مزامیر 141
141
صدایم را بشنو
مزمور داوود
1ای خداوند، تو را میخوانم؛
نزد من بشتاب!
و چون تو را بخوانم، صدایم را بشنو!
2دعای من به حضور تو
مثل بخور آراسته شود،
و برافراشتن دستهایم، مثل هدیه شام.
3ای خداوند، بر دهان من نگاهبانی فرما
و دَرِ لبهایم را نگاه دار.
4دل مرا به بدی مایل مگردان
تا مرتکب کارهای زشت با مردمان بدکار نشوم
و از چیزهای لذیذ ایشان نخورم.
5مرد عادل مرا بزند و لطف خواهد بود،
و مرا ارشاد نماید
و روغن برای سر خواهد بود!
و سر من آن را رد نخواهد نمود،
زیرا که در بدیهای ایشان نیز
دعای من دایم خواهد بود.
6چون داوران ایشان
از سر صخرهها انداخته شوند،
آنگاه سخنان مرا خواهند شنید،
زیرا که شیرین است.
7مثل کسی که زمین را خیش و شیار بکند،
استخوانهای ما بر سر قبرها پراکنده میشود.
8زیرا که ای یَهوْه خداوند،
چشمان من به سوی توست.
و بر تو توکّل دارم.
پس جان مرا تلف منما!
9مرا از دامی که برای من نهادهاند
نگاه دار
و از کمندهای گناهکاران.
10شریران به دامهای خود بیفتند
و من به سلامتی در بگذرم.
Currently Selected:
مزامیر 141: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
