Bible App logo
Search Icon

نامَه رومِه کلیسا را 4

4
ابراهیم پیغمبره صالح حساب بیین ایماننه
1پس اَ چیانی درباره که ابراهیم پیغمبره به دسش بوعرده، چِه بی واتن، اَ که جسم واسطنه، چاما جَد حساب بی؟ 2چون اَگم ابراهیم اِشتن اعماله واسِنه صالح حساب بییه به، افتخار کردنه را ای چی داشتشه؛ امّا نه خدا وَرک. 3چون که توراتک چِه نیویشته بیه؟ «ابراهیم خداش ایمان بوعَرده و اِم چَوه را صالحی حساب بِبِه.»
4اِسا اَ کسی که کار کره، چَوه مزد چَوه حق بی، نه هدیه. 5امّا اَ کسی که کاری نِکَره، بلکم چوه توکل اَ خدایی اِسه که بی خدایان نی صالح حساب آوره، چَوه ایمان چَوه را صالح بییین حساب آیه. 6اَجوره زه که داوود پادشا نی، اَ کسی که خدا اَوش بیدون اعمال صالح حساب آوره، خَسه بخت زانه، و واجِه که:
7«خَسه ببا اَ کسانی که چَوان خطاهان بَخشِسه بینده
و چَوان گناهان پوشانسه ببه.
8خَسه ببا اَ کسی که خداوند چَوه گناهِه چَوه حساب نِنَیه.»
9مگم اِم خَسه بختی، فقط کسانی رایه که ختنه بیینده یا ختنه‌ نیبیه هان کین نی اِسه؟ چون باتمانه که ابراهیمه ایمان چَوه را صالحی حساب بِبِه. 10پس چنجوره چوه را حساب بامه؟ اَدمی که اَ ختنه کردش بِه یا چَوه پرانتر؟ البته ختنه بیینه پرانتر به، نه چَوه پَش. 11ابراهیم ختنه نشانش بکته تا چوه صالحی را مهری بیبی که ختنه‌ بیینه پَرانتر و ایمان نه چَوه نصیب بییه بِه. ایزه، اَ همه‌ی کسانی که بدون ختنه ایمان آوَرنده په اِسه، تا اَوه نی صالح حساب باینده. 12و ابراهیم ختنه‌ بییه‌هان په نی اِسه، یانی کسانی پِه که نه فقط ختنه بییَنده، بلکم ایمانه راهک مِجنده، هَ راهی که چاما په ابراهیم پیغمبر پیش از اَ که ختنه بیبی، مِترده.
خدا وعده ارکتن ایمانه واسطنه
13چون شریعته راه نه نِبه که ابراهیم و چَوه نسله وعده آدییه ببه که دنیا وارث بینده، بلکم اَ صالحی راه نه که ایمان سر پابرجایه. 14چون اگم کسانی که شریعته پیروی کرنده وارث بیبینده، ایمان باطل بی و وعده هیچ. 15چون شریعت، خدا غضبه آوره؛ امّا یاگایی که شریعت نییِه، شریعته اِشکنجانسن نی نییِه.
16چِمه واسنه، وعده، ایمان واسطه نه بامه تا فیض سر استوار بیبی و همه ابراهیمه نسله را ایگله ضمانت بیبی، یانی نه فقط کسانی را که شریعتک اطاعت کرنده، بلکم کسانی را نی اِسه که ابراهیمه ایمانه اطاعت کرنده، که چاما هَمان په اِسه. 17اَجور که تورات کتابک نیویشته بییَه: «تِم پره قُومان پِه کَردش.» و خدا چشمانک نی ایزه اِسه، خدایی که ابراهیم اَوش ایمان بوعَرده، اَ که مَردهان زنده کره و اَ چیانی که وجود ندارنده هستی آدیه.
18اَ یاگایی که هیچ امیدی نِبه، ابراهیم امیدنه باورش بکه که پِر قُومان په بیبی، اَجوره که اَونه واته بییه بِه که «اِشته نسل اِنجوره بی.» 19ابراهیم اِشتن ایمانک ضعیف نبه، اَدمی که اِشتن مَرده جانه دیشته، چون حدود صد سالش داشته و سارا رَحِمه نی خشک آبیه بییا. 20امّا اَ بی ایمانی واسنه خدا وَعدش شَک نِکه، بلکم ایمانک قوی بِبِه، خداش جلال بدا. 21اَوه مطمئن به که خدا تانه اِشتن وعدۀ عمل بِکَره. 22چِمه واسنه، «‌چَوه ایمان چوه را صالحی حساب ببه.» 23و اِم لاوان که «‌چَوه را حساب ببه»، فقط ابراهیم را نویشته نِبه 24بلکم چاما را نی نیویشته ببه، تا چاما را نی حساب بیبی، آما که ایمان دارام به اَ که چاما خداوند عیسیش، مَردهان دلَک زندش آکرده. 25اَو که چاما گناهان واسنه مرگه تسلیم ببه و چاما صالح حساب بییَنه واسنه، مردهان دلَک زنده آبه.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in