دوّمِ قُرِنتیا 11

فصلِ یازدَهُم

پولُس و رسُولای دروغی

1اُمِیدوار اَستُم که مَره قد کم وَری لَوڈگی مه تَحَمُل کُنِید، دَ حقِیقت آلی ام مَره تَحَمُل مُوکُنِید. 2ما دَ بارِه شُمو غَیرَت دَرُم، غَیرَتِ اِلٰهی، چُون شُمو ره دَ یگ شُوی نامزاد کدُم، یعنی دَ مسیح، تا شُمو ره بحَیثِ یگ دُخترِ خانِه پاکدامو دَزُو تقدِیم کنُم. 3لیکِن ترس مُوخورُم که امُو رقم که مار دَ وسِیلِه حِیله-و-مَکر خُو حَوا ره بازی دَد، امُو رقم فِکرای شُمو ام از صداقت-و-اِخلاصی که دَ مسیح دَرِید، گُمراه شُنه. 4چُون اگه کُدَم کس بییه و دَ بارِه یگ عیسای دِیگه اِعلان کنه بغَیر از عیسای که مو دَز شُمو اِعلان کدی، یا شُمو یگ روحِ دِیگه ره قبُول کُنِید بغَیر از روحی که یافتِید یا یگ خوشخبری دِیگه ره قبُول کُنِید بغَیر از خوشخبری که گاه قبُول کدِید، شُمو اُو ره دَ آسانی تَحَمُل مُونِید.

5ما فِکر نَمُونُم که ما امزُو رسُولای فَوق‌اُلعاده کده کمتَر بَشُم. 6شاید ما یگ توره‌گوی خُوب نَبَشُم، ولے دَ عِلم کم نِییُم، بَلکِه از هر نِگاه و دَ هر چِیز مو اِی ره بَلدِه شُمو ثابِت کدے. 7آیا ما گُناه کدُم که خود ره خار-و-حقِیر کدُم تا شُمو سربِلَند شُنِید وختِیکه خوشخبری خُدا ره مُفت بَلدِه شُمو اِعلان کدُم؟ 8ما دِیگه جماعت های ایماندارا ره قد گِرِفتونِ کومَک غارَت کدُم تا شُمو ره خِدمت کنُم. 9و غَیتِیکه قد ازشُمو بُودُم و دَ یَگو چِیز ضرُورَت دَشتُم، بارِ دوشِ هیچ کس نَشُدُم، چُون بِرارونی که از مَقدونیه اَمَد، ضرُورَت های مَره پُوره کد. پس ما نَه‌ایشتُم و دَ آینده ام نَمیلُم که از هیچ نِگاه بارِ دوش شُمو شُنُم؛ 10دَ حقِیقتِ مسیح که دَ وجُودِ ازمه اَسته قَسم مُوخورُم که دَمزی باره اِفتخار مَره دَ منطقه های اَخَیا هیچ کس از مه گِرِفته نَمِیتنه. 11چرا؟ آیا بخاطری که شُمو ره دوست نَدرُم؟ خُدا مِیدَنه که شُمو ره دوست دَرُم.

12ولے کاری ره که فِعلاً مُونُم، اِدامه دَده مورُم تا فرصت ره از نفرای فرصت-طلب بِگِیرُم، از کسای که دَ تلاش اَسته تا خودون ره دَ وسِیلِه چِیزی که دَ بَلِه شی اِفتخار مُونه قد ازمو برابر کُنه. 13چُون امی رقم آدما رسُولای دروغی و خِدمتگارای فِریبکار اَسته که ظاهِر خو ره رقمِ رسُولای مسیح جور مُونه. 14اِی یگ چِیزِ عجِیب نِیَسته، چُون خودِ شَیطو ام خود ره رقمِ ملایکِه نُور جور مُونه. 15پس اِی یگ گپِ کٹه نِییه که خِدمتگارای شَیطو ام ظاهِر خُو ره رقمِ خِدمتگارای عدالت جور کُنه. عاقُبَتِ ازوا مُطابِقِ اعمالِ ازوا سَنجِیده مُوشه.

پولُس دَ بَلِه رَنج های خُو اِفتخار مُونه

16بسم مُوگیُم، هیچ کس مَره لَوڈه فِکر نَکُنه؛ ولے اگه مُونِید، پس مَره بحَیثِ یگ لَوڈه قبُول کُنِید تا ما ام کَمَک وَری دَ بَلِه خُو اِفتخار کنُم. 17چِیزی ره که امی رقم قد اِطمِینانِ پُراِفتخار مُوگیُم از طرفِ مَولا نَمُوگیُم، بَلکِه مِثلِ یگ لَوڈه مُوگیُم. 18ازی که غَدر کسا مُطابِقِ راه-و-رَسمِ جِسم اِفتخار مُونه، ما ام اِفتخار مُونُم. 19چُون شُمو آدمای لَوڈه ره دَ خوشی تَحَمُل مُونِید، چراکه خودون شُمو دانا اَستِید. 20دَ حقِیقت شُمو کسای ره تَحَمُل مُونِید که شُمو ره غُلام جور کُنه، یا شُمو ره غارَت کُنه، یا از شُمو فایده-کشی کُنه، یا خود ره از شُمو کده باله بِدَنه و یا قد چپات دَ رُوی شُمو بِزنه. 21قد شرمِندَگی اِقرار مُونُم که مو دَمزی کارا کَلو ضعِیف بُودے.

لیکِن اگه کُدَم کس جُراَت مُونه که دَ بارِه یَگو چِیز اِفتخار کُنه - ما مِثلِ یگ لَوڈه توره مُوگیُم - ما ام جُراَت مُونُم که اِفتخار کنُم. 22آیا اُونا عِبرانی اَسته؟ ما ام اَستُم. آیا اُونا اِسرائیلی اَسته؟ ما ام اَستُم. آیا اُونا اَولادِه اِبراهِیم اَسته؟ ما ام اَستُم. 23آیا اُونا خِدمتگارای مسیح اَسته؟ - ما رقمِ یگ دیونه توره مُوگیُم - ما کَلوتر اَستُم: ما سخت‌تَر زَحمت کشِیدیم، کَلوتر بَندی شُدیم، بےحِساب لَت خوردیم و بار ها دَ خطرِ مَرگ قرار گِرِفتیم. 24پَنج دَفعه از دِست یهُودیا قَمچی خوردُم، هر دَفعه یگ کم چِل قَمچی. 25سِه دفعه قد چوب لَت خوردُم، یگ دفعه سنگسار شُدُم، سِه دفعه ام کِشتی مه مَیده شُد؛ یگ شاو و روز ره دَ دریا تیر کدُم. 26دایم دَ سَفر بُودیم، خطر از هر سُو بُود: خطر از دریاچه ها، خطر از دُزا، خطر از قَومای خود مه، خطر از مردُمای غَیرِ یهُود؛ خطر دَ شار، خطر دَ بیابو، خطر دَ دریا و خطر از بِرارونِ دروغی. 27دَ زَحمتا و سختیا بُودیم، دَ بےخاوی های کَلو و دَ گُشنَگی و تُشنَگی؛ بارها بِدُونِ خوراک و دَ یَخی و لُچی تیر کدیم. 28عِلاوِه امزی چِیزای ظاهِری، فِشاری که هر روزه دَ بَلِه مه مییه، تشوِیش دَ بارِه تمامِ جماعت های ایماندارا اَسته. 29آیا وختِیکه یگ شُمو ضعِیف شُنه، ما ام قد شی قتی ضعِیف نَمُوشُم؟ یا وختِیکه یگ شُمو بِلَخشه، ما دَر نَمِیگِیرُم؟ 30اگه ما باید اِفتخار کنُم، دَ بَلِه چِیزای اِفتخار مُونُم که ضعِیفی مَره نِشو مِیدیه. 31خُدا، آتِه مَولای مو عیسیٰ که تا اَبَد قابِلِ سِتایش اَسته، مُوفامه که ما دروغ نَمُوگیُم. 32دَ دَمِشق، والی که تابِع حارِث پادشاه بُود، پَیرَدارا ره دَ شارِ دَمِشق مُقَرر کدُد که مَره دِستگِیر کُنه، 33لیکِن ما دَ مَنِه یگ سَبَد از کِلکِینی که دَ دیوالِ شار بُود تاه ایشته شُدُم و از دِستِ ازُو دُوتا کدُم.

Currently Selected:

دوّمِ قُرِنتیا 11: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in

Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:

Scripture taken from Hazaragi Bible.

Learn More About Hazaragi Bible