اوّلِ قُرِنتیا 14
14
فصلِ چاردَهُم
تُحفه های پیشگویی و توره گُفتو دَ زِبونای غَیر
1پُشتِ مُحَبَت بِگردِید و دَ شَوقِ کَلو دَ طلبِ تُحفه های روحانی بَشِید، خصُوصاً اِی که پیشگویی کُنِید. 2چُون کسی که دَ زِبونِ غَیر#۱۴:۲ معنای توره گُفتو دَ زِبونای غَیر امی اَسته که بعضی ایماندارا قد زِبونای ناآشنا دُعا مُوکُنه. توره مُوگیه، اُو نَه قد مردُم، بَلکِه قد خُدا توره مُوگیه، چُون هیچ کس تورِه شی ره نَمُوفامه، چراکه اُو دَ وسِیلِه روح راز ها ره دَ زِبو میره. 3مگم کسی که پیشگویی مُونه، اُو قد مردُم توره مُوگیه بَلدِه آباد کدو، تشوِیق کدو و تَسَلّی ازوا. 4هر کسی که دَ زِبون غَیر توره مُوگیه، اُو خود خُو ره آباد مُونه، مگم کسی که پیشگویی مُوکُنه، جماعتِ ایماندارا ره آباد مُونه. 5ما آرزو دَرُم که پگ شُمو دَ زِبونای غَیر توره بُگِید، لیکِن کَلوتر میخایُم که پیشگویی کُنِید؛ چُون کسی که پیشگویی مُونه بُزُرگتَر اَسته نِسبَت دَ کسی که دَ زِبونای غَیر توره مُوگیه، سِوای که کُدَم نفر ترجُمه کُنه تا جماعتِ ایماندارا آباد شُنه.
6اَی بِرارو، اگه ما دَ پیش شُمو بییُم و دَ زِبونای غَیر توره بُگُم، دَز شُمو چی فایده مِیرسَنُم، اگه بَلدِه شُمو کُدَم وَحی یا عِلم یا پیشگویی یا تعلِیم نَیرُم؟ 7حتیٰ چِیزای بےجان که آواز مِیدیه مِثلِ تُولّه و بَربط، اگه بطَورِ صَحیح زَده نَشُنه، چِطور فامِیده مُوشه که دَ تُولّه یا دَ بَربط چی زَده شُد؟ 8امی رقم اگه شیپُورِ جنگ آوازِ نامعلُوم بِدیه، کِی خود ره بَلدِه جنگ آماده مُونه؟ 9دَ بارِه شُمو ام امی رقم اَسته: اگه شُمو قد زِبون خُو تورِه قابِلِ فهم نَگیِد، چِطور فامِیده شُنه که چِیزخیل گُفته شُد؟ اِی مِثلِ ازی اَسته که شُمو قد هَوا توره بُگِید. 10بِدُونِ شک دَ دُنیا کَلو زِبونای مُختلِف وجُود دَره و هیچ کُدَم شی بےمعنیٰ نِیَسته. 11پس اگه معنای یگ زِبو ره نَمِیدَنُم، ما بَلدِه تورهگوی یگ بیگَنه اَستُم و تورهگوی بَلدِه ازمه یگ بیگَنه اَسته. 12دَ بارِه شُمو ام امی رقم اَسته: ازی که شُمو بَلدِه تُحفه های روحانی شَوق دَرِید، کوشِش کُنِید که بَلدِه آباد کدونِ جماعتِ ایماندارا پیشرَفت کُنِید.
13امزی خاطر کسی که دَ کُدَم زِبونِ غَیر توره مُوگیه باید دُعا کُنه تا ترجُمه ام بِتنه. 14چُون اگه دَ زِبونِ غَیر دُعا کنُم، روحِ مه دُعا مُوکُنه، ولے عقل مه بےثَمر مُومنه. 15پس چِیز کار کنُم؟ ما قد روحِ خُو دُعا مُونُم، ولے قد عقل خُو ام دُعا مُونُم؛ ما قد روحِ خُو سرُود میخانُم، ولے قد عقل خُو ام سرُود میخانُم. 16دَ غَیرِ ازُو، اگه قد روحِ خُو حمد-و-ثنا مُوگی، اُو کسی که مِثلِ یگ شخصِ کم معلُومات اَسته، چِطور مِیتنه دَ شُکرگُزاری تُو «آمین» بُگیه دَ حالِیکه نَمُوفامه تُو چِیزخیل مُوگی؟ 17اَلبَته تُو خُوب شُکرگُزاری مُوکُنی، لیکِن امُو نفرِ دِیگه آباد نَمُوشه. 18خُدا ره شُکر مُونُم که ما از پگ شُمو کده کَلوتر دَ زِبونای غَیر توره مُوگیُم؛ 19مگم دَ مینکلِ جماعتِ ایماندارا خوش دَرُم که پَنج کلِمِه قابِل فهم از عقل خُو بُگیُم تا دَ دِیگرو ام تعلِیم بِدیُم، دَ جای ازی که هزاران کلِمه دَ زِبونِ غَیر بُگیُم.
