مَرقُسِ انجیل 14
14
کوکلا عیسی کوشتن ره
1دو روج به پِسَخ عید و فطیر بمانسته بو. کاهنان سران و تورات آموجگاران ایتا راه دُمبال بید تا حیله مرا هُطو کی هیکّس نفهمه، عیسیَ گرفتارَ کونید و اونَ بُکوشید، 2چونکی اوشان گفتیدی: «نه اَ عید روجان درون، نبه کی مردوم شورش بُکونید.»
3وقتی عیسی بِیتْعَنْیا آبادی، شَعمونِ خوره بیگیفته خانه درون سُفره سر نیشته بو، ایتا زنای ایتا مرمری ظرف روغنی عطرِ مرا جه سُنبُلِ خالص کی خَیلی گرانقیمتم بو عیسی ورجه بامو. اُ زنای ظرفَ بشکنه و روغنی عطرَ عیسی سر فکود. 4بعضی جه اوشانی کی اویا ایسابید بَرزَخا بوستید، همدیگرَ بگفتید: «چره اَ روغنی عطر بایستی اَطو لا ببه؟ 5تانستیم اونَ ویشتر جه سیصد دینار بُفروشیم و اون پولَ نادارانَ فدیم.» اوشان خَیلی اُ زناکَ سرکوفت بزئید. 6ولی عیسی اَشان بگفت: «اونَ کار نوا دَشتنید. چره اونَ ناراحتَ کونیدی؟ اون می واسی قشنگِ کار بُکوده. 7چونکی نادارانَ همیشک شیمی مرا دَرید و هر وقت بخوائید تانیدی اوشانَ فارسید، ولی من همیشک شیمی ورجه نئسام. 8هرچی کی اَ زاناکِ دسِ جا بر اَمویی، انجام بدَه. اون اَ کارِ مرا، می تنَ جُلُوتر دفن بوستن ره، آماده کوده. 9حئیقتن شمرأ گَم، تمان دُنیا میان، هر جا کی ”اِنجیل“ اعلام ببه، اَ زناکِ کارَم اونِ یاد ره واگویا خوائه بوستن.»
یهودا عیسیَ خیانت کونه
10بازین یهودایِ اَسخَریوطی کی ایتا جه دوازده شاگرد بو، کاهنانِ سرانِ ورجه بُشو تا عیسیَ اوشان دَس فَده. 11اوشان وقتی یهودا گبان بیشتاوستید، خوشحالَ بوستید و قول بدئید کی اونَ پول فَدید. پس یهودا ایتا فرصتِ دُمبال بو تا عیسیَ تسلیمَ کونه.
پسخ شام شاگردانِ مرا
12عید فطیرِ اوّلتا روج کی پِسَخِ بَرّه یَ قُربانی کونیدی، عیسی شاگردان اونِ جا واورسه ئید: «خوائی کویا بیشیم و تره تهیه بیدینیم تا پِسَخ شامَ بُخوری؟» 13عیسی دوتا جه خو شاگردان اوسِه کود و اوشانَ بگفت: «شار بیشید؛ اویا مرداکیَ ایتا گوُله آب مرا دینیدی. اونَ دُمبال بُکونید. 14هر جائی کی بدرون بُشو، اُ صابخانه یَ بیگید ”اوستاد گِه، می مِیمانخانه کویا ایسه تا می شاگردان مرا پِسَخ شامَ بُخورم؟“ 15اون ایتا پیله تَلار، فَرش بُبوسته و آماده شمرأ نیشان خوائه دَئن. اویا امرا تهیه بیدینید.» 16بازین شاگردان شار بُشوئید، همه چیَ هُطو کی عیسی اَشانَ بگفته بو، بیده ئید و پِسَخ عیدِ شامَ فراهم بُکودید.
17وقتی شب فارسه، عیسی خو دوازده شاگرد مرا اویا بُشو. 18وقتی کی اوشان سُفره سر نیشته بید و غذا خوردن دیبید، عیسی بگفت: «حئیقتن، شمرأ گَم کی ایتا جه شُمان کی می مرا غذا خوردن دَره مَرا دُشمند دَس خوائه فَدَن.» 19شاگردان پَکَر بُبوستید و ایتا ایتا، عیسی جا واورسه ئید: «مَن کی اُ کَس نیئم؟» 20عیسی اوشان بگفت: «اون ایتا جه شُمان دوازده شاگرده، هونی کی خو نانَ می مرا ایتا پیاله درون ببره. 21انسان پسر هُطو کی اونِ باره خُدا کلام درون بینیویشته بُبوسته، خوائه شئون، ولی وای به حال اُ کَس کی انسان پسرَ دُشمند دَس فَده. اونِ ره بختر اَن بو کی هرگس بزا نُبوسته بی.»
