اوّلتا نامه قُرنتیانِ ره 8
8
پیشکشِ غذا بُتانِ ره
1هسّا پیشکشِ غذا فَدئن بُتان باره: دانیم کی «امان همتان دانا آدمانیم.» هه دانایی غُرور آوره، ولی محبّت آدمَ بنا کونه. 2اَگه اینفر خیال کونه کی ایچی دانه، هنو اونچیَ کی بایستی بدانه نانه. 3ولی اونکی خُدایَ دوست دَره، خُدا اونَ ایشناسه.
4پس پیشکش غذائانِ خوردنِ باره کی بُتانِ ره پیشکش بیدی، دَنیم کی اَ دُنیا درون «بُت هیچه،» و «جغیر ایتا خُدا، دِه خُدایی نَنه.» 5هرچن ایسائید اوشانی کی آسمان و زمین درون خُدایان دوخواده بید، -هُطوکی راس راسی «خُدايانِ» زیادی و «خُداوندانِ» زيادی نَئه- 6با اَ حال امان فقط ایتا خُدا دَریم، یعنی آسمانی پئر، کی همه چی اونِ جا ایسه و امان اونِ شین ایسیم؛ و فقط ایتا خُداوند ایسه، یعنی عیسیِ مسیح، کی همه چی بواسطه اونِ و امان بواسطه اون ایسائیم.
7هرچن کی همه اَ داناییَ ناریدی. ولی بعضیان چونکی پیشتر بُتانَ اَمرا خَیلی سر و کار داشتیدی اَگه هه الانم غذائانیَ بُخورید کی راس راسی بُتانَ پیشکش بُبوسته، چونکی اَشانِ وجدان ضعیفه، نجس بیدی. 8«غذا، اَمرا خُدایَ نزدیک نُکونه»؛ نه نُخوردنِ اَمرا بَدترَ بیم، نه خوردن اَمرا بختر. 9ولی بپائید، شیمی اَ حقّ باعث و بانیِ اَن نَبه کی ضعیفِ آدمان تاش بُخورید. 10چون اَگه اینفر کی ضعیفِ وجدان دَره، تَره اَنه باره کی دانایی دَری، بیدینه کی بُتخانه درون نیشته ای و غذا خوردن دری، مگه اونم وسوسه نیبه اُ غذائانیَ کی بُتان ره پیشکش به بُخوره؟ 11اَطویی، تی دانایی باعث هلاکَ بوستن اُ ضعیف آدم به، کی مسیح اونِ واسی بَمرد. 12پس وقتی اَطو شیمی برارانِ ضد گُناه کونیدی و اوشانِ ضعیفِ وجدانَ صدمه زنیدی، مسیح ضد گُناه کودن دَرید. 13جه اَ رو اَگه غذا، می برار تاش خوردنِ باعث به، هرگس گوشت نَخوائم خوردن، نَبه کی اونِ تاش خوردنِ باعث و بانی ببَم.
Currently Selected:
اوّلتا نامه قُرنتیانِ ره 8: GIL
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
