده تَوَلُد مُوشه عدالتِ خُداوند ره اِعلان مُونه
و مُوگیه که اُو امی کار ره کده.

Currently Selected:

زبُور 22: HAZ

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in