متیٰ 22

فصلِ بِیست و دوّم

مَثَلِ توی

1عیسیٰ بسم دَ مَثَل قد ازوا گپ زَده گُفت: 2”پادشاهی آسمو رقمِ یگ پادشاه اَسته که بَلدِه باچِه خُو توی گِرِفت. 3اُو غُلامای خُو ره رَیی کد تا کسای ره که دَ توی دعوَت شُدُد کُوی کُنه، لیکِن اُونا نَخاست که بییه. 4اُو بسم غُلامای دِیگه ره رَیی کد و دَزوا گُفت: ’دَ کسای که دعوَت شُده بُگِید: ”اینه، ما نان خُو ره تَیار کدیم، گاو ها و گوسَله های چاغی مه حلال شُده و تمامِ چِیز آماده اَسته؛ دَ توی بیِید.“‘ 5مگم اُونا خیال خُو ره ام نَوُرد و هر کس دَ راهِ خُو رفت، یگ شی دَ بَلِه زمِینای خُو، دِیگِه شی دَ کاروبار خُو 6و باقی‌مَنده های شی غُلامای ازُو ره گِرِفته دَو-و-دشنام دَد و کُشت. 7اوخته پادشاه غَدر قار شُد و عسکرای خُو ره رَیی کده امُو قاتِلا ره از بَین بُرد و شارِ ازوا ره سوختَند. 8اوخته اُو دَ غُلامای خُو گُفت: ’جشنِ توی آماده اَسته، مگم کسای که دعوَت شُدُد لایق شی ره نَدَشت. 9آلی دَ کوچه-و-بازار بورِید و هر کسی ره که پَیدا کدِید دَ توی دعوَت کُنِید.‘ 10پس غُلاما دَ کوچه-و-بازار رفت و هر کسی ره که پَیدا کد چی خُوب و چی بَد گِرِفته اَوُرد، دَ اندازِه که توی‌خانه از مِهمونا پُر شُد. 11مگم وختی پادشاه اَمَد که مِهمونا ره بِنگره، یگ آدم ره دَ اُونجی دِید که کالای توی دَ جان شی نَبُود. 12پادشاه ازُو پُرسان کد: ’رفِیق، بِدُونِ کالای توی چِطور دَ اِینجی اَمَدی؟‘ اُو بےجواب مَند. 13اوخته پادشاه دَ حاضِرباشای خُو گُفت: ’دِست و پای ازُو ره بسته کُنِید و اُو ره دَ ترِیکی بُرو پورته کُنِید، دَ جایی که چخرا و دَندو-خَیی اَسته.‘ 14چُون کسای که دعوَت شُده کَلو یَه، مگم کسای که اِنتِخاب شُده کم اَسته.“

سوال دَ بارِه مالیات

15اوخته فرِیسیا رفت و جلسه کد که چی رقم عیسیٰ ره قد تورای خود شی دَ دام پورته کُنه. 16اُونا پَیرَوای خُو ره قد طرفدارای هیرودیس قَتی دَ پیشِ عیسیٰ رَیی کد و گُفت: ”اُستاد، مو مِیدَنی که تُو آدمِ صادِق اَستی و راهِ خُدا ره دَ راستی تعلِیم مِیدی و دَ غَمِ کس نِیَستی که چی مُوگیه، چُون تُو دَ ظاهِرِ اِنسان توخ نَمُونی. 17پس دَز مو بُگی که نظر تُو دَزی باره چی اَسته؟ آیا مالیه دَدو دَ قَیصر رَوا اَسته یا نَه؟“ 18مگم عیسیٰ مقصدِ شرِیرانِه ازوا ره فامِید و گُفت: ”اَی ریاکارا، چرا مَره آزمایش مُونِید؟ 19سِکِه ره که بَلدِه مالیه مِیدِید دَز مه نِشو بِدِید.“ اُونا یگ سِکِه یگ دِیناری دَزُو اَوُرد. 20اوخته اُو ازوا پُرسان کد: ”امی عکس و نشان از کِی اَسته؟“ 21اُونا دَ جواب شی گُفت: ”از قَیصر.“ عیسیٰ دَزوا گُفت: ”پس چِیزی ره که از قَیصر اَسته دَ قَیصر بِدِید و چِیزی ره که از خُدا اَسته دَ خُدا.“ 22وختی اُونا امی جواب ره شِنِید، حَیرو مَند و اُو ره ایله کده رفت.

