YouVersion Logo
Search Icon

متیٰ 6

6
فصلِ شَشُم
دَ بارِه خَیرات
1اِحتیاط کُنِید که نیکی خُو ره دَ پیشِ رُوی مردُم انجام نَدِید تا اُونا شُمو ره بِنگره؛ اگه امی رقم کُنِید، شُمو دَ پیشِ آتِه خُو که دَ آسمو اَسته، کُدَم اَجری نَدرِید. 2پس هر وختِیکه خَیرات مِیدی، پیشِ رُوی خُو سُرنَی زَده اِعلان نَکُو، رقمی که ریاکارا دَ عِبادت خانه ها و سَرَک ها مُونه تا مردُم اُونا ره تعرِیف-و-تَوصِیف کُنه. ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، اُونا اَجر خُو ره گِرِفته. 3مگم تُو هر وختِیکه خَیرات مِیدی، از چِیزی که دِستِ راست تُو مُونه، نَه ایل که دِستِ چَپ تُو خبر شُنه 4تا خَیرات تُو تاشه بُمَنه؛ و آتِه#۶‏:۴ یعنی «آتِه آسمانی.» تُو که چِیزای تاشه ره مِینگره، اَجر تُو ره مِیدیه.
دَ بارِه دُعا کدو
5و هر وختِیکه دُعا مُونی، رقمِ ریاکارا نَبَش، چُون اُونا خوش دَره که دَ عِبادت خانه ها و گوشه-و-کِنارِ سَرَک ها ایسته شُده دُعا کُنه تا مردُم اُونا ره بِنگره. ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، اُونا اَجر خُو ره گِرِفته. 6ولے تُو، وختِیکه دُعا مُونی دَ داخِلِ اُتاق خُو رفته درگه ره کیپ کُو و دَ پیشِ آتِه که دِیده نَمُوشه دُعا کُو. اوخته آتِه تُو که چِیزای تاشه ره ام مِینگره، اَجر تُو ره مِیدیه.
7و دَ غَیتِ دُعا کدو رقمِ مِلَّت های غَیرِ یهُود حرفای بےمعنیٰ ره یکسَره گُفته نَرَوِید، چُون اُونا فِکر مُونه که از یکسَره گُفتو دُعای ازوا قبُول مُوشه. 8پس رقمِ ازوا نَبَشِید، چُون آتِه#۶‏:۸ یعنی «آتِه آسمانی.» شُمو مِیدَنه که شُمو دَ چِیزخیل ضرُورَت دَرِید، پیش ازی که از شی درخاست کُنِید.
9پس شُمو اینی رقم دُعا کُنِید:
’اَی آتِه مو که دَ آسمو اَستی،
نام تُو مُقَدَّس باد؛
10پادشاهی تُو بییه؛
اِرادِه تُو امُو رقم که دَ آسمو اِجرا مُوشه،
دَ زمی ام اِجرا شُنه؛
11نانِ روزانِه مو ره اِمروز دَز مو بِدی؛
12قرض های#۶‏:۱۲ «قرض ها» دَ امزی آیه «خطاها» معنیٰ مِیدیه. دَ لُوقا فصلِ ۱۱ آیِه ۴ رُجوع کُنِید. مو ره بُبَخش،
امُو رقم که مو ام قرضدارای خُو ره مُوبَخشی؛
13مو ره دَ آزمایش قرار نَدی، بَلکِه مو ره از شرِیر خلاصی بِدی،
[چراکه پادشاهی، قُدرت و جلال تا اَبَداُلاباد از تُو اَسته، آمین.‘]#۶‏:۱۳ بعضی نُسخه ها مَتنِ داخِلِ قَوس ره نَدره.
14چُون اگه شُمو خطاهای مردُم ره بُبخشِید، آتِه آسمانی شُمو ام شُمو ره مُوبَخشه. 15لیکِن اگه شُمو مردُم ره نَبخشِید، آتِه آسمانی شُمو ام خطاهای شُمو ره نَمُوبَخشه.
دَ بارِه روزه گِرِفتو
16وختِیکه روزه مِیگِیرِید، رقمِ ریاکارا تُرشرُوی نَبشِید، چُون اُونا رنگ-و-رُوی خُو ره تغیِیر مِیدیه تا دَ مردُم نِشو بِدیه که روزه دَره. ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، اُونا اَجر خُو ره گِرِفته. 17مگم تُو وختِیکه روزه مِیگِیری، سر خُو ره چرب کُو و رُوی خُو ره بُشوی 18تا دَ نظرِ مردُم روزه‌دار معلُوم نَشُنی، بَلکِه دَ نظرِ آتِه خُو که دِیده نَمُوشه روزه‌دار معلُوم شُنی؛ و آتِه تُو که چِیزای تاشه ره ام مِینگره، اَجر تُو ره مِیدیه.