20اَی بِرارو، دَ فِکر کدو بچکِیچه نَبَشِید؛ برعکس، دَ بَدی کدو نِلغه بَشِید، ولے دَ فِکر کدو آدمای کٹه. 21دَ شریعت نوِشته شُده:
”خُداوند مُوگیه:
’دَ وسِیلِه زِبونای غَیر و لَبای بیگَنه
ما قد امزی قَوم توره مُوگُم،
ولے باوجُودِ ازی ام اُونا دَز مه گوش نَمِیدیه.‘“
22امزی خاطر زِبونا یگ نشانی اَسته، نَه بَلدِه ایماندارا، بَلکِه بَلدِه بےایمانا؛ مگم پیشگویی بَلدِه ایماندارا اَسته، نَه بَلدِه بےایمانا. 23پس اگه تمامِ جماعتِ ایماندارا جم شُنه و پگ شی دَ زِبونای غَیر توره بُگیه و دَ امزُو وخت نفرای کممعلُومات یا بےایمان داخِل بییه، آیا اُونا نَمُوگیه که شُمو دیونه اَستِید؟ 24لیکِن اگه پگ پیشگویی کُنه و کُدَم شخصِ بےایمان یا کممعلُومات داخِل بییه، اُو دَ وسِیلِه پگ ملامَت مُوشه و دَ وسِیلِه پگ قضاوَت مُوشه 25و راز های دِل شی بَرمَلا مُوشه. اوخته اُو رُوی دَ خاک اُفتده خُدا ره عِبادت مُونه و اِقرار مُونه که، ”خُدا واقعاً دَ مینکل شُمو اَسته.“
نَظم و ترتِیب دَ جماعتِ ایماندارا
26پس مقصد مه چی اَسته، اَی بِرارو؟ وختِیکه شُمو جم مُوشِید، هر کس یگ سرُود، یگ تعلِیم، یگ وَحی، یگ توره دَ زِبونِ غَیر یا ترجمِه زِبونِ غَیر ره دَره. تمامِ امزیا باید بَلدِه آباد کدو انجام دَده شُنه. 27اگه کُدَم کس دَ زِبونِ غَیر توره مُوگیه، باید از دُو یا سِه نفر کَلوتر نَبَشه و هر کُدَم شی دَ نوبَت توره بُگیه و یَگو کس دِیگه ترجُمه کُنه. 28لیکِن اگه کُدَم ترجُمان نَبَشه، اُونا دَ مینکلِ جماعتِ ایماندارا چُپ-و-آرام بِشِینه و قد خود خُو و قد خُدا توره بُگیه؛ 29و از اَنبیا دُو یا سِه نفر توره بُگیه و دِیگرو بِسَنجه که چی گُفته شُد. 30لیکِن اگه کُدَم وَحی بَلدِه کسِ دِیگِه که دَ اُونجی شِشته مییه، نفرِ اوّل چُپ شُنه تا اُو توره بُگیه. 31چُون دَزی رقم، پگ شُمو مِیتنِید دَ نوبَت پیشگویی کُنِید تا پگ تعلِیم بِگِیره و پگ تشوِیق شُنه. 32روحِ اَنبیا تابِع اَنبیا اَسته، 33چُون خُدا، خُدای بےنَظمی نِیَسته، بَلکِه خُدای نَظم-و-آرامِش اَسته.
امُو رقم که دَ تمامِ جماعت های مُقَدَّسِین اَسته، 34خاتُونو باید دَ جماعت های ایماندارا چُپ بِشِینه، چراکه بَلدِه ازوا اِجازه نِییه که توره بُگیه، بَلکِه امُو رقم که شریعت مُوگیه، تابِع بَشه. 35اگه اُونا میخایه کُدَم چِیز ره بُفامه، دَ خانه از شُویون خُو پُرسان کُنه، چُون بَلدِه خاتُونو شَرم اَسته که دَ جماعتِ ایماندارا توره بُگیه. 36آیا کلامِ خُدا از شُمو سرچشمه گِرِفته؟ یا شُمو تنها کسای اَستِید که کلامِ خُدا دَز شُمو رسِیده؟
37اگه کُدَم کس خود ره نَبی یا یگ شخصِ روحانی فِکر مُوکُنه، اُو باید امی چِیز ره که دَز شُمو نوِشته مُونُم تصدِیق کُنه که حُکمِ مَولا اَسته. 38هر کسی که اِی ره تصدِیق نَکُنه، خودِ ازُو ام تَصدِیق نَمُوشه. 39پس اَی بِرارو، کَلو شَوق دَشته بَشِید که پیشگویی کُنِید و توره گُفتو دَ زِبونای غَیر ره مَنع نَکُنِید؛ 40مگم تمامِ چِیزا باید بطَورِ مُناسِب و دَ ترِتیب انجام دَده شُنه.
Currently Selected:
اوّلِ قُرِنتیا 14: HAZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Text of this book may be quoted in any form (written, visual, electronic or audio) up to and inclusive of five hundred (500) verses without express written permission of the publisher, provided the verses quoted do not amount to a complete book of the Bible nor do the verses quoted account for 25% of the total text of the work in which they are quoted. Notice of copyright must appear on the copyright page of the work as follows:
Scripture taken from Hazaragi Bible.
Copyright © 2025 UBS. Used by permission. All rights reserved.
