متیٰ 25

فصلِ بِیست و پنجُم

مَثَلِ دَه دُخترِ جوان

1دَ اُو زمان پادشاهی آسمو رقمِ دَه دُخترِ خانه مُوبَشه که چِراغای خُو ره گِرِفته دَ دَمِ راهِ داماد رفت. 2پَنجِ ازوا نادان بُود و پَنج شی دانا. 3دُخترونِ نادان چِراغای خُو ره گِرِفت، ولے هیچ روغو قد خُو نَبُرد. 4مگم دُخترونِ دانا ظرفای پُر از روغو ام قد چِراغای خُو بُرد. 5وختِیکه اَمَدونِ داماد طال خورد، تمامِ ازوا ره خاو گِرِفت و اُونا خاو رفت. 6دَ نِیمِ شاو یگ آواز بِلند شُد که مُوگُفت: ’اونه، داماد! دَ دَمِ راهِ شی بیِید.‘ 7اوخته تمامِ امزُو دُخترونِ خانه باله شُده چِراغای خُو ره آماده کد. 8و دُخترونِ نادان دَ دُخترونِ دانا گُفت: ’کم وَری امزُو روغون خُو دَز مو ام بِدِید، چراکه چِراغای مو دَ حالِ گُل شُدو یَه.‘ 9مگم دُخترونِ دانا دَ جواب ازوا گُفت: ’نَمُوشه، چُون اُوقَس نِییه که ام مو ره بس کُنه و ام شُمو ره؛ بِهتر اَسته که شُمو دَ پیشِ سَوداگرا بورِید و بَلدِه خُو بِخرِید.‘ 10مگم وختِیکه اُونا روغو خرِیدو رفتُد، داماد رسِید و کسای که تَیار بُود قد ازُو قتی دَ توی رفت و درگه بسته شُد. 11بعد ازُو امُو دُخترونِ دِیگه ام اَمَد و گُفت: ’صاحِب، صاحِب، درگه ره بَلدِه مو واز کُو.‘ 12مگم اُو دَ جوابِ ازوا گُفت: ’ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، ما شُمو ره نَمِینَخشُم.‘ 13پس بیدار بَشِید، چراکه شُمو ازُو روز و ساعت خبر نَدرِید.

مَثَلِ سِه غُلام

14 اَمَدونِ امزُو روز رقمِ یگ آدم اَسته که قَصد دَشت سَفر کُنه. اُو غُلامای خُو ره کُوی کد و دارایی خُو ره دَ پیشِ ازوا ایشت: 15دَ یگ شی پَنج قَنطار#۲۵‏:۱۵ بَلدِه معنای قَنطار دَ پاوَرقِ متیٰ ۱۸:‎۲۴ رُجوع کُنِید. دَد، دَ دِیگِه شی دُو قَنطار و دَ سِوّمنِه شی یگ قَنطار، یعنی دَ هر کُدَمِ ازوا برابرِ تَوانایی شی دَد. اوخته سُون سَفر خُو رفت. 16آدمی که پَنج قَنطار ره گِرِفته بُود، رفته قد ازوا تُجارت کد و پَنج قَنطارِ دِیگه فایده کد. 17دَ امزی رقم آدمی که دُو قَنطار ره گِرِفته بُود، ام دُو قَنطارِ دِیگه فایده کد. 18مگم آدمی که یگ قَنطار ره گِرِفته بُود، رفته زمی ره کَند و پَیسِه بادار خُو ره دَ اُونجی تاشه کد.

19بعد از یگ مُدَتِ کَلو بادارِ امزُو غُلاما پس اَمَد و قد ازوا حِساب-و-کِتاب کد. 20اوخته آدمی که پَنج قَنطار ره گِرِفته بُود پیش اَمَد و پَنج قَنطارِ دِیگه ره ام گِرِفته اَوُرد و گُفت: ’صاحِب، تُو بَلدِه مه پَنج قَنطار دَدی، اینه، پَنج قَنطارِ دِیگه ام فایده کدُم.‘ 21بادار شی دَزُو گُفت: ’آفرِین، اَی غُلامِ خُوب و صادِق! تُو دَ امزی چِیزای کم صداقت خُو ره معلُوم کدی؛ آلی تُو ره مسئُولِ چِیزای کَلو جور مُونُم. بیه و دَ خوشی بادار خُو شرِیک شُو!‘ 22امُو کسی که دُو قَنطار گِرِفته بُود، ام پیش اَمَد و گُفت: ’صاحِب، تُو بَلدِه مه دُو قَنطار دَدی؛ اینه، دُو قَنطارِ دِیگه ام فایده کدُم.‘ 23بادار شی دَزُو گُفت: ’آفرِین اَی غُلامِ خُوب و صادِق! تُو دَ امزی چِیزای کم صداقت خُو ره معلُوم کدی؛ آلی تُو ره مسئُولِ چِیزای کَلو جور مُونُم. بیه و دَ خوشی بادار خُو شرِیک شُو!‘ 24اوخته آدمی که یگ قَنطار گِرِفته بُود، ام پیش اَمَد و گُفت: ’صاحِب، ازی که ما تُو ره مِیشنَختُم که تُو یگ آدمِ سختگِیر اَستی، از جای که هیچ کِشت نَکدی دِرَو مُونی و از جای که هیچ تُخم پاش نَدَدی حاصِل جم مُونی. 25امزی خاطر ما ترس خوردُم و رفته امُو یگ قَنطار تُو ره دَ زیرِ زمی تاشه کدُم. اینه، پَیسِه تُو.‘ 26لیکِن بادار شی دَ جوابِ ازُو گُفت: ’اَی غُلامِ شرِیر و بیکاره! تُو مُوفامِیدی از جای که ما کِشت نَکدیم دِرَو مُونُم و از جای که تُخم پاش نَدَدیم حاصِل جم مُونُم. 27امزی خاطر تُو باید پَیسِه مَره دَ صرافا مِیدَدی تا وختِیکه پس اَمَده بُودُم، پَیسِه خُو ره قد فایدِه شی قَتی پس مِیگِرِفتُم. 28آلی امُو یگ قَنطار ره ازُو بِگِیرِید و دَ کسی بِدِید که دَه قَنطار دَره، 29چُون هر کسی که دَره دَزُو دِیگه ام دَده مُوشه تا پِرَیمو دَشته بَشه، مگم هر کسی که نَدره حتیٰ چِیزی ره که دَره ام از شی گِرِفته مُوشه. 30و امی غُلامِ بےاَرزِش ره دَ ترِیکی بُرو پورته کُنِید، دَ جایی که چخرا و دَندو-خَیی اَسته.‘

