Bible App logo
Search Icon

نامَه رومِ کلیسا را 9

9
خدا انتخاب بیه قومِ
1مسیحَ دَ راست وام، نه دوروغ، و چِمن وجدان خدا مقدس روح واسطییم چِمن شاهد اِسه که 2چِمن دِلَ دَ پیله دردی دارم و همیشَه غرصه دارم. 3چون ناجِم دَ چمن برارون راهَ دَ، ینی کسانی که چِمِن هم نژادِنده، لعنت بیبیم و مسیحَ دَ جِدا بیبیم. 4اَوُن اسرائیلیند و فرزندخوندگی، جلال، عهدان، شریعته وعدهان، معبدکَ دَ عبادت کردن، و وعده‌ عه، همَّه چون راعه؛ 5و اجدادَ نی چون رانده، و مسیح بشریه جسمَ نظرَ، چون نسلَ دَ اسه، خدایی که همُّنَ دَ پیله تره، تا ابد شکر بیبی. آمین.
6هننه، مقصود اَم نییه که خدا کلام انجام نیبیاسه، چون همه‌ی کسانی که خدا قوم را اسنده، راس راسین اسرائیلینینده؛ 7و همه‌ی کسانیَ نی که ابراهیم پیغمبره نسلَ دَ اِسند، چو خوردگ حساب نیبینده. بلکم توراتَ دَ واتشه که: «اِشته نسل اسحاقَ دَ بی.» 8ینی، خوردگی که طبق جسم دِنیا اومینده خدا خوردگ نیننده، بلکم ابراهیمه نسل وعدَه خوردگ حساب بینده. 9چون وعده اَم بِه که «هَم وقتَ دَ آم و سارا ای زایی صاحاب بی.»
10نه فقط اَم، بلکم رِبِکا خوردگه نی ای پِه عه دَ، ینی چَما جد اسحاقَ دَ بِنده. 11امّا پیش از اَم که اَوه دِنیا بایِند، و یا چاکَه کار یا بد کاری انجام بدینده - چِمه خونین که خدا مقصود اشتن انتخابَ دَ پابرجا بِمونه، نه کارون خونین، بلکم چو واسطییم که آدمِ دعوت کره 12ربکاشون بوات که «پیله تر، ولِگ تره خدمت کَره.» 13همنه که ملاکی کتابَ دَ نویشته شونه: «یعقوب ییم خُش بَیم، امّا عیسی دَ بیزار بَیم.»
14پس چِه بِوایوم؟ خدا بی‌انصافه؟ هرگز! 15چون موسی پیغمبره وا:
«رحم کَرِم بر هر کس که چواَم رحیم اِسم؛
و دل سوجی کَرِم بر هر کس که چمن دل چو را سوجه.»
16پس، ربطی به آدمه خواستَه یا چو تقلا نییه، بلکم خدایی ربط داره که رَحم کره. 17چون توراته کتابَ دَ، خدا فرعونِ وا: «چِمه خونین اَتِم انتخاب کرده تا چِمن قدرته اِشرا آشکار بکرم، و چِمن نوم تمام دِنیا دَ اعلام بیبی.» 18پس خدا هر کسی که بِگَوِه رحم کره و هر کسی بِگَوِه سنگ دل کَره.
19اَمِن وای: «پس دِ چرا اَجَما سرزون کَره؟ چون کیه که بتونه چو اراد پیش وِندره؟» 20امّا ای آدم، ته کییِش که خدا ییم دهن به دهن وِندری؟ «مگم مخلوق تونه اِشتن خالقه بِوا چرا اَمِنر همنه رچ کرده؟» 21مگم کوزه‌گر اختیار نِداره که گِلَ زِقه ییم، ای قابی رچ بکره مهمه کاران مصرفه را و علایده قابی معمولیه کاران مصرفه را رچ بکره؟
22چِه بی واتن اگم خدا با اَم که گَوِه اِشتن غضبه نشون بیدی و اِشتن قدرته آشکار بکره، قابانی که چون را غضب کردشه و هلاکت را آماده آبیینده پِر صبرییم تحمل بکره، 23تا بتونه اِشتن پیله شکوه و جلاله، قابونی که رحم کردشه، آشکار بکره، قابونی که اَجون پیشتر، جلاله را حاضرش کرده؟ 24حتی اَما نی که چو طرفَ دعوت ببیوم دربرگیره، نه فقط یهودیانَ دَ، بلکم غیریهودیانَ دَ. 25همنه که هوشَع پیغمبره کتاب وا:
«اَونی که چِمن قوم نبنده، ” چِمن قوم“ وام،
و اَوی که چِمن عزیز نِبِه، ” چِمن عزیز“ وام.»
26و هَمَ نی:
«همنه بی که هَه یقایی که اَجون واته ببِه:
”شَما چِمن قوم نییا“،
هَه یقا دَ اَجون ’خدا زندَه زارون‘ وانده.»
27و اِشَعیا پیغمبر خدا قومه درباره وا که: «حتی اگم خدا قومه تعداد، دریا ساحله شنِ قَدَر بیبی، فقط کمه تعدادی چونَ دَ نجات ویننده. 28چون خداوند اِشتن کلامش تمام و کمال و بی معطلی زمین سرَ تمام و کمال انجام دییه.» 29و همنه که اِشَعیا پیغمبر پیشگویی کرده:
«اگم قشون خداوند، چَما را نسلی ناشتَی،
اَما نی سُدوم و عَمورَه شهرون شارین بَیوم.»
خدا قومه بی ایمانی
30پس چِه بوایوم؟ غیریهودیانی که صالحی پَشَ نِبنده، اَوشون به دس بایرد، ینی اَ صالح بیینی که ایمان ییم بدست آ؛ 31امّا خدا قوم که صالح بیینه شریعته پَشه بنده که اجون صالحی آراسونه، اَوشون به دس نایرد. 32چرا؟ چون نه ایمانییم، بلکم اعمال ییم چو پَش بنده. اَ ’سِگی که لغزش دی‘ باعث ببه اون ایگِننده. 33همنه که اَشعیا پیغمبره کتابَ دَ نیویشته شونه:
« صَهیونَ دَ ای سِگی نیم که لغزشه باعث بیبی،
و صخره‌ای نیم که سقوطه باعث بیبی؛
و هر که اَجو ایمان بایره،
پشیمون نیبی.»

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in