22وقتی هنو خوردن دیبید، عیسی نانَ اوساد و شُکر بُکود، پلکَ کود و شاگردانَ فَدَه و بگفت: «فیگیرید، اَنه می تن.» 23بازون جامَ اوساد و بعد اَنکی شُکر بُکود، اوشانَ فدَه و همه اون جا بُخوردیدی. 24و عیسی اَشانَ بگفت: «اَنه می خون، خونِ عهد، کی خیلیانِ واسی فووسته به. 25حئیقتن، شمرأ گَم دِه انگورِ محصولِ جا نُنوشم تا اُ روج کی اونَ خُدا پادشائی درون، تازه بُنوشم.»
26اوشان بعد اَنکی ایتا آواز بخواندیدی، زیتون کو سمت را دکفتید.
عیسی پِطرُس حَشا کودنَ پیشگویی کونه
27عیسی شاگردانَ بگفت: «شُمان همتان می واسی تاش خوریدی، چونکی زکریای پیغمبر کتاب درون بیینویشته بُبوسته،
«”چوپانَ خوائم زئن
و گوسفندان پخشَ بید.“
28ولی بعد اونکی زنده بُبوستَم، جُلُوتر جه شُمان جلیل ولایت شم.» 29پِطرُس عیسیَ بگفت: «حتی اَگه همه تی واسی تاش بُخورید، من تاش نُخورم.» 30عیسی پِطرُسَ بگفت: «حئیقتن، تره گَم، هه ایمشب، پیش جه اونکی خوروس دو وار بخوانه، تو سه وار مَرا حَشا خوائی کودن!» 31ولی پِطرُس خو حرف سر بئسا و بگفت: « اَگه لازم ببه تی مرا بیمیرم، تره حَشا نخوائم کودن.» همه شاگردانم هَنه بگفتید.
عیسی جِتسیمانی باغ درون دُعا کونه
32بازین اوشان ایتا جا کی جِتْسیمانی نام دَشتی بُشوئید. عیسی اویا خو شاگردانَ بگفت: «اَیا بینیشینید، تا من دُعا بُکونم.» 33و پِطرُس و یعقوب و یوحنای خو مرا ببَرد و خَیلی پریشان و دیل نگران بُبوست و اَشانَ بگفت: 34«اَنقد می جان غُرصه دَره کی مَردن درم. اَیا بأسید و بیدار بمانید.» 35بازین ایپیچه عیسی پیش بُشو، خاک سر بکفت و دُعا بُکود:کی اگر به اُ ساعت اونِ جا ردّا به. 36و بگفت: «ای آبّا، ای پئر، همه چی تره ممکنه. اَ جامَ می جا دورَ کون، ولی نه به می خواسته بلکی به تی خواسته.» 37وقتی عیسی واگردَست، بیده اوشان همه خوفته ئید. پس پطرُسَ بگفت: «شَمعون، خوفته ئی؟ نتانستی ای ساعت بیدار بئسی؟ 38بیدار بمانید و دُعا بُکونید تا اِمتحان درون دنکفید. روح حئیقتن خوائه، ولی جسم نتانه.» 39پس عیسی ایواردِه بُشو و هو دُعایَ بُکود. 40وقتی واگردَست، بیده اَشان هنو خواب درونید، چونکی اوشانِ چومان خَیلی سنگینَ بوسته بو. اوشان نانستیدی عیسیَ چی بیگید. 41بازین عیسی سیومین وار شاگردان ورجه بامو و اَشانَ بگفت: «هنو خواب درونید و استراحت کودن دریدی؟ ده وَسه! اُ ساعت فارسه. هسّا انسان پسر گُناکارانِ دَس تسلیمَ بِه. 42ویریزید، بیشیم. فندرید، اونی کی مَرا تسلیم کونه جه راه فارسه.»
عیسی گرفتارَ بوستن
43عیسی هَطو گب زئن دوبو کی نا خبر یهودا، ایتا جه اُ دوازده شاگرد، ایتا دسته مرا کی کولاکَت و شمشیر دَشتید امون دبید. اوشان، جه کاهنانِ سران و تورات آموجگاران و ریش سیفیدان طرف باموئید. 44اونی کی عیسیَ تسلیم کودن دبو، اوشانی کی اون مرا بیدَ علامت بدَه بو و بگفته بو: «اونیکی ماچی بدَم، هونه؛ اونَ بیگیرید و مراقبت اَمرا اونَ ببرید.» 45وقتی یهودا اویا فارسه، درجا عیسیَ نزدیکَ بو و بگفت: «اوستاد!» و اونَ ماچی بدَه. 46هو موقع اُ آدمان عیسی سر فُووستید و اونَ گرفتارَ کودید. 47ولی ایتا جه اوشانی کی اویا ایسابو خو شمشیرَ فاکشه و پیله کاهن خیدمتکارِ بزِه و اون گوشَ واوه. 48عیسی اوشانَ بگفت: «مگه من رازنم کی کولاکَت و شمشیر مرا می گیفتن ره باموئید؟ 49من هر روج شیمی جُلُو معبد درون تعلیم دئیم و مَرا نیگیفتیدی. ولی مُقدّس کتِابان بینیویشته بایسی به انجام فارسه.» 50بازون تمان شاگردان اونَ وِلا کودید و فرار بُکودید.
