YouVersion Logo
Search Icon

متیٰ 17

17
فصلِ ھفدَهُم
تبدِیلی شکلِ عیسیٰ
1بعد از شَش روز عیسیٰ پِترُس، یعقُوب و بِرار شی یوحَنّا ره جدا کده قد خُو دَ سرِ یگ کوهِ قِیل بُرد. 2دَ اُونجی شکلِ عیسیٰ دَ پیشِ رُوی ازوا تَبدِیل شُد و چِهرِه شی رقمِ آفتَو اَلّی روشنَی دَد و کالای شی رقمِ نُور سفید شُد. 3بےبلغه مُوسیٰ و اِلیاس دَزوا ظاهِر شُد و قد عیسیٰ دَ توره گُفتو شُد. 4اوخته پِترُس دَ عیسیٰ گُفت: ”یا مَولا، کَلو خُوب اَسته که مو دَ اِینجی اَستی. اگه بِخاهی ما سِه سایَبان دَ اِینجی جور مُونُم: یگ بَلدِه ازتُو، یگ بَلدِه مُوسیٰ و یگ ام بَلدِه اِلیاس.“ 5دَ حالِیکه هنوز توره مُوگُفت، بےبلغه یگ آوُرِ نُورانی دَ بَلِه ازوا سایه کد و از آوُر یگ آواز اَمَده گُفت: ”اینَمی باچِه دوست دَشتنی مه یَه که از شی خوش-و-راضی اَستُم. از اَید شی شُنِید.“ 6وختی یارا امی آواز ره شِنید، اُونا رُوی دَ خاک اُفتَده غَدر ترس خورد. 7لیکِن عیسیٰ نزدِیک اَمَده دَ بَلِه ازوا دِست ایشت و گُفت: ”باله شُنِید، ترس نَخورِید.“ 8وختِیکه اُونا چِیمای خُو ره واز کد هیچ کس ره نَدِید بغَیر از عیسیٰ که تنها بُود.
9دَ حالِیکه اُونا از کوه تاه میمَد، عیسیٰ دَزوا اَمر کده گُفت: ”دَ بارِه چِیزی که دِیدِید دَ هیچ کس نقل نَکُنِید تا زمانی که «باچِه اِنسان» از مُرده ها دُوباره زِنده نَشُده.“ 10یارای شی ازُو پُرسان کده گُفت: ”پس چرا عالِمای دِین مُوگیه که اِلیاس باید اوّل بییه؟“ 11اُو دَ جوابِ ازوا گُفت: ”دُرُست اَسته که اِلیاس مییه و تمامِ چِیزا ره اِصلاح مُونه. 12مگم ما دَز شُمو مُوگُم که اِلیاس گاه اَمَده، ولے اُونا اُو ره نَشِنخت و هرچِیزی که خاست دَ حقِ ازُو کد. دَ امزُو رقم «باچِه اِنسان» ام از دِستِ ازوا رَنج-و-عذاب مِینگره.“ 13اوخته یارا فامِید که دَ بارِه یَحیای تعمِید دِهِنده قد ازوا توره مُوگیه.
شفا دَدونِ باچِه مِرگی
14وختی اُونا دَ پیشِ جمعیَتِ مردُم رسِید، یگ آدم دَ دِیرِ ازُو اَمَد و دَ پیشِ رُوی شی زانُو زَده گُفت: 15”یا مَولا، دَ حالِ باچِه مه رَحم کُو، چُون اُو مِرگی دَره و سخت رَنج-و-عذاب مِینگره؛ اُو بارها دَ آتِش اُفتَده و بارها دَ مَنِه آو. 16اُو ره دَ پیشِ یارای تُو اَوُردُم، مگم اُونا نَتنِست که اُو ره شفا بِدیه.“ 17عیسیٰ دَ جواب شی گُفت: ”اَی نسلِ بےایمان و گُمراه، تا کَی قد شُمو بَشُم؟ و تا چی وخت شُمو ره تَحَمُل کنُم؟ اُو ره پیشِ ازمه بیرِید.“ 18پس عیسیٰ دَ سرِ جِن هَیبَت کد و جِن ازُو بُر شُد و امُو باچه دَ امزُو لحظه شفا پَیدا کد.
19اوخته یارا دَ پیشِ عیسیٰ اَمَد و دَ تنهایی ازُو پُرسان کد: ”چرا مو نَتنِستی که امُو جِن ره بُر کُنی؟“ 20عیسیٰ دَزوا گُفت: ”بخاطری که ایمان شُمو کم اَسته. ما حقِیقت ره دَز شُمو مُوگُم، اگه شُمو دَ اندازِه یگ تُخمِ شَرشَم ایمان دَشته بَشِید، مِیتنِید دَ امزی کوه بُگِید، ’حَرکت کُو، ازِینجی دَ اُونجی بورُو،‘ و اُو حَرکت مُونه؛ اوخته هیچ چِیز نِییه که بَلدِه شُمو نامُمکِن بَشه.“ 21[لیکِن اِی رقم جِنیات جُز دَ وسِیلِه دُعا و روزه دِیگه رقم بُر نَمُوشه.]#۱۷‏:۲۱ بعضی نُسخه ها آیِه ۲۱ ره نَدره.
22وختِیکه اُونا دَ جلِیلیه جم شُد، عیسیٰ دَزوا گُفت: ”«باچِه اِنسان» دَ دِستِ مردُم تسلِیم مُوشه 23و اُونا اُو ره مُوکُشه و اُو دَ روزِ سِوّم دُوباره زِنده مُوشه.“ پس اُونا غَدر کوٹیوبار شُد.
مالیه بَلدِه خانِه خُدا
24وختِیکه اُونا دَ کَفرناحُوم رسِید، کسای که مالیِه دُو دِرهَم#۱۷‏:۲۴ مالیِه «دُو دِرهَم» مالیِه بُود که بَلدِه خانِه خُدا جَم مُوشُد. ره جم مُوکد دَ پیشِ پِترُس اَمَده گُفت: ”آیا اُستاد شُمو مالیِه دُو دِرهَم ره نَمِیدیه؟“ 25پِترُس گُفت: ”مِیدیه.“ وختِیکه پِترُس دَ خانه داخِل شُد، عیسیٰ ازُو کده پیش دَ توره گُفتو شُد و پُرسِید: ”اَی شِمعون چی فِکر مُونی، پادشایونِ دُنیا از کُدَم کسا مالیه و جَزیه مِیگِیره؟ از بچکِیچای#۱۷‏:۲۵ «بچکِیچای خُو» اِمکان دَره که «مردُم» معنیٰ مِیدیه. خُو یا از بیگَنه‌گو؟“ 26پِترُس دَ جواب شی گُفت: ”از بیگَنه‌گو.“ عیسیٰ دَزُو گُفت: ”پس بچکِیچا معاف اَسته. 27مگم بخاطری که مو اُونا ره آزُرده نَکُنی، دَ لبِ دریا بورُو و چنگَکِ ماهی‌گِیری ره دَ دریا پورته کُو؛ اوّلِین ماهی ره که گِرِفتی دان شی ره واز کُو و یگ سِکِه چار دِرهَمی پَیدا مُوکُنی. اُو ره بِگِیر و بَلدِه مالیِه خود خُو و ازمه دَزوا بِدی.“

Currently Selected:

متیٰ 17: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in