روزِ قضاوَت

31وختی «باچِه اِنسان» دَ بُزُرگی-و-جلال خُو قد تمامِ ملایکه های خُو مییه، اوخته اُو دَ تَختِ پُر جلال خُو مِیشِینه. 32تمامِ مِلَّت ها دَ حُضُورِ ازُو جم مُوشه و اُو اُونا ره از یگدِیگِه شی جدا مُونه امُو رقم که یگ چوپو گوسپندو ره از قدِ بُزا جدا مُونه. 33اُو گوسپندو ره دَ دِستِ راست و بُزا ره دَ دِستِ چَپ خُو ایستَلجی مُونه. 34اوخته پادشاه دَ کسای که دَ دِستِ راست شی اَسته مُوگیه: ’اَی کسای که از طرفِ آتِه مه بَرکت یافتِید، بیِید و وارِثِ امزُو پادشاهی شُنِید که از شُروعِ دُنیا بَلدِه شُمو آماده شُده. 35چُون گُشنه بُودُم شُمو مَره نان دَدِید، تُشنه بُودُم شُمو مَره آو دَدِید، مُسافِر بُودُم شُمو مَره جای دَدِید، 36لُچ بُودُم شُمو دَز مه کالا دَدِید، ناجور بُودُم شُمو خبرگِیر مه اَمدِید، بَندی بُودُم شُمو دَ دِیدون مه اَمدِید.‘ 37اوخته مردُمای عادِل دَ جواب شی مُوگیه: ’یا مَولا، مو چی وخت تُو ره گُشنه دِیدی و بَلدِه تُو نان دَدی، یا تُشنه دِیدی و دَز تُو آو دَدی؟ 38مو چی وخت تُو ره مُسافِر دِیدی و تُو ره جای دَدی یا لُچ دِیدی و تُو ره کالا دَدی؟ 39چی غَیت تُو ره ناجور یا دَ بَندی‌خانه دِیدی و دَ پیش تُو اَمَدی؟‘ 40اوخته پادشاه دَ جوابِ ازوا مُوگیه: ’ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، هر چِیزی که بَلدِه یکی از ریزه‌تَرِینِ امزی بِرارون مه کدِید، دَ حقِیقت دَز مه کدِید.‘ 41بعد ازُو دَ کسای که دَ دِستِ چَپ شی اَسته مُوگیه: ’اَی لعنَتی ها! از مه دُور شُنِید و دَ آتِشِ اَبَدی که بَلدِه اِبلِیس و ملایکه های شی آماده شُده بُفتِید؛ 42چُون ما گُشنه بُودُم دَز مه نان نَدَدِید، تُشنه بُودُم دَز مه آو نَدَدِید، 43مُسافِر بُودُم دَز مه جای نَدَدِید، لُچ بُودُم دَز مه کالا نَدَدِید، ناجور و دَ بَندی‌خانه بُودُم خبرگِیر مه نَمَدِید.‘ 44اوخته اُونا ام دَ جواب شی مُوگه: ’یا مَولا، مو چی وخت تُو ره گُشنه یا تُشنه یا مُسافِر یا لُچ یا ناجور و یا دَ بَندی‌خانه دِیدی و دَز تُو خِدمت نَکدی؟‘ 45اوخته اُو دَ جوابِ ازوا مُوگیه: ’ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، هر چِیزی که بَلدِه یکی از ریزه‌تَرِین امزیا نَکدِید، دَ حقِیقت دَز مه نَکدِید.‘ 46و اُونا دَ عذاب-و-جَزای اَبَدی موره، مگم مردُمای عادِل دَ زِندگی اَبَدی.“

Currently Selected:

متیٰ 25: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible