YouVersion Logo
Search Icon

اوّلِ قُرِنتیا 3

3
فصلِ سِوّم
خِدمتگارای خُدا
1اَی بِرارو، ما نَتنِستُم قد شُمو رقمی توره بُگیُم که قد مردُمای روحانی توره مُوگیُم، بَلکِه قد شُمو رقمِ مردُمای نَفسانی توره گُفتُم، رقمِ کسای که دَ ایمان خُو دَ مسیح نِلغه اَسته. 2ما دَز شُمو شِیر دَدُم، نَه خوراکِ سخت، چُون شُمو تَوان شی ره نَدَشتِید و فِعلاً هنوز ام تَوان شی ره نَدَرِید، 3چراکه شُمو هنوز ام نَفسانی اَستِید. تا وختِیکه حسادت و جنجال دَ بَین شُمو اَسته، آیا شُمو نَفسانی نِیَستِید و دَ مُطابِقِ رسم-و-راهِ اِنسان#۳‏:۳ دَ جای «اِنسان» دَ زِبونِ یونانی «جِسم» نوِشته یَه. رفتار نَمُوکُنِید؟ 4چُون وختِیکه یگ مُوگیه: ”ما از جمِ پولُس اَستُم.“ و دِیگه مُوگیه: ”ما از جمِ اَپولُس اَستُم.“ آیا شُمو اِنسان های نَفسانی نِیَستِید؟ 5آخِر اَپولُس کِی اَسته؟ و پولُس کِی اَسته؟ اُونا فقط خِدمتگارای اَسته که دَ وسِیلِه ازوا شُمو ایمان اَوُردِید، امُو رقم که مَولا بَلدِه هر کس یگ وظِیفه دَده. 6ما کِشت کدُم و اَپولُس آو دَد، لیکِن خُدا اَسته که رُشد مِیدیه. 7پس نَه کِشت کُنِنده کُدَم چِیزی اَسته و نَه ام آو دِهِنده، بَلکِه تنها خُدای که رُشد مِیدیه. 8کسی که کِشت مُونه و کسی که آو مِیدیه هر دُوی شی یگ مقصد دَره و هر کُدَم شی دَ مُطابِقِ زَحمت خُو اَجر دَ دِست میره. 9چُون مو دَ خِدمتِ خُدا همکارا اَستی و شُمو کِشت و آبادی خُدا اَستِید. 10مُطابِقِ فَیضی که خُدا دَز مه دَده، ما بحَیثِ یگ اُستاکارِ قابِل تادَو ره ایشتُم و یَگو کسِ دِیگه دَ بَلِه شی آباد مُونه. مگم هر کس باید فِکر خُو ره بِگِیره که چی رقم دَ بَلِه ازُو آباد کُنه. 11چُون هیچ کس نَمِیتنه که تادَوِ دِیگه بیله بغَیر از تادَوی که ایشته شُده؛ و اُو تادَو، عیسیٰ مسیح اَسته. 12اگه کس دَ بَلِه امزی تادَو قد طِلّا، نُقره و سنگای قِیمَتی آباد مُونه یا قد چیو، خَشپَش و کاه، 13کارِ هر کس بَرمَلا مُوشه، چُون امُو «روز»#۳‏:۱۳ یعنی روزی که عیسیٰ مسیح پس مییه. کارِ هر کس ره بَرمَلا مُونه، چراکه امُو روز قد آتِش ظاهِر مُوشه و آتِش کارِ هر کس ره آزمایش مُونه که چی رقم اَسته. 14اگه چِیزی که دَ بَلِه تادَو آباد شُده، باقی بُمَنه، آباد کُنِنده اَجر دَ دِست میره. 15ولے اگه کارِ آباد کُنِنده بُسوزه، ضرَر مُونه، مگم خودِ ازُو نِجات پَیدا مُونه، اَلبَته رقمِ کسی که از مینکلِ آتِش تیر شُده بَشه. 16آیا نَمِیدنِید که شُمو خانِه خُدا اَستِید و روحِ خُدا دَ وجُود شُمو بُود-و-باش دَره؟ 17اگه کسی خانِه خُدا ره خراب کُنه، خُدا اُو ره نابُود مُونه؛ چُون خانِه خُدا مُقَدَّس اَسته و امُو خانه شُمو اَستِید.
18هیچ کس خود خُو ره بازی نَدیه. اگه کُدَم کس از مینکل شُمو خود ره دَ امزی عالم دانا فِکر مُونه، اُو باید خود ره لَوڈه قرار بِدیه تا دانا شُنه. 19چُون حِکمتِ ازی دُنیا دَ پیشِ خُدا لَوڈگی اَسته. امُو رقم که دَ کِتابِ مُقَدَّس نوِشته شُده: ”خُدا آدمای دانا ره دَ چالاکی ازوا گِرِفتار مُونه.“ 20و بسم مُوگیه: ”خُداوند مِیدَنه که فِکرای دانایو پُوچ-و-بےفایده اَسته.“ 21پس هیچ کس دَ بَلِه اِنسان ها اِفتخار نَکُنه، چُون پگِ چِیزا از شُمو اَسته. 22چی پولُس، چی اَپولُس، چی کیفا،#۳‏:۲۲ کیفا یعنی پِترُس. چی دُنیا، چی زِندگی، چی مَرگ، چی حاضِر و چی آینده، پگ شی از شُمو اَسته، 23و شُمو از مسیح و مسیح از خُدا.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in