نامه رومیان ره 4
4
ابراهیم صالح بحساب آمون ایمان امرا
1پس اونچیِ باره کی ابراهیم بدس باورد، چی شه گُفتن، اونکی بواسطه جِسم، اَمی جَد بحساب آیه؟ 2چونکی اَگه ابراهيم خو اعمالِ امرا صالح بحساب بامو بو، ایچی فخر کودَن ره دَشتی؛ ولی نه خُدا ورجه. 3چونکی توراتِ درون چی بینیویشته بُبوسته؟ «ابراهیم، خُدایَ ایمان باورد و اَن، اونِ ره صالحی بحساب بامو.»
4هسّا اُ کَس کی كار كونه، اونِ مُزد اونِ حّقِ، پیشکش نیه. 5ولی اُ کَس کی کار نُکونه، بلکی اونِ توکل اُ خُدا ره ایسه کی بی خُدائانَم صالح بحساب آوره، اونِ ایمان اونِ ره صالحی بحساب آیه. 6هُطوکی داوودِ پادشاهَم اُ کسیَ مُوارک خوانه کی خُدا اونَ بدونِ اونِ اعمال صالح بحساب آوره و گه:
7«خوشا بحال اُ کسانی کی اوشانِ خطائان ببخشه بُبوست،
و اوشانِ گُنائان بُپوشانه بُبوست؛
8خوشا بحال اونکی خُداوند، اونِ گُناهَ اونِ حساب نَنه.»
9مگه اَ خوشا بحال ئان، فقط اوشان شینه کی ختنه بُکودید یا ختنه نُبوسته ئانِ شینَم ایسه؟ چونکی بُگفتیم ابراهیمِ ایمان اونِ ره صالحی بحساب بامو. 10پس چُطو اونِ ره بحساب بامو؟ اُ زمات کی ختنه بُکوده بو یا پیش جه اون؟ البت کی پیش جه اونِ ختنه بوستن بو، نه بعدِ اون. 11ابراهیم، ختنه نیشانه یَ فیگیفت تا اونِ صالحی ره مُهری ببه کی پیش جه ختنه بوستن و ایمانِ امرا، اونِ نصیب بُبوسته بو. جه اَرو اون تمانِ کسانی کی بدونِ ختنه ایمان آوریدِ پئر ایسه تا اوشانَم صالح بحساب بائید. 12و ابراهیم، ختنه بُبوسته ئانِ پئرئَم ایسه، یعنی اوشانِ پئر کی نه فقط ختنه بُبوستید، بلکی ایمانِ راه درون قدم اوسانیدی، هو راه درون کی اَمی پئر ابراهیمَم قبلِ اَنکی ختنه ببه، قدم اوسادی.
خُدا واده یَ گیفتن ایمان راه جا
13چون شریعتِ راه جا نُبو کی ابراهیم و اونِ نسلَ واده بده بُبوست کی دُنیا وارث خوائید بوستن، بلکی اُ صالحی راهِ جا ایسه کی ایمانِ سر استواره. 14چون اَگه اوشانی کی شریعتَ دمبال کونیدی وارث بیبید، ایمان باطلَ به، و واده هیچ. 15چونکی شریعت، خُدا غضبَ آوره؛ ولی اویا کی شریعت نَنه، شریعتِ پا جیر نَئن هم نَنه.
16جه اَرو، واده بواسطه ایمان اَیه تا فیضِ سر استوار ببه و تمانِ ابراهیمِ پیغمبرِ نسلِ ره ایتا ضمانت، یعنی نه فقط اوشانِ ره کی شریعت جا اطاعت کونیدی، بلکی اُ کسانِ ره ئَم ایسه کی ابراهیمِ ایمانِ جا اطاعت کونیدی، کی اَمی همتانِ پئره. 17هُطوکی تورات کتاب درون بینیویشته بُبوسته: «من تَره خَیلی جه ملتّانِ پئر بُکودم.»- و خُدا دیدِ درونم هَطویه، خُدایی کی ابراهیم، اونَ ایمان باورد کی مُرده ئانَ زنده کونه و اُ چیانیَ کی وجود ناره هستی فَدِه. 18اُ جایی کی اُمیدی ننه بو، ابراهیم اُمیدِ امرا باور بُکود کی خَیلی جه ملتّانِ پئر به، هُطوکی اونَ بگفته بُبوسته بو: «تی نسل اَطو خوائه بوستن.» 19ابراهیم خو ایمانِ درون ضعیفَ نُبوست، هو موقع کی خو بَمرده جانَ فَندَرست، چون صد سالِ دور و وَر داشتی و هو موقع کی سارا رحمَم خشکَ بوسته بو. 20ولی اون بی ایمانی امرا، به خُدا واده شک نُکود، بلکی ایمانِ درون قوی بُبوست و خُدایَ جلال بدَه. 21اون حتم داشتی کی خُدا تانه به خو واده عمل بُکونه. 22اَنه واسی، «اونِ ایمان، اونِ ره صالحی بحساب بامو.» 23ولی اَ کلمات «اونِ ره بحساب بامو»، فقط ابراهیم ره بینیویشته نُبوسته 24بلکی اَمرا ئَم بینیویشته بُبوست، تا اَمرا ئَم بحساب بایه، اَمان کی اونَ ایمان دَریم کی اَمی خُداوند عیسیَ مُرده ئانِ جا زنده بُکود، 25اون کی اَمی گُنائانِ واسی مرگِ تسلیم بُبوست و اَمی صالح بوستن واسی، مُرده ئانِ جا زنده بُبوست.
Currently Selected:
نامه رومیان ره 4: GIL
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
