لُوقا 1

فصلِ اوّل

مقصدِ لُوقا از نوِشته کدونِ زِندگی نامِه عیسیٰ مسیح

1غَدر کسا دِست دَ کار شُده دَ بارِه قِصِّه واقِعه های که دَ مینکل مو رُخ دَده نوِشته کد 2و امُو قِصّه ها دَ وسِیلِه کسای که از شُروع شاهِدای عَینی و خِدمتگارای کلامِ خُدا بُود دَز مو رسِید. 3آلی ما ام بعد از مُطالِعِه دقِیقِ تمامِ چِیزا از شُروع تا آخِر، صَلاح دِیدُم که امی توره ها ره دَز شُمو جنابِ عالی تیوفِیلُس دَ ترتِیب نوِشته کنُم، 4تا شُمو بِتنِید دَ بارِه حقِیقتِ تورای پَی بُبرِید که دَز شُمو گُفته شُده.

پیشگویی تَوَلُدِ یحییٰ

5دَ زمانِ پادشاهی هیرودیس، پادشاهِ یهُودیه، یگ پیشوا دَ نامِ زِکریا زِندگی مُوکد. اُو از پیشوایونِ دِستِه اَبیاه بُود و خاتُون شی که اَلِیزابِت نام دَشت از اَولادِه هارُون بُود. 6هر دُوی شی دَ حُضُورِ خُدا عادِل بُود و دَ مُطابِقِ تمامِ احکام و قَوانِینِ خُداوند بِدُونِ کَم-و-کاست رفتار مُوکد. 7لیکِن اُونا اَولاد نَدَشت، چراکه اَلِیزابِت نازای بُود و هر دُوی شی سالخورده بُود.

8یگ روز وختِیکه زِکریا دَ نوبَتِ دِستِه خُو دَ حُضُورِ خُدا وظِیفِه پیشوایی ره انجام مِیدَد، 9دَ مُطابِقِ رسم-و-رَواجِ پیشوایو پِشک دَ نامِ ازُو بُر شُد که دَ جای مُقَدَّسِ خانِه خُداوند داخِل شُنه و بُخورِ خوشبُوی دَر بِدیه. 10دَ وختِ دَر دَدونِ بُخورِ خوشبُوی تمامِ جمعیَتِ مردُم دَ بُرونِ خانِه خُدا عِبادت مُوکد. 11اوخته یگ ملایکِه خُداوند دَ زِکریا ظاهِر شُد. ملایکه دَ طرفِ راستِ قُربانگاهِ بُخورِ خوشبُوی ایسته بُود. 12زِکریا از دِیدونِ ملایکه ترس خورد و رنگ از اونگِه شی پَرِید. 13لیکِن ملایکه دَزُو گُفت: ”اَی زِکریا، ترس نَخور، چراکه دُعاهای تُو قبُول شُده و خاتُون تُو اَلِیزابِت یگ باچه دَ دُنیا میره و تُو نام شی ره «یحییٰ» بیل. 14اُو باعِثِ خوشی و خوشحالی تُو مُوشه و غَدر کسا دَ غَیتِ پَیدا شُدون شی خوشحالی مُوکُنه، 15چراکه اُو دَ نظرِ خُداوند یگ آدمِ بُزُرگ مُوشه. اُو باید هرگِز شرابِ انگُور و دِیگه وُچی کدَنی های نشه‌آور وُچی نَکُنه. اُو حتیٰ از رَحمِ آبِه خُو پُر از روح اُلقُدس اَسته. 16اُو بِسیاری از بَنی اِسرائیل ره سُون خُداوند، خُدای ازوا هِدایت مُونه. 17اُو قد روح و قُدرتِ اِلیاس پیشلونِ خُداوند موره تاکه دِل های آته‌گو ره سُون بچکِیچای ازوا دَور بِدیه و سرکَش ها ره دَ حِکمتِ آدمای عادِل بیره تا یگ قَومِ تَیار شُده ره بَلدِه خُداوند آماده کُنه.“

18زِکریا دَ ملایکه گُفت: ”از کُجا بِدَنُم که اِی کار مُوشه؟ چُون ما یگ آدمِ پِیر اَستُم و خاتُون مه ام سالخورده.“

19ملایکه دَ جواب شی گُفت: ”ما جِبرائیل اَستُم که دَ حُضُورِ خُدا ایسته مُوشُم. اُو مَره رَیی کده تا قد ازتُو توره بُگُم و اِی خوشخبری ره دَز تُو بِدُم. 20اینه، آلی تُو گُنگه مُوشی و توره گُفته نَمِیتَنی تا روزی که اِی کار انجام شُنه، چراکه تُو دَ تورای مه باوَر نَکدی؛ اِی چِیزا دَ وختِ مُقَرَر خُو پُوره مُوشه.“

21دَ امزُو غَیت مردُم مُنتَظِرِ زِکریا بُود و بخاطرِ دیر کدون شی دَ جای مُقَدَّس حَیرو مَندُد. 22وختِیکه زِکریا بُرو اَمَد اُو قد ازوا توره گُفته نَتنِست. اوخته، مردُم پَی بُرد که دَ مَنِه جای مُقَدَّس یَگو رویا دِیده، چُون اُو سُون ازوا اِشاره مُوکد و گُنگه بُود.

23وختِیکه روزای خِدمت شی تامو شُد، اُو پس دَ خانِه خُو رفت. 24بعد از چند وخت خاتُون شی اَلِیزابِت حامِله شُد و بَلدِه پَنج ماه خود ره از مردُم تاشه کد و گُفت: 25”خُداوند اِی ره بَلدِه مه انجام دَده و دَ اِی روزا دَ بَلِه مه نظرِ لُطف کده تا رَسوایی بےاَولادی ره که دَ مینکلِ مردُم دَشتُم از مه دُور کُنه.“

خوشخبری تَوَلُد شُدونِ عیسیٰ دَ مریَم

26دَ ماهِ ششُمِ حامِلَگی اَلِیزابِت خُدا ملایکِه خُو جِبرائیل ره دَ یکی از شارای جلِیلیه که ناصِره نام دَشت، رَیی کد 27تا دَ پیشِ یگ دُخترِ خانه که نامزادِ یگ آدم دَ نامِ یوسُف بُود بوره. یوسُف از خانَوارِ داوُود بُود و امُو دُختر مریَم نام دَشت. 28ملایکه داخِل شُده دَزُو گُفت: ”سلام، اَی کسی که مَورِدِ لُطف قرار گِرِفتے! خُداوند قد تُو اَسته.“

29لیکِن مریَم از تورِه ملایکه کَلو پَریشان شُد و دَ چورت مَند که اِی چی رقم گپ اَسته. 30مگم ملایکه دَزُو گُفت: ”اَی مریَم، ترس نَخور، چراکه خُدا دَز تُو لُطف کده. 31اینه، تُو حامِله شُده یگ باچه پَیدا مُونی و نام شی ره عیسیٰ بیل. 32اُو بُزُرگ مُوشه و باچِه حضرتِ اعلیٰ گُفته مُوشه. خُداوند-خُدا تختِ بابه‌کَلون شی داوُود ره دَزُو مِیدیه، 33و اُو دَ بَلِه خانَوارِ یعقُوب تا اَبَد حُکمرانی مُوکُنه و پادشاهی شی هرگِز خَتم نَمُوشه.“

34اوخته مریَم دَ ملایکه گُفت: ”اِی توره چِطور شُده مِیتنه دَ حالِیکه ما قد هیچ مرد نزدِیک نَشُدیم؟“#۱‏:۳۴ دَ زِبونِ یونانی «ما هیچ مرد ره نَشِنَختیم» نوِشته یَه.

35ملایکه دَ جواب شی گُفت: ”روح اُلقُدس دَز تُو مییه و قُدرتِ حضرتِ اعلیٰ بَلِه تُو سایه مُوکُنه و تُو حامِله مُوشی. و امزی خاطر اُو نِلغِه مُقَدَّس «باچِه خُدا» گُفته مُوشه. 36اونه، اَلِیزابِت قَومای تُو ام دَ سِنِ پِیری حامِله شُده و یگ باچه دَ کَورِه خُو دَره. اُو ره که مردُم نازای مُوگُفت، اِی ماهِ شَشُمِ حامِلَگی شی اَسته، 37چراکه دَ پیشِ خُدا هیچ چِیز نامُمکِن نِییه.“

38اوخته مریَم گُفت: ”ما بندِه خُداوند اَستُم. بیل که مُطابِقِ تورِه تُو دَ حق مه شُنه.“ بعد ازُو ملایکه از دِیرِ ازُو رفت.

مریَم دَ دِیدونِ اَلِیزابِت موره

39و دَمزُو روزا مریَم حَرکت کد و دَ عجَله دَ یکی از آغِیلای کوهِستونِ یهُودیه رفت 40و دَ خانِه زِکریا دَراَمده اَلِیزابِت ره سلام دَد. 41وختِیکه اَلِیزابِت سلامِ مریَم ره شِنِید، نِلغه دَ کَورِه شی پَیچک زَد و اَلِیزابِت پُر از روح اُلقُدس شُده 42قد آوازِ بِلند گُفت: ”تُو دَ مینکلِ خاتُونو برکت‌یافته اَستی و بَرکت‌یافته اَسته ثَمرِ رَحم تُو. 43ما چی اَستُم که آبِه مَولای مه دَ پیشِ ازمه اَمَده؟ 44چُون امی که آوازِ سلام تُو دَ گوش مه رسِید، نِلغه از خوشی دَ کَورِه مه دَ پَیچک زَدو شُد. 45نیک دَ بَختِ خاتُونی که باوَر کد، چُون چِیزای که از طرفِ خُداوند دَز شی گُفته شُد، پُوره مُوشه.“

سرُودِ مریَم

46و مریَم گُفت:

”جان مه خُداوند ره سِتایش مُونه

47و روح-و-رَوان مه بخاطرِ خُدا نِجات دِهِندِه مه خوشی مُونه،

48چراکه اُو دَ بَلِه بندِه ناچِیز خُو لُطف کده.

اینه، بعد ازی تمامِ نسل ها مَره بَرکت‌یافته مُوگه،

49چراکه قادِر مُطلَق کارای کٹه بَلدِه مه کده.

نامِ ازُو مُقَدَّس اَسته.

50رَحمتِ ازُو دَ بَلِه کسای که از شی مِیتَرسه

نسل-اَندر-نسل باقی مُومنه.

51خُداوند قد بازُوی خُو قُدرت خُو ره نِشو دَده؛

اُو آدمای کِبری ره دَ خیالاتِ دِل شی تِیت‌پَرَک کده.

52اُو زورتُوها ره از تَخت های شی تا اَندخته

و آدمای فروتن ره سربِلند کده.

53اُو گُشنه ها ره قد چِیزای خُوب سیر کده،

ولے دَولَتمَندا ره دِست خالی رَیی کده.

54اُو خِدمتگار خُو اِسرائیل ره کومَک کده

و رَحمت خُو ره دَ یاد اَوُرده،

55امُو رقم که دَ بابه‌کَلون مو

اِبراهِیم و اَولادِه شی وعدِه اَبَدی کدُد.“

56اوخته مریَم تقرِیباً سِه ماه دَ پیشِ اَلِیزابِت مَند و بعد ازُو پس دَ خانِه خُو رفت.

تَوَلُدِ یحییٰ

57وختِ زَیدونِ اَلِیزابِت رسِید و اُو یگ باچه دَ دُنیا اَوُرد. 58وختِیکه همسایه ها و خانَوار شی اِی ره شِنِید که خُداوند لُطف-و-مِهربانی کٹه دَ حقِ ازوا کده، اُونا دَ خوشحالی شی شرِیک شُد.

59دَ روزِ هشتُم قَومای شی اَمَد تا نِلغه ره ختنه کُنه و میخاست که نامِ آتِه شی زِکریا ره دَ سرِ ازُو بیله. 60لیکِن آبِه شی جواب دَده گُفت: ”نَه، نام شی باید یحییٰ ایشته شُنه.“

61اُونا دَزُو گُفت: ”دَ قَومای تُو هیچ کس اِی رقم نام نَدره.“ 62اوخته اُونا سُون آتِه شی اِشاره کد که اُو کُدَم نام ره میخایه دَ بَلِه نِلغه بیله. 63زِکریا یگ تَخته طلب کد و نوِشته کد: ”نام شی «یحییٰ» اَسته.“ پگِ ازوا تعجُب کد. 64فَوری دانِ زِکریا واز شُد و زِبون شی دَ حَرکت اَمَد؛ اُو دَ توره گُفتو شُد و خُدا ره سِتایش کد.

65ترس دَ بَلِه تمامِ باشِنده های گِرد-و-بر شی قرار گِرِفت و پگِ امزی توره ها دَ کوهِستونِ یهُودیه نقل مُوشُد. 66و هر کسی که اِی توره ها ره مِیشِنِید دَ دِل خُو چورت زَده مُوگُفت: ”اِی نِلغه چی جور مُوشه؟“ چُون واقِعاً دِستِ خُداوند قد شی بُود.

پیشگویی زِکریا

67اوخته زِکریا آتِه یحییٰ پُر از روح اُلقُدس شُد و پیشگویی کده گُفت:

68”مُتَبارک باد خُداوند، خُدای اِسرائیل،

چراکه اُو دَ بَلِه قَوم خُو نظرِ لُطف کده

و اُونا ره بازخرِید کده.

69اُو یگ نِجات دِهِندِه زورتُو#۱‏:۶۹ دَ جای «نِجات دِهِندِه زورتُو» دَ زِبونِ یونانی «شاخِ نِجات» نوِشته یَه. بَلدِه مو

از خانَوارِ خِدمتگار خُو داوُود باله مُونه.

70امُو رقم که اُو از دانِ اَنبیای مُقَدَّس خُو از قدِیم گُفتُد که

71مو ره از دِستِ دُشمَنای مو

و از دِستِ پگِ کسای که از مو نفرَت دَره نِجات مِیدیه،

72تاکه دَ حقِ بابه کَلونای مو لُطف-و-مِهربانی کُنه

و وعدِه مُقَدَّس خُو ره یاد کُنه.

73قَسمی ره که قد بابه‌کَلون مو اِبراهِیم کد، اِی بُود که

74اُو مو ره از دِستِ دُشمَنای مو نِجات بِدیه

تا مو بِتَنی اُو ره بِدُونِ ترس عِبادت کُنی

75و دَ پاکی و عدالت دَ حُضُور شی

دَ تمامِ روزای عُمر خُو خِدمت کنی.“

76و زِکریا دَ یحییٰ گُفت:

”و تُو باچِه مه، پَیغمبرِ حضرتِ اعلیٰ گُفته مُوشی،

چراکه تُو پیشلونِ مَولا موری

تا راهِ شی ره تَیار کُنی،

77تا خبرِ نِجات ره دَ قَوم شی بِدی،

که دَ وسِیلِه بَخشِدونِ گُناه های ازوا دَزوا عطا مُونه.

78بخاطرِ رَحمتِ بےپایانِ خُدای مو

آفتَو از عالمِ باله دَ بَلِه مو روشنی مُونه،

79تا دَ کسای روشنی بِدیه

که دَ ترِیکی و سایِه مَرگ شِشته؛

و تا پایای مو ره دَ راهِ صُلح-و-صفا هِدایت کُنه.“

80امُو نِلغه کٹه شُد و صاحِبِ روحِ قَوی گشت. اُو تا روزِ ظاهِر شُدون خُو بَلدِه قَومِ اِسرائیل دَ بیابو زِندگی مُوکد.

Currently Selected:

لُوقا 1: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible