مزامیر 120
120
مرا رهایی ده، ای خداوند
سرود صعود
1نزد خداوند در تنگی خود فریاد کردم
و مرا جواب داد.
2ای خداوند، جان مرا خلاصی ده
از لب دروغ و از زبان حیلهگر.
3چه چیز به تو داده شود
و چه چیز بر تو افزوده گردد،
ای زبان حیلهگر؟
4تیرهای تیز دلاوران
با آتشهای سوزان درخت رُتَم!#120.4 درختچهای که از چوب آن برای تهیه زغال استفاده میشد.
5وای بر من که در ماشِک مسکن گزیدهام
و در خیمههای قیدار#120.5 منظور سرزمینهای اقوام جنگطلب میباشد. ساکن شدهام.
6چه طولانی شد سکونت جان من
با کسی که آشتی را دشمن میدارد!
7من از اهل صلح و صفا هستم،
لیکن چون سخن میگویم،
ایشان آماده جنگ میباشند.
Currently Selected:
مزامیر 120: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
