مزامیر 107
107
کتاب پنجم
فدیه شدگان خداوند چنین گویند
1خداوند را حمد بگویید،
زیرا که او نیکو است
و رحمت او باقی هست تا به ابد.
2فدیهشدگان خداوند این را بگویند
که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
3و ایشان را از سرزمینها جمع کرده،
از مشرق و مغرب و از شمال و جنوب.
4در صحرا آواره شدند و در بیابانی بیطریق
و شهری برای سکونت نیافتند.
5گرسنه و تشنه نیز شدند
و جان ایشان در ایشان کاهیده گردید.
6آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند
و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
7و ایشان را به راه درست رهبری نمود،
تا به شهری مسکون وارد شدند.
8پس خداوند را به خاطر رحمتش تشکر نمایند
و به سبب کارهای عجیب او با آدمیان.
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید
و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
10آنانی که در تاریکی و سایه مرگ نشسته بودند،
که در ظلم و آهن بسته شده بودند.
11زیرا به کلام خدا مخالفت نمودند
و به پند آن متعال اهانت کردند.
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت.
بلغزیدند و کمک کنندهای نبود.
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند
و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
14ایشان را از تاریکی و سایه مرگ بیرون آورد
و بندهای ایشان را بگسست.
15پس خداوند را به سبب رحمتش تشکر نمایند
و به خاطر کارهای عجیب او با آدمیان.
16زیرا که دروازههای برنجین را شکسته،
و بندهای آهنین را پاره کرده است.
17احمقان به سبب طریق شریرانه خود
و به خاطر گناهان خویش،
خود را ذلیل ساختند.
18جان ایشان هر قسم خوراک را نفرت نمود
و به دروازههای مرگ نزدیک شدند.
19آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند
و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید
و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
21پس خداوند را به سبب رحمتش تشکّر نمایند
و به خاطر کارهای عجیب او با آدمیان.
22و قربانیهای تشکّر را تقدیم کنند
و کارهای وی را به ترنم اعلام کنند.
23آنانی که در کشتیها به دریا رفتند،
و در آبهای زیاد شغل کردند.
24اینان کارهای خداوند را دیدند
و کارهای عجیب او را در ژرفا.
25او گفت، پس باد تند را وزانید
و امواج آن را برافراشت.
26به آسمانها بالا رفتند
و به ژرفاها فرود شدند
و جان ایشان از سختی گداخته گردید.
27سرگردان گشته،
مثل مستان افتان و خیزان شدند
و عقل ایشان به تمامی حیران گردید.
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند
و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت
که موجهایش ساکن گردید.
30پس مسرور شدند،
زیرا که آسایش یافتند
و ایشان را به بندر مراد ایشان رسانید.
31پس خداوند را به خاطر رحمتش تشکّر نمایند
و به خاطر کارهای عجیب او با آدمیان.
32و او را در جماعت قوم متعال بخوانند
و در مجلس مشایخ او را سپاس بگویند.
33او نهرها را به بیابان تبدیل کرد
و چشمههای آب را به زمین تشنه.
34و زمین بارور را نیز به شورهزار،
به خاطر شرارت ساکنان آن.
35بیابان را به دریاچه آب تبدیل کرد
و زمین خشک را به چشمههای آب.
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت
تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
37و مزرعهها کاشتند
و تاکستانها غرس نمودند
و محصول پربار به دست آوردند.
38و ایشان را برکت داد
تا به هدف کثیر شدند
و چارپایان ایشان را نگذارد کم شوند.
39و باز کم گشتند و ذلیل شدند،
از ظلم و بلا و اندوه.
40ذلت را بر رئیسان میریزد
و ایشان را در بیابانی که راه ندارد،
آواره میسازد.
41امّا مسکین را از عذابش بلند می کند
و اهل خانهاش را همچون گلههای گوسفند کثیر میگرداند.
42صالحان این را دیده، شادمان میشوند
و تمامی شرارت دهان خود را خواهد بست.
43کیست خردمند تا به این چیزها تفکّر نماید؟
که ایشان رحمتهای خداوند
را خواهند فهمید.
Currently Selected:
مزامیر 107: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