بَحث دَ بارِه قیامت

23دَ امزُو روز صَدُوقیا#۲۲‏:۲۳ بَلدِه معنای «صدُوقی» دَ فهرِستِ لُغات رُجوع کُنِید. که مُوگُفت قیامت#۲۲‏:۲۳ «قیامت» یعنی «دُوباره زِنده شُدون مُرده ها.» وجُود نَدره دَ پیشِ عیسیٰ اَمَد و ازُو سوال کده گُفت: 24”اُستاد، مُوسیٰ گُفته که اگه یگ مرد بےاَولاد بُمُره، بِرار شی باید قد خاتُون ازُو توی کُنه تا بَلدِه بِرار خُو اَولاد پَیدا کُنه. 25یگ زمان دَ مینکل از مو هفت بِرار بُود. اوّلنِه شی خاتُو گِرِفت و مُرد و ازی که اَولاد نَدَشت، خاتُونِ ازُو دَ بِرار شی مَند. 26دوّمنه و سِوّمنه ام امی رقم کد تا بِرارِ هفتُم. 27و دَ آخِر امُو خاتُو ام مُرد. 28پس دَ روزِ قیامت اُو خاتُونِ کُدَمِ امزُو هفت بِرار مُوشه، چُون پگِ ازوا قد ازُو توی کده بُود؟“ 29عیسیٰ دَ جوابِ ازوا گُفت: ”شُمو گُمراه اَستِید، چراکه نَه دَ بارِه کِتابِ مُقَدَّس مِیدَنِید و نَه دَ بارِه قُدرتِ خُدا. 30چُون دَ روزِ قیامت نَه کسی خاتُو مِیگِیره و نَه شُوی مُونه، بَلکِه رقمِ ملایکه ها دَ عالمِ باله اَسته. 31مگم دَ بارِه قیامتِ مُرده ها، آیا نَخاندِید که خُدا دَز شُمو چی گُفته؟ اُو گُفته: 32’ما خُدای اِبراهِیم، خُدای اِسحاق و خُدای یعقُوب اَستُم.‘ خُدا، خُدای مُرده ها نِییه، بَلکِه خُدای زِنده ها اَسته.“ 33وختی جمعیَتِ مردُم امی جواب ره شِنِید، از تعلِیم ازُو حَیرو مَند.

بُزُرگتَرِین حُکمِ خُدا

34وختی فرِیسیا شِنِید که عیسیٰ دانِ صَدُوقیا ره بَند کده، اُونا یگجای جَم شُد. 35و یکی ازوا که عالِمِ شریعت بُود، بَلدِه آزمایش از عیسیٰ سوال کده گُفت: 36”اُستاد، کُدَم حُکم دَ شریعت بُزُرگتَرِین اَسته؟“ 37عیسیٰ دَ جواب شی گُفت: ”خُداوند، خُدای خُو ره قد تمامِ دِل و تمامِ جان و تمامِ عقل خُو مُحَبَت کُو. 38اِی اوّلِین و بُزُرگتَرِین حُکم اَسته. 39و دوّمی ام رقمِ اوّلی اَسته: همسایِه خُو ره رقمِ خود خُو اَلّی دوست دَشته بَش. 40تمامِ تَورات و نوِشته های اَنبیا دَ امزی دُو حُکم بَستَگی دَره.“

مسیح کِی اَسته

41وختِیکه فرِیسیا یگجای جم شُدُد، عیسیٰ ازوا پُرسان کده 42گُفت: ”دَ بارِه مسیح چی فِکر دَرِید؟ اُو باچِه کِی اَسته؟“ اُونا دَزُو گُفت: ”باچِه داوُود.“

43اُو دَزوا گُفت: ”پس چِطور داوُود دَ هِدایتِ روح اُلقُدس اُو ره مَولا مُوگیه؟ چُون اُو مُوگیه که

44’خُداوند دَ مَولای مه گُفت:

”دَ دِستِ راست مه بِشی

تا دُشمَنای تُو ره دَ تَی پای تُو بِندَزُم.“‘

45پس اگه داوُود مسیح ره مَولا مُوگیه، چِطور مِیتنه که باچِه شی بَشه؟“ 46هیچ کس نَتنِست که دَزُو یگ جواب بُگیه و ام بعد امزُو روز کس دِیگه جُراَت نَکد که ازُو سوال کُنه.

Currently Selected:

متیٰ 22: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible