Bible App logo
Search Icon

دوّمِ تِسالونِیکیا 2

2
فصلِ دوّم
ظهُورِ دَجال پیش از ظهُورِ عیسیٰ مسیح
1بِرارو، دَ بارِه پس اَمَدونِ مَولای مو عیسیٰ مسیح و یگجای شُدونِ ازمو قد ازُو، ما از شُمو خاهِش مُونُم 2که اگه یَگو کس مُوگیه که روزِ پس اَمَدونِ مَولا گاه اَمَده، فِکرای شُمو زُود پاشان نَشُنه و وَرخطا نَشُنِید، حتیٰ اگه یَگو کس اِدعا کنه که از روح اُلقُدس یا از کلامِ خُدا شِنِیده و یا از طرفِ ازمو کُدَم خط دَره. 3هیچ کس شُمو ره دَمزی چِیزا بازی نَدیه، چُون پیش ازی که اُو روز بییه، یگ شورِشِ کٹه باید دَ ضِدِ خُدا رُخ بِدیه و امُو مَردِ شرِیر، یعنی «باچِه نابُود شُدَنی»#۲‏:۳ «باچِه نابُود شُدَنی» یگ عِنوان بَلدِه «دَجال» یعنی امُو شخص اَسته که دَ روزای آخِر، فقط پیش از ظهُورِ مَولا عیسیٰ، خود ره دَ دُنیا نِشو مِیدیه. اُو آدم، چُون دُشمونِ خُدا یَه، تا اَبَداُلاباد دَ دوزَخ پورته مُوشه و کامِلاً تَباه مُوشه. ازی خاطر اُو «باچِه نابُود شُدَنی» گُفته مُوشه. باید ظهُور کنه. 4اُو قد هر چِیزی که مربُوط دَ خُدا و پرَستِش اَسته مُخالِفَت مُونه و خود خُو ره از پگ کده کٹه‌تَر فِکر مُونه تا اندازِه که دَ خانِه خُدا داخِل مُوشه و دَ اُونجی شِشته اِدعا مُونه که ”ما خُدا اَستُم.“ 5آیا دَ یاد شُمو نَمَنده؟ وختِیکه قد شُمو بُودُم اِی چِیزا ره دَز شُمو مُوگُفتُم. 6و آلی شُمو مِیدَنِید که چِیزخیل مانِع ظهُورِ ازُو مُوشه تاکه اُو دَ وخت خُو ظاهِر شُنه. 7و قُوَتِ مَخفی بےقانُونی و شرارَت امی آلی کار کده رَیی یَه. لیکِن یَگو کس مانِع اَمَدونِ آدمِ شرِیر اَسته و دَمِ رُوی شی ره گِرِفته رَیی یَه. و تا غَیتِیکه امُو کس از پیشِ رُوی آدمِ شرِیر باله نَشُنه، آدمِ شرِیر اَمَده نَمِیتنه. 8بعد ازُو امُو نفرِ شرِیر ظاهِر مُوشه که مَولا اُو ره قد پُفِ دان خُو نیست-و-نابُود مُونه، یعنی قد ظهُور خُو کامِلاً اُو ره از بَین مُوبره. 9ظهُورِ امزُو آدمِ شرِیر دَ مُطابِقِ کارای شَیطو دَ وسِیلِه هر رقم قُدرت و چِیزای عجِیب و مُعجزه های دروغی معلُومدار مُوشه، 10و اُو هر رقم فریبِ گُمراه کُنِنده ره اِستِعمال مُونه تا امُو کسای ره که دَ راهِ مَرگ رَیی اَسته، بازی بِدیه. و ازی که اُونا نَخاست راستی-و-حقِیقت ره دوست بِدَنه، اُونا نِجات پَیدا نَمُونه. 11دَمزی دَلِیل خُدا اُونا ره دَ زیرِ تاثِیرِ گُمراه کُنِنده میله تا اندازِه که اُونا امُو دروغ ها ره باوَر کُنه. 12دَ نتِیجه، تمامِ کسای که راستی-و-حقِیقت ره قبُول نَکده، بَلکِه از بَدی-و-شرارَت لِذَت بُرده، محکُوم مُوشه.
دَ ایمان خُو اُستوار بُمنِید
13پس اَی بِرارو که عزِیزای مَولا اَستِید، مو باید همیشه خُدا ره بَلدِه شُمو شُکر-و-سِپاس بُگی، ازی که خُدا از اِبتِدا شُمو ره اِنتِخاب کده تا دَ وسِیلِه روح اُلقُدس مُقَدَّس شُده از طرِیقِ ایمان دَ حقِیقت نِجات پَیدا کُنِید. 14اُو شُمو ره دَ وسِیلِه خوشخبری ازمو بَلدِه امزی نِجات دعوَت دَد تاکه دَ بُزُرگی-و-جلالِ مَولای مو عیسیٰ مسیح شرِیک شُنِید. 15پس اَی بِرارو، اُستوار بَشِید؛ تعلِیم-و-رَوایاتی ره که بطَورِ زِبونی و یا دَ وسِیلِه خط از مو حاصِل کدِید، محکم بِگِیرِید. 16خودِ مَولای مو عیسیٰ مسیح و آتِه مو خُدا که مو ره مُحَبَت کد و از رُوی فَیض خُو دَز مو تَسَلّی دایمی و اُمِیدِ نیک بخشِید، 17دِل های شُمو ره ام تَسَلّی بِدیه و شُمو ره دَ هر کِردار و گُفتارِ نیک قُوَت بِدیه.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in