زبُور 18
18
فصلِ هژدَهُم
سرُودِ پیروزی داوُود
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها. زبُورِ داوُود خِدمتگارِ خُداوند؛ داوُود توره های امزی سرُود ره دَ غَیتی بَلدِه خُداوند خاند که خُداوند اُو ره از دِستِ تمامِ دُشمنای شی و از دِستِ شائول خلاص کد. داوُود اینی رقم خاند:
1اَی خُداوند، اَی قُوَت مه، ما تُو ره دوست دَرُم.
2خُداوند قاده-و-پناهگاهِ مه اَسته، قلعه و نِجات دِهِندِه مه،
اُو خُدای مه اَسته، قادِه مه که دَز شی پَناه مِیگِیرُم،
سِپر مه و قُدرتِ#۱۸:۲ دَ جای «قُدرت» دَ زِبونِ عِبرانی «شاخ» نوِشته یَه. نِجات مه و قلعِه بِلند مه.
3ما خُداوند ره که لایقِ حمد-و-ثنا اَسته کُوی مُونُم،
و ما از چنگِ دُشمنای خُو نِجات پَیدا مُونُم.
4ریسپونای مَرگ دَ گِرد مه پیچ خورده بُود
و سیل های تباهی دَ بَلِه مه هُجُوم اَوُردُد.
5ریسپونای عالمِ مُرده ها دَ دَور مه خود ره پیچَندُد
و دام های مَرگ دَ پیشِ رُوی مه اَوار شُدُد.
6دَ غَیتِ سختی-و-مُشکِلات خُو خُداوند ره کُوی کدُم
و دَ پیشِ خُدای خُو ناله-و-فریاد کدُم.
اُو از جایگاهِ خُو آواز مَره شِنِید
و ناله-و-فریاد مه دَ حُضُور شی دَ گوشِ ازُو رسِید.
7اوخته زمی زِلزِله کده تکان خورد،
بُنیادِ کوه ھا دَ لَرزه اَمَد و شور خورد،
چراکه خُداوند قار شُد.
8از بِینی شی دُود بُر شُد
و از دان شی آتِشِ ذَوب کُنِنده
که از شی قوغ ها باد مُوشُد.
9اُو آسمو ره خَم کد و تاه اَمَد
و دَ تَی پای شی ترِیکی تِیره بُود.
10اُو دَ بَلِه کِرُوبی#۱۸:۱۰ «کِرُوبی» اِمکان دَره که «ملایکِه مُقَرِب» معنیٰ بِدیه. امچُنان بَلدِه فامِیدو دَ بارِه «کِرُوبی» دَ کِتابِ خرُوج ۲۵:۲۰-۱۸ رُجوع کُنِید. سوار شُده پَرواز کد
و دَ بَلِه بال های باد دَ حَرکت شُد.
11اُو ترِیکی ره پوشاک خُو جور کد
و آوُرِ سیاهِ پُر از آو ره سایَبان دَ گِرداگِرد خُو.
12از روشَنی حُضُورِ ازُو
از مینکلِ آوُر ھای شی
زاله و قوغ های آتِش بُرو اَمَد.
13خُداوند از آسمو گُرگُردراغ کد؛
قادِرِ مُتعال آواز خُو ره از مینکلِ زاله و قوغ های آتِش بِلند کد.
14اُو تِیر ھای خُو ره ایله کده دُشمنا#۱۸:۱۴ دَ جای «دُشمنا» دَ زِبونِ عِبرانی «اُونا» نوِشته یَه. ره تِیتپَرَک کد
و آتِشَک رَیی کده اُونا ره دَ گَلگَلمیری اَندخت.
15غَوُجی های دریا دِیده شُد و بُنیادِ زمی نُمایان شُد،
از هَیبَت تُو، اَی خُداوند، و از شَمالِ بادِ بِینی تُو.
16 خُداوند از عالمِ باله دَ کومَک مه رسِیده مَره گِرِفت
و از آو های کَلو بُرو بُر کد.
17اُو مَره از چنگِ دُشمونِ زورتُوی مه خلاص کد،
از چنگِ کسای که از مه بَد مُوبُرد،
چُون اُونا از مه کده کَلو زورتُو بُود.
18دَ روزی که دُچارِ بَلا-و-مُصِیبت بُودُم، اُونا دَ جان مه اَمَد،
لیکِن خُداوند پُشتِیوان مه بُود.
19اُو مَره بُر کده دَ جای پِراخ اَوُرد،
اُو مَره از مُشکِلات خلاص کد، چراکه اُو از مه راضی بُود.
20خُداوند دَ مُطابِقِ عدالت مه دَز مه اَجر دَد،
دَ مُطابِقِ پاکی دِستای مه قد مه رفتار کد،
21چراکه ما راه های خُداوند ره نِگاه کدیم
و شرِیرانه از خُدای خُو رُویگردو نَشُدیم؛
22پگِ احکامِ ازُو دَ پیشِ رُوی مه بُوده
و دستُورای شی ره از خُو دُور نَکدیم.
23ما دَ حُضُورِ ازُو بےعَیب بُودیم
و خود ره از گُناه دُور نِگاه کدیم.
24پس خُداوند دَز مه اَجر دَد، دَ مُطابِق عدالت مه
و دَ مُطابِقِ پاکی دِستای مه که دَ پیشِ نظرِ ازُو یَه.
25 خُداوندا، دَ آدمِ وفادار تُو وفاداری خُو ره نِشو مِیدی؛
دَ نفرِ بےعَیب، بےعَیبی خُو ره نِشو مِیدی.
26دَ آدمِ پاک، پاکی خُو ره نِشو مِیدی
و دَ آدمِ چَلباز، هُوشیاری خُو ره نِشو مِیدی.
27چُون تُو قَومِ مظلُوم ره نِجات مِیدی
ولے چِیمای پُر کِبر-و-غرُور ره خجِل مُونی.
28تُو چِراغ مَره روشو مُونی،
خُداوند، خُدای مه، ترِیکی مَره روشَنی مُونی.
29دَ کومَکِ ازتُو ما دَ بَلِه لشکر حَمله مُونُم
و قد تَوَکُل دَ خُدای خُو دَ بَلِه دیوالِ شار ها بُر مُوشُم.
30خُدا راه-و-طرِیق شی کامِل اَسته؛
کلامِ خُداوند خالِص اَسته.
اُو بَلدِه تمامِ کسای که دَزُو پناه مُوبره سِپر اَسته،
31چُون غَیر از خُداوند، کِی خُدا اَسته؟
و غَیر از خُدای مو، کِی قاده-و-پناهگاهِ مو اَسته؟
32خُدای که کمر مَره قد قُوَت بسته کده
و راه های مَره بےخَطر جور کده،
33اُو پایای مَره رقمِ پایای آهُو جور مُونه
و مَره دَ جای های بِلند ایستَلجی مُوکُنه.
34اُو دِستای مَره بَلدِه جنگ تمرِین مِیدیه
تاکه بازُو های مه بِتَنه کمونِ برونزی ره خَم بِدیه.
35 اَی خُداوند، تُو سِپرِ نِجات خُو ره دَز مه دَدے
و دِستِ راست تُو از مه پُشتِیوانی کده؛
تُو خود ره خَم کده مَره بُزُرگ جور کدی.
36زیرِ پای مَره بَلدِه قَدم های مه پِراخ جور کدے
تاکه پایای مه نَلَخشه.
37ما دُشمنای خُو ره دُمبال کده دَزوا رسِیدُم
و تاکه اُونا نابُود نَشُد، پس دَور نَخوردُم.
38ما اُونا ره اِیطور زَدُم که دِیگه باله شُده نَتنِست
و دَ تَی پای مه اُفتَد.
39چُون تُو کمر مَره قد قُوَت بَلدِه جنگ بسته کدے
و مُخالِفای مَره دَ تَی پای مه اَندختے.
40تُو گردونِ دُشمنای مَره دَ دِست مه دَدے
و ما کسای ره که از مه بَد مُوبُرد، نابُود کدُم.
41اُونا بَلدِه کومَک ناله-و-فریاد کد، مگم هیچ کس نَبُود که اُونا ره نِجات بِدیه،
اُونا پیشِ خُداوند ناله-و-فریاد کد، ولے اُو دَزوا جواب نَدَد.
42ما اُونا ره دَ اندازِه کوفتُم که رقمِ خاکِ دَمِ باد جور شُد،
و اُونا ره رقمِ گِلِ کُوچه دُور پورته کدُم.
43تُو مَره از جنجالِ مردُم خلاص کدے
و مَره کٹِه مِلَّت ها جور کدے؛
مردُمی ره که نَمِیشنَختُم، مَره خِدمت مُونه.
44امی که اُونا تورِه مَره مِیشنَوه، از اَید مه مُوشه؛
بیگَنهگو خَم شُده دَ پیش مه مییه.
45بیگَنهگو بےروحیه شُده
و قد ترس-و-لرز از سَنگر های خو بُرو مییه.
46خُداوند زِنده یَه! حمد-و-ثنا دَ قاده-و-پناهگاهِ مه!
مُتعال باد خُدای نِجات مه!
47خُدای که اِنتِقام مَره گِرِفت
و قَوم ها ره تابِع مه کد،
48 خُدای که مَره از چنگِ دُشمنای مه خلاص کد.
خُداوندا، تُو مَره دَ برابرِ مُخالِفای مه سربِلند کدے،
و از دِستِ آدمِ ظالِم نِجات دَدے.
49امزی خاطر، اَی خُداوند، تُو ره دَ مینکلِ مِلَّت ها حمد-و-سِپاس مُوگیُم
و بَلدِه سِتایشِ نام تُو سرُود میخانُم.
50اُو پیروزی های بُزُرگ ره نصِیبِ پادشاهِ خُو مُونه،
و رَحمت خُو ره دَ مَسَح شُدِه خُو نِشو مِیدیه،
دَ داوُود و اَولادِه شی تا اَبَداُلاباد.
Currently Selected:
زبُور 18: HAZ
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 UBS. Used by permission. All rights reserved.
