دوّمِ قُرِنتیا 2

فصلِ دوّم

1پس دَ دِل خُو تصمِیم گِرِفتُم که دِیگه قد غَم-و-غُصّه دَ پیش شُمو نَیُم، 2چُون اگه ما شُمو ره غَمگی کنُم، کِی اَسته که بَلدِه مه خوشی بِدیه، بغَیر ازشُمو کسای که دَ وسِیلِه ازمه غَمگی شُدِید؟ 3ما امُو خط ره ام نوِشته کدُم#۲‏:۳ اِمکان دَره که پولُس دَمزی باره بعد از خطِ اوّلِ قُرِنتیا یگ خطِ دِیگه ام بَلدِه ایماندارای قُرِنتُس نوِشته کده بَشه، ولے دَ دِسترَس نِییه. تا دَ وختِ اَمَدون خُو دَ وسِیلِه کسای غَمگی نَشُنُم که باید مَره خوش کُنه، چُون ما دَ بَلِه پگ شُمو اِعتِماد دَرُم که خوشی ازمه، خوشی پگ شُمو اَسته. 4دَ حقِیقت، ما امُو ره قد پریشانی کَلو و غَمِ دِل و قد آودِیدِه کَلو بَلدِه شُمو نوِشته کدُم، نَه بَلدِه ازی که شُمو ره غَمگی کنُم، بَلکِه تا شُمو مُحَبَتِ بےاندازِه ره بِدَنِید که ما بَلدِه شُمو دَرُم.

بخشِیدونِ خطاکار

5اگه کُدَم کس از مینکل شُمو باعِثِ غَم-و-غُصِّه مه شُده، اُو نَه تنها مَره، بَلکِه تا اندازِه پگ شُمو ره غَمگی کده، اگه مُبالِغه نَکنُم. 6امُو جَزا که دَ امزُو آدم دَ وسِیلِه اکثریَت شُمو دَده شُد، بَلدِه شی بس اَسته. 7پس آلی دَ عِوَضِ جَزا دَدو شُمو باید اُو ره بُبخشِید و دِلداری کُنِید، نَشُنه که غَم-و-غُصِّه بےاندازه کَلو اُو ره غَرق کُنه. 8امزی خاطر دَ پیش شُمو زاری مُونُم که مُحَبَت خُو ره قد ازُو دُوباره برقرار کُنِید. 9بَلدِه امزی ام اُو ره نوِشته کدُم که شُمو ره آزمایش کنُم تا بِدَنُم که شُمو دَ هر چِیز فرمانبردار اَستِید یا نَه. 10هر کسی ره که شُمو بُبخشِید، ما ام اُو ره مُوبخشُم؛ و یَگو قضیه ره که ما بخشِیدیم، اگه کُدَم قضیه ره بخشِیدیم، اُو ره از خاطرِ ازشُمو دَ حُضُورِ مسیح بخشِیدیم، 11تا شَیطو از مو کده پیش‌دِستی نَکُنه، چُون مو از نقشه های ازُو بےخبر نِیَستی.

خصُوصیاتِ خِدمتگارای عهدِ نَو

12وختی دَ شارِ تروآس بَلدِه اِعلانِ خوشخبری مسیح اَمدُم، یگ درگه دَ وسِیلِه مَولا بَلدِه خِدمت مه واز شُد، 13مگم دَ دِل#۲‏:۱۳ دَ جای «دِل» دَ زِبونِ یونانی «روح» نوِشته یَه. خُو آرامِش نَدشتُم، چراکه بِرار#۲‏:۱۳ یعنی «بِرار ایماندار.» خُو تِیتُس ره دَ اُونجی پَیدا نَکدُم. پس قد ازوا خُدا حافِظی کده دَ مَقدونیه اَمدُم.

14لیکِن خُدا ره شُکر که مو ره دَ وسِیلِه مسیح همیشه دَ جمِ پیروزمَندا هِدایَت مُونه و عَطرِ شِناس خُو ره دَ وسِیلِه ازمو دَ هر جای پاش مِیدیه. 15چُون مو بَلدِه خُدا عَطرِ خوشبُوی مسیح اَستی ام دَ مینکلِ نِجات یافته ها و ام دَ مینکلِ کسای که نابُود مُوشه؛ 16بَلدِه بعضی ها بُوی مَرگ که سُون مَرگ موره و بَلدِه بعضی ها بُوی زِندگی که سُون زِندگی موره. پس کِی لایقِ امزی خِدمت#۲‏:۱۶ دَ جای «خِدمت» دَ زِبونِ یونانی «چِیزا» نوِشته یَه. اَسته؟ 17مو رقمِ کَلو کسای دِیگه نِیَستی که کلامِ خُدا ره تُجارت مُوکُنه، بَلکِه مو قد صداقت و رقمِ کسای که از طرفِ خُدا رَیی شُده دَ حُضُورِ خُدا دَ وسِیلِه مسیح توره مُوگی.

Currently Selected:

دوّمِ قُرِنتیا 2: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible