YouVersion Logo
Search Icon

مزامیر 147

147
او دلشکستگان را شفا می‌بخشد
1هللویاه،
زیرا خدای ما را سراییدن
نیکو است و دلپسند،
و سپاس خواندن شایسته است!
2خداوند اورشلیم را بنا می کند
و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
3شکسته دلان را شفا می‌دهد
و جراحت‌های ایشان را می‌بندد.
4شماره ستارگان را می‌شمارد
و تمامی آنها را به نام می‌خواند.
5خداوند ما بزرگ است
و قوّت او عظیم و حکمت وی بی‌انتها.
6خداوند مسکینان را برمی‌افرازد
و شریران را به زمین می‌اندازد.
7خداوند را با تشکر بسرایید.
خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
8که آسمان‌ها را با ابرها می‌پوشاند
و باران را برای زمین مهیا می‌نماید
و گیاه را بر کوه‌ها می‌رویاند.
9که چارپایان را آذوقه می‌دهد
و زاغچه‌ها را که او را می خوانند.
10در قوت اسب رغبت ندارد،
و از ساقهای انسان خشنود نمی‌باشد.
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است
و از آنانی که به رحمت او امیدوارند.
12‌ای اورشلیم، خداوند را سپاس بخوان.
ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
13زیرا که پشت‌بندهای دروازه‌هایت را استوار کرده
و فرزندانت را در درونت مبارک فرموده است.
14که حدود تو را امنیت می‌دهد
و تو را از مغز گندم سیر می‌گرداند.
15که کلام خود را بر زمین فرستاده است
و سخن او به زودی هر‌ چه تمامتر می‌دود.
16که برف را مثل پشم می‌باراند،
و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
17که تگرگ خود را در قطعه‌ها می‌اندازد؛
و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
18کلام خود را می‌فرستد
و آنها را می‌گدازد.
باد خویش را می‌وزاند،
پس آبها جاری می‌شود.
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده،
و مقررات و داوری‌های خویش را به اسرائیل.
20با هیچ قومی چنین نکرده است
و داوری‌های او را ندانسته‌اند. هللویاه!

Currently Selected:

مزامیر 147: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in