51ایتا جوان کی فقط ایتا پارچه خو دور واپِخته بو، عیسی دُمبال رادکفت. اوشان اونَم بیگیفتید، 52ولی اونچیَ کی دُکوده بو وِلا کود و لُخت سُوخت فرار بُکود.
عیسی محاکمه یهود شورا ورجه
53عیسیَ پیله کاهن ورجه ببَردید. اویا همۀ کاهنان سران و ریش سیفیدان و تورات آموجگاران جمَ بوسته بید. 54پِطرُسم دورادور عیسی دُمبال شوئی تا پیله کاهنِ خانه صارا درون فارسه. پس هویا، آتش پهلو، مأموران مرا بینیشت تا خورَه گرمَ کونه. 55کاهنان سران و تمانِ شورا آدمان، چندتا گُوائی دُمبال عیسی ضّد بید تا اونَ بُکوشید؛ ولی هیچّی پیدا نُکودید. 56با اَنکی خیلیان، دوروغ گُوائی ضّد عیسی بدَه بید، ولی اَشان گُوائی همدیگر اَمرا جور در نَموئی. 57بازین چن نفر ویریشتید و به دوروغ، عیسی ضّد گُوائی بدئید و بگفتید: 58«اَمان خودمان بیشتاوستیم کی گفتی، ”اَ معبد کی آدمان دس مرا بساخته بُبوسته فگوردانم و سَه روج میان، ایتا دِه معبد چاکونم کی آدمان دَس مرا بساخته نُبوسته.“» 59ولی حتی اوشانِ گُوائی جور در نَموئی. 60بازون پیله کاهن ویریشت و همه کَس جُلُو عیسی جا واورسه: «هی جوابی نیدی؟ اَن چیه کی تی ضّد گُوائی دیئیدی؟» 61ولی عیسی هُطو ساکت بئسا و جوابی ندَه. ایوار ده پیله کاهن اون جا واورسه: «تو مسیح موعود، خُدای متوراک پسری؟» 62عیسی اون بگفت: «ایسَم، و انسان پسرَ خوائید دِئن کی خُدای قادرِ راستِ دَسِ وَر نیشته و آسمانِ ابران مرا اَیه.» 63بازون پیله کاهن خو یخه یَ چاک بدَه و بگفت: «دِه چی احتیاج به گُوائه؟ 64اونِ کُفرَ بیشتاوستید. شیمی حُکم چیسه؟» اوشان همتان عیسیَ محکوم بُکودید کی اونِ حق مرگه. 65بازون بعضیان بنا بُکودید اون سر فیلّی فُکودن؛ اوشان عیسیَ چومانَ دوَستید و هُطو کی اونَ زئن دیبید، گفتیدی: «جه غیب بُگو کی تره بزه!» مأمورانم عیسیَ بیگیفتید و بزِئید.
پطُرس حَشا کودن
66هو موقع کی پِطرُس هنو چینه جیر، صارا درون ایسابو، ایتا جه پیله کاهن کولفَتان اویا بامو 67و پطرُسَ بیده کی آتش پهلو خورَه گرمَ کودن دَره. اُ کولفت اونَ فَندَرست و بگفت: «تونم عیسیِ ناصری اَمرا بی.» 68ولی پِطرُس حَشا بُکود و بگفت: «نَانم و نفهمم کی چی گی!» اَنه بگفت و خانه در سو بُشو. هه موقع خوروس بخواند. 69ایواردِه اُ کولفَتِ چوم، اونَ دَکفت و اوشانیَ کی اویا ایسابید، بگفت: «اَ مردای ایتا جه اوشانه.» 70ولی پِطرُس بازم حَشا بُکود. ایپیچه دئرتر، اوشانی کی اویا ایسابید، ایوار دِه پطرُسَ بگفتید: «بی شک توئم ایتا جه اوشانی، چونکی جلیل شین ایسی.» 71ولی پِطرُس بنا به لَعن تورا بُکود و قسم بُخورد و بگفت: «من اَ مرداکیَ کی گیدی، نَشناسم!» 72هو دَم، خوروس دومین وار بخواند. بازون پِطرُس عیسی گبان بیاد باورد کی اون بگفته بو: «پیش جه اونکی خوروس دو وار بخوانه، سَه وار مَرا حَشا خوائی کودن». پس اون دیل بیگیفت و گریه بُکود.
Currently Selected:
مَرقُسِ انجیل 14: GIL
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
