اوّلتا نامه قُرنتیانِ ره 6
6
دعوا مرافه ایمان دارانِ میان
1هروقت اینفر جه شُمان اویتا جا شکایت بِدَره، چُطو جرأت کونه اونَ نه مُقدسین ورجه، بلکی گُناکاران محکمه درون ببره؟ 2مگه نانیدی کی مُقدسین دُنیایَ داوری خوائید کودن؟ پس شُمان کی قرارِ دُنیایَ داوری بُکونید، چُطو نَتانید اَ کوجدانه جریاناتَ داوری بُکونید؟ 3مگه نانید امان فیرشته ئانَ داوری خوائیم کودن؟ چی برسه به اَ زیندگی جریاناتِ باره داوری کودن. 4پس چره، اُ زمات کی اَ جریانات شیمی میان ایتفاق دکفِه، اوشانِ ورجه برید کی کلیسا درون به حساب نَیئیدی؟ 5اَنَه گَم تا شمرأ شرمنده بُکونم. شیمی میان اینفر اَنقدر حکیمِ نُبو کی بتانه اَ جریاناتَ برارانِ میان حل وفصل بُکونه؟ 6ولی برار، برارِ ضدْ محکمه درون شه، اونم بی ایمانانِ ورجه؟
7اصلا اَجور دعوا مرافه شیمی میان، خودش شمرأ سرشکستگیه. چره نخوائید اُ بدیَ قُبیل بُکونید؟ چره حاضیر نیئید ضرر بُکونید؟ 8ولی، شُمان خودتان بَدی کونیدی و دیگرانَ ضرر فارسانیدی، حتی شیمی برارانَ.
9مگه نانید اوشانی کی ظالمید، خُدا پادشائیَ به ارث نبریدی؟ گُول نُخورید: بی حیائان، بُت پرستان، زینا کاران، لواط کاران، 10دوزان، طمع کاران، عرق خوران، بَد دهن ئان و قاب بازان، خُدا پادشائیَ به ارث نبریدی. 11بعضی جه شُمان پیشتر اَطو بید. ولی عیسی مسیح خُداوند نامِ درون و بواسطه اَمی خُدا روح بُشوسته بُبوستید، تقدیس بُبوستید و صالح بحساب باموئید.
بی حیایی جا جیویزید
12«همه چی مِره روایِ،» ولی همه چی فایده ناره. «همه چی مِره روایِ» ولی وَئنلانم هی چی مَره حریف ببه. 13گیدی «غذا شکم شینه، و شکم غذا شین و خُدا، هم اَنه و هم اونَ نابودَ کونه.» تن بی حَیائی شین نیه، بلکی خُداوند شینه و خُداوندم تن شین، 14و خُدا، خُداوندَ مُرده ئانِ جا زنده بُکود و اَمرَم خو قوت اَمرا زنده خوائه کودن. 15مگه نانیدی شیمی تن مسیحِ اوسم و اعضایه؟ یعنی مسیحِ اوسم واعضایَ اوسانم و ایتا فاحشه اوسم واعضا مانستن چاکونم؟ هرگس! 16مگه نانیدی اینفر فاحشه اَمرا بِبه، اونِ مرا ایتا تن خوائه بوستن؟ چون تورات درون بینیویشته بُبوسته کی: «اُ دونفر ایتا تن خوائید بوستن.» 17ولی اونکی خُداوند مَرا ایتا بِبه، اون مَرا ایتا روح ایسه.
18بی حیائی جا جیویزید. هرتا گُناهِ دیگری کی آدمی بُکونه بیرون جه اونِ تن ایسه، ولی اُ کَس کی بی حیائی بُکونه، به خودشِ تن گُناه کونه. 19مگه نانیدی کی شیمی تن روح القدّسِ معبدِ کی شیمی درونِ و اونَ خُدا جا فیگیفتید؟ شُمان دِه خودتانِ شین نیئید. 20چونکی شیمی هِئنِ واسی بها فَده بُبوست، پس خُدایَ شیمی تن درون جلال بَدید.
Currently Selected:
اوّلتا نامه قُرنتیانِ ره 6: GIL
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
