YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 12

12
فصلِ دوازدَهُم
دُعا بَلدِه نِجات
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها، قد هشت تار خانده شُنه؛ زبُورِ داوُود.
1اَی خُداوند، نِجات بِدی، چُون کُدَم آدمِ خُدا ترس باقی نَمَنده
و اِنسانای صادِق-و-نیک از مینکلِ بَنی آدم گُم شُده.
2پگ دَ یگدِیگِه خُو دروغ مُوگیه
اُونا قد لَبای چاپلُوس و دِلِ منافِق توره مُوگیه.
3 کشکِه خُداوند پگِ لب های ره که چاپلُوسی مُونه مُنٹی کُنه،
و هر زِبونی ره که توره ھای کٹه کٹه مُوگیه،
4امزوا ره که مُوگیه: ”قد زِبون خُو مو پیروز مُوشی؛
لَبای مو از خودون مو یَه؛ کِی اَسته که دَ بَلِه مو بادار بَشه؟“
5خُداوند مُوگیه: ”بخاطرِ غارَت شُدونِ مردُمِ غرِیب-و-بیچاره
و بخاطرِ آه-و-نالِه آدمای مُحتاج، اینه، ما باله مُوشُم
و نِجاتی ره نصِیبِ ازوا مُونُم که دَ آرزوی شی اَسته.“
6توره های خُداوند توره های خالِص اَسته،
خالِصتَر از نُقرِه خالِص که ھفت دفعه دَ کورِه گِلی پاک شُده بَشه.
7اَی خُداوند، تُو از مردُمِ غرِیب-و-بیچاره حِفاظَت مُونی؛
تُو اُونا ره از شَرِ امزی نسل تا اَبَد نِگاه مُونی.
8وختِیکه فِسق-و-فِساد دَ مینکلِ بَنی آدم اَوج مِیگِیره
آدمای شرِیر ھر سُو مِیگرده.

Currently Selected:

زبُور 12: HAZ

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in