اعمال رسولان 9
9
سولُس ایمان آوردن
1ولی سولُس که اَجوره خداونده شاگردش تهدید کردردنده و چَوان کوشتنش ادامه دِسه، بِشه کاهنه اعظم وَر 2و اَوک نامههانی آخاشتشه دمشق عبادگاهان را تا کسانی که عیسی پیرونده و اَواننه اهل طریقت واجنده، چِه مردک چِه زلی، دستگیر بکره و بوعَره اورشلیم.
3راک، وقتی سولس دمشقه آرَسَرده، ایرادَن ایگله نوری آسماننه بامِه و چَه دویرک دِگس 4سولس گِله سر بگس، صصی بِشنَوِسشه که اَونه باتشه: «شائول، شائول، چیه را من اذیت آزار کردری؟»
5سولس باتشه: «خداوندا، ته کییِش؟»
جواو آداشه: «از هَ، عیسی اِسم که ته اَوه اذیت و آزار کری. 6اِسا، بیض و بِشه شهره را. اَگا ته نه واتَه بی که گه چِه بکری.»
7سولُسه همسفره زوانه گیرسه بِنده و وندرسه بنده؛ اَوان صصشان اَشنوسرده، امّا کسی شان نیویندرده. 8سولُس گِله سَرنه بِهشت، با اِم که چَه چشمه آواج بنده امّا نِتانسِشه چی ای ببینه؛ پس چَه دسشان بِکَتِه و اَوشان ببرده دمشق. 9سولس سُه روج کور بِه و چی ای نِخردشه و آنخردشه.
10دمشقک عیسی ایگله شاگردی زندگیش کرده که چَه نام حَنانیا به. خداوند رؤیاک اَونه باتشه: «حَنانیا!»
حنانیا جواو آداشه: «بله خداوندا، یارکم.»
11خداوند حنانیانه باتشه: «بیض و بِشه ایگله کوچهای که چَه نام ’راست‘ اِسه، بِش و یهودا کییک سولُس تارسوسی سراغه بیگی. اَ دعا کردر 12و رویاک ایگله مردکیشی بینده، که چَه نام حَنانیا اِسه، که آیه و چَه سر دَس اَنَیه تا اَ هنی بینه.»
13امّا حَنانیا جوابش بِدا: «خداوندا، پِر کسانک اِم مردکه درباره اَشنوسمه که اِشته مقدّسانش اورشلیمک اذیت و آزار کردنده. 14و اِنگارک نی سران کاهنان طَرف نه اِم اختیار داره تا هر کسی که اِشته نامه باجه، دستگیر بکره.»
15ولی خداوند حَنانیانه باتشه: «بِشه، چون که اِم مردک وسیله ای اِسه که از اَوم انتخاب کرده تا چِمن نامه، غیریهودیان و چَوان پادشاهان و یهودیان را اعلام بکره. 16از اَوه آمانم که چِمن نامه واسنه گَه چِه رنجی بکشه.»
17پس حَنانیا را دِگِس و بِشه اَ کییه دِله. اِشتن دسانِش اَنانده چَه سَرک، باتشه: «شائول، برا، خداوند یانی هَ عیسی که وختی آمییردش یا، راک اِشته را دیار آبه، منش بخرسانسم تا هنی بتانی بینی و خدا مقدسه روحنه فِت بیبی.» 18هَ لحظه ای چی ای ایگله پولک شوار شائوله چَشمانه جیگیس و اَ هنی بتانسشه بینه و بِهشته غسل تعمیدش بِکَته. 19چاوش غذاش بِخه و اِشتن قوّتش بِکَته.
شائول عبادتگاه دلَک عیسی درباره لاوَه کره
شائول چند روجی اِشتن شاگردان نه دمشقک بماند. 20اَ البحل عبادتگاهانک اِم پیغامش اعلام کردرده که عیسی خدا زا اِسه. 21هر کسی چَوه پیغامش اَشنوسرده حیران بییَرده و واتردِشه: «مگم اِم هَ کسی نییِه که اورشلیمک کسانی دلک که عیسی نامشان زوانه سر آورده آشوب به پاش کرده. مگم چِمه واسنه آمییه نیه اِنگا تا اَوان دستگیر بکره و ببره سران کاهنان ور؟» 22ولی شائول روج بَه روج پرتر قوتش کَترده و دلیلانی آوردردشه که نیبیرده رد کردن و دمشقییه یهودیانش زانو درنده و ثابتش کردرده که عیسی، هَ مسیح موعود اِسه.
23پر روجان اِوردنه پَش، یهودیان توطئه شان بکرده که شائول بوکوشنده. 24امّا شائول چَوان نقشک خبر دار ببه. اَوه شَو و روج شهر دروازه شان کیشَک دییرده تا اَوه بوکوشنده. 25ولی شائول شاگرده شبانه اَوشان ایگله سَب ای دلک بنا و شهره دیواره خُله نه اَوشان بِخِرسانسه جیره را.
26وختی شائول آرسس اورشلیم، آخاشتِشه تا شاگردان جمعک اضافه بیبی، امّا همه اَوک ترسردنده، چون باورشان نکردرده که اَ راس راسینه عیسی شاگرد بییه بیبی. 27امّا برنابا، شائولش اَکَتِه و بوعَردشه رسولان وَر، باتشه که چُنجوره دمشقه راک خداوندش وینده و خداوند چنجوره شائولنه لاوَه کرده و اَو چنجوره دمشقک جراتنه عیسی نام نه تعلیم دییَشه. 28پس شائول چَوان وَرک بِندَرِس و اورشلیمک آزادانه آمِسه و شِسه و جراتنه خداونده نام نه تعلیمش دِسه. 29اَ یهودیانی نه که چَوان زوان یونانی به، لاوش کرده و بحث کَردِشه، ولی چَوان نیت اِم به که شائوله بوکوشنده. 30وختی براران اِم ماجراک خبر دار ببنده، شائولشان ببه قیصریه شهره را و اَگاردنه اَوشان بخرسانسه تارسوسه شهره را.
31اِنجوره کلیسا، تمانِ یهودیه و جلیل و سامِرک آرامش داشتشه و قوت بکتشه. ایمان داران خداونده ترسک زندگی شان کرده و خدا مقدسه روحه تشویقنه هر روج چَوان تعداد پِر آبییرده.
اینیاسِه شفا
32پِطرُس که همهی اَ نواحیک گَردسه، بشِه لُدّه شهره را تا مقدّسانی که اَگارک زندگی کردرنده بینه. 33اَگارک ای نفرش بینده که چَه نام اینیاس به و هشت سال فلج و کییه دِگِن بِه. 34پطرس اَونه باتشه: «اینیاس، عیسی مسیح ته شفا دَیِه. بیض و اِشته یاگا اَپرچین!» اَ، البحل بهشته. 35همهی لُدَّه و شارونه مردم اَوشان بینده و خداوندشان ایمان بوعَرده.
36شهر یافاک ایگله شاگردی زندگیش کرده که چَه نام طابیتا به. یونانیان زوانک طابیتا نه دورکاس واتشانه که چَه معنی آهو اِسه. اِم زلی اِشتنش، چاکه کاران را وقف کرده بِه و فقیرانش کمک کَرده. 37هَ روجانک طابیتا مریض آبییا و بِمَردا. پس چَوه جنازشان بوشوسه و بناشانه ایگله بالاخانه ایکی. 38اگاردنه که لُدَّه، یافا نزدیکیک به، وختی شاگرده خبر دار ببنده که پِطرُس لُدَّه ک اِسه، دو نفرشان بخرسانسه چَوه وَر و باتشانه: لطف بکه «البحل بوره چاما وَر.»
39پِطرُس بهشته و اَواننه بِشه. وختی آرَسِس اَگا، اَوشان ببه بالاخانه را. بیوه زلیان همه اَوشان دویره کرده به، برَمسَردنده و خَلوعانی که دورکاسَه اَدمی که زنده بییا چَوان را دوتَش به، پطرشان آمانسرده.
40ولی پِطرُس همبلنش اتاقنه بَر کردنده بر و زانوش بیزی، دوُعاش بکرده. چاوَش آگردس جنازه دییشته و باتشه: «طابیتا، بیض!» طابیتا اِشتن چَشمش آکردنده و وقتی پِطرُسش بینده بنشتا. 41پِطرُس چَه دَسش بِکَته و اَوشه بیزانسا. اَدمی بیوه زلیان و مقدسانش داد بِکردنده و طابیتاشه زنده اَوان درسماردا. 42اِم خبر تمانِه یافاک اَپیچِس و پِر کسان خداوندشان ایمان بوعرده. 43پِطرُس پِره روجانی یافاک، ایگله دبّاغی وَرک بندرس که چَه نام شَمعون به.
Currently Selected:
اعمال رسولان 9: TIT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company