دَ بارِه مال-و-دَولت
19مال-و-دَولت دَ زمی بَلدِه خُو جَم نَکُنِید، دَ جایی که کویه و زَنگ اُو ره از بَین مُوبَره و دُزا دَر اَمَده دُزی مُوکُنه؛ 20بَلکِه مال-و-دَولت دَ عالمِ باله بَلدِه خُو جَم کُنِید، دَ جایی که کویه و زَنگ اُو ره از بَین نَمُوبَره و دُزا دَر نَمییه و دُزی نَمُوکُنه. 21چُون هر جای که مال-و-دَولت تُو اَسته، دِل تُو ام امُونجی یَه.
22چِیم چِراغِ جان اَسته. پس اگه چِیم تُو بِینا بَشه، تمامِ وجُود تُو روشو اَسته. 23لیکِن اگه چِیم تُو فاسِد بَشه، تمامِ وجُود تُو پُر از ترِیکی اَسته. پس اگه امُو روشَنی که دَ وجُود تُو اَسته ترِیک بَشه، چی یگ ترِیکی بُزُرگ اَسته!
24هیچ کس نَمِیتنه که دُو بادار ره خِدمت کُنه، چُون حتماً از یگ شی بَد مُوبره و دِیگِه شی ره دوست مِیدَنه، و یا دَ یگ شی وفادار مُومَنه و دِیگِه شی ره خار-و-حقِیر حِساب مُونه. دَمزی رقم شُمو نَمِیتَنِید که ام بندِه خُدا بَشِید و ام بندِه مال-و-دَولت.
غَم-و-غُصّه نَخورِید
25امزی خاطر دَز شُمو مُوگُم: دَ بارِه زِندگی خُو تَشوِیش نَکُنِید که چی بُخورِید یا چی وُچی کُنِید و نَه دَ بارِه جِسم خُو که چی بُپوشِید. آیا زِندگی از خوراک و جِسم از پوشاک کده مُهِمتَر نِییه؟ 26مُرغَکوی آسمو ره توخ کُنِید: اُونا نَه کِشت مُونه، نَه دِرَو و نَه ام دَ دَی‌خانه ها ذخِیره مُوکُنه، ولے آتِه آسمانی شُمو روزی ازوا ره مِیدیه. آیا اَرزِشِ ازشُمو ازوا کده کَلوتر نِییه؟ 27کُدَمِ ازشُمو مِیتنِید که قد غَم-و-غُصّه خوردو یگ ساعت عُمر خُو ره دِراز کُنِید؟#۶‏:۲۷ یگ معنای دِیگِه شی دَ زِبونِ یونانی اینی اَسته: «کُدَمِ ازشُمو مِیتنِید که یگ توغَی قد خُو ره دِراز کُنِید؟» 28و شُمو چرا بَلدِه کالا غَم-و-غُصّه مُوخورِید؟ گُل های سوسَنِ دَشت ره بِنگرِید که چی رقم کٹه مُوشه؛ اُونا نَه زَحمت مِیکشه و نَه مِیریشه. 29ولے ما دَز شُمو مُوگیُم که حتیٰ سُلَیمان ام قد تمامِ شان-و-شَوکت خُو رقمِ یکی امزوا کالا نَپوشِید. 30پس اگه خُدا علفِ دَشت ره که اِمروز اَسته و صَباح دَ تندُور اَندخته مُوشه اِی رقم مُوپوشَنه، آیا شُمو ره غَدر کَلو خُوبتَر نَمُوپوشَنه، اَی کم ایمانا؟ 31پس غَم-و-غُصّه نَخورِید که بُگِید، ’چی بُخوری؟‘ یا ’چی وُچی کُنی؟‘ و یا ’چی بُپوشی؟‘ 32چُون مردُمای غَیرِ یهُود دَ طلبِ پگِ امزی چِیزا اَسته، مگم آتِه آسمانی شُمو مِیدَنه که شُمو دَ پگِ امزی چِیزا ضرُورَت دَرِید. 33بَلکِه اوّل دَ طلبِ پادشاهی خُدا و عدالتِ ازُو بَشِید؛ اوخته تمامِ امزی چِیزا ام دَز شُمو دَده مُوشه. 34پس غَم-و-غُصِّه صَباح ره نَخورِید، چراکه صَباح غَم-و-غُصِّه خود خُو ره دَره؛ مُشکِلاتِ اِمروز بَلدِه اِمروز بس اَسته.

Currently Selected:

متیٰ 6: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in