Bible App logo
Search Icon

نامَه رومِه کلیسا را 10

10
1ای براران، چِمن دله آرزو و چِمن دعا، خدا درگاه، خدا قومه را اِمه که نجات بیننده. 2چون که از چَوان درباره تانِم شهادت بِدَیم که خدا را غیرت دارنده، امّا نه دانایی نه. 3چون اَ صالح بییَنی که خداک اِسه نفهمسشانه و چِمه واسنه که رایشان به اِشتن صالح بییَنه ثابت بِکرنده، اَ صالح بینه پرانک که خداک اِسه، سرشان جیر ناوَرده. 4چون مسیح، شریعته آخر اِسه، تا هر کسی ایمان بوعره، صالح حساب بیبی.
5چون موسی اَ صالح بینیی درباره که شریعته سر پابرجا اِسه ایزه بینیویشتشه که: «اَ کسی که اِم حکمان انجام بِدیه، چَوان واسطنه زندگی داره.» 6امّا صالح بیینی که ایمانه سر پابرجایه واجه: «اِشته دلِک مواج ”کیه که بیشی آسمانه کفا را؟“»- تا مسیحه جیر بوعره - 7یا «”کیه که بیشی مردهان دنیا“»- تا مسیحه مَردهان دلَک زنده بکره. 8ولی اَ چِه واجه؟ اِم که «اِم کلام اِشته نزدیکیک، اِشته گَرک، اِشته دلِکه.» اِم هَ ایمانه کلام اِسه که آما اعلام کَرام، 9که اَگم اِشته زوانِنَه اقرار بِکری «عیسی خداوند اِسه» و اِشته دلِک ایمان بداری که خدا اَوش مَردَهان دلَک زنده آکرده، نجات پیدا کری. 10چون دِله دلکه که آدم ایمان آوره و صالح حساب بی، و زوان نه اِسه که اقرار کره و نجات پیدا کره. 11اَجوره که اشعیای پیغمبر کتابک واجه: «هر‌ کسی اَوه توکل بکره، تور اَنگنه.» 12چون یهود و یونانی میانه فرقی نکره، چون که هَ خداوند، همان خداوند اِسه و همه‌ی کسانی که اَوه داد کرنده، فِت و فراوان برکت دَیه. 13چون «هر‌ کسی خداونده نامه داد بکره، نجات پیدا کره.»
14پس چُنجوره ای نفره داد بِکرِنده که اَوه ایمان نِدارنده؟ و چُنجوره ای نفره ایمان بوعَرنده که چوه درباره هرگز چی اَشنوسشان نییه؟ و چُنجوره بَشنونده، اگم ای نفر چوان را موعظه مکره؟ 15و چُنجوره موعظه بکرنده، اگم خرسانسه مَبینده؟ اَجوره که اِشعیا پیغمبره کتابک نویشته بییه: «کسانی پاچه که انجیله خوش خبری موعظه کرنده، چه خوشگلنده.»
16امّا اَوان همه ی انجیله شان قبول نکه، چون اِشعیا پیغمبر کتابک واجه که: «ای خداوند، کیه که چاما پیغامش باور کرده؟» 17پس ایمان، پیغامه اَشنوسننه آیه و پیغامه اَشنوسن، مسیح کلامه واسطنه آیه. 18امّا آپرسِم: مگم نَشنوسِشانه؟ البته که بَشنَوِسِشانه:
«چَوان صَص زمینه سرتاسرک اَپیچس،
و چَوان کلام دنیا اِم سرنه تا اَ سر آرسه.»
19ولی آپرسم: مگم خدا قوم اَ چیانی که بشَنَوسشه، نفهمسشانه؟ اوّل، موسی واجه:
«کسانی واسطنه که قوم حساب نیبینده،
شاما غیرتی کرم؛
و نادانه قومه واسطنه،
شاما خشمگین کرم.»
20چاوش، اِشعیا پیغمبر جراتنه واجه:
«کسانی که چِمن پشه گَرسه نبنده، منشان بیندم
و اِشتنم کسانی را که منشان داد کرده نبه، آمانسمه.»
21امّا خدا قومه درباره واجه:
«تمام روج چِمن دسانم دراز بکردنده
اَ قومی طرفه را که نافرمان و سرکشِنده.»

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in