مزامیر 79
79
تا به کی، ای خداوند؟
مزمور آساف
1ای خدا، ملّتها به میراث تو داخل شده،
معبد قدس تو را بیعصمت ساختند.
اورشلیم را خرابهها نمودند.
2اجساد بندگانت را
به مرغان هوا برای خوراک دادند
و گوشت مقدسانت را به وحوش صحرا.
3خون ایشان را
گرداگرد اورشلیم مثل آب ریختند
و کسی نبود که ایشان را دفن کند.
4نزد همسایگان خود عار گردیدهایم
و نزد مجاوران خویش استهزا و
ریشخند شدهایم.
5تا به کی، ای خداوند؟
آیا تا به ابد خشمناک خواهی بود؟
آیا غیرت تو
مثل آتش افروخته خواهد شد تا به ابد؟
6قهر خود را
بر ملّتهایی که تو را نمی شناسند، بریز
و بر ممالکی که نام تو را نمیخوانند!
7زیرا که یعقوب را خورده،
و مسکن او را خراب کردهاند.
8گناهان اجداد ما را بر ما به یاد میاور.
رحمتهای تو به زودی پیش روی ما آید،
زیرا که بسیار ذلیل شدهایم.
9ای خدا، ای نجاتدهنده ما،
به خاطر جلال نام خود ما را یاری فرما
و ما را نجات ده
و به خاطر نام خود گناهان ما را ببخش.
10چرا ملّتها گویند که خدای ایشان کجاست؟
انتقام خون بندگانت که ریخته شده است،
بر ملّتها در نظر ما معلوم شود.
11ناله اسیران به حضور تو برسد.
مطابق عظمت بازوی خود
آنانی را که به مرگ سپرده شدهاند، برهان.
12و جزای هفت چندان
به آغوش همسایگان ما رسان،
برای اهانتی که به تو کردهاند، ای خداوند.
13پس ما که قوم تو
و گوسفندان مرتع تو هستیم،
تو را تا به ابد شکر خواهیم گفت
و ستایش تو را نسل به نسل
اعلام خواهیم نمود.
Currently Selected:
مزامیر 79: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
