متّی 5
5
موعظه بالای کوه
(متّی 5:3-12 ؛ لوقا 6:20-23)
1عیسی گروهی بسیار دیده، بر فراز کوه آمد و وقتی که او بنشست، شاگردانش نزد او حاضر شدند. 2آنگاه دهان خود را گشوده، ایشان را تعلیم داد و گفت:
3«خوشا به حال مسکینان در روح،
زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است.
4خوشا به حال ماتمیان،
زیرا ایشان تسلی خواهند یافت.
5خوشا به حال حلیمان،
زیرا ایشان وارث زمین خواهند شد.
6خوشا به حال گرسنگان و تشنگان عدالت،
زیرا ایشان سیر خواهند شد.
7خوشا به حال رحم کنندگان،
زیرا بر ایشان رحم کرده خواهد شد.
8خوشا به حال پاک دلان،
زیرا ایشان خدا را خواهند دید.
9خوشا به حال صلح کنندگان،
زیرا ایشان پسران خدا خوانده خواهند شد.
10خوشا به حال زحمت کشان برای عدالت،
زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است.
11خوشحال باشید چون شما را فحش گویند و جفا رسانند و به خاطر من هر سخن بد به ضدّ شما به دروغ بگویند. 12خوش باشید و شادی عظیم نمایید، زیرا اجر شما در آسمان عظیم است. زیرا که به همینطور بر انبیا قبل از شما جفا میرسانیدند.
نمک و نور
13«شما نمک جهانید! لیکن اگر نمک فاسد گردد، به کدام چیز باز نمکین شود؟ دیگر مصرفی ندارد جز آنکه بیرون افکنده، پایمال مردم شود. 14شما نور عالمید. شهری که بر کوهی بنا شود، نتوان پنهان کرد. 15و چراغ را نمیافروزند تا آن را زیر پیمانه نهند، بلکه تا بر چراغدان گذارند؛ آنگاه به همه کسانی که در خانه باشند، روشنایی میبخشد. 16همچنین بگذارید نور شما بر مردم بتابد تا اعمال نیکوی شما را دیده، پدر شما را که در آسمان است، تمجید نمایند.
در مورد تورات
17«گمان مبرید که آمدهام تا تورات یا نوشتههای انبیا را باطل سازم. نیامدهام تا باطل نمایم، بلکه تا تحققشان بخشم. 18زیرا به جدیت به شما میگویم، تا آسمان و زمین زایل نشود، همزه یا نقطهای از تورات هرگز زایل نخواهد شد تا همه تحقق یابند. 19پس هر که یکی از کوچکترین این احکام را بشکند و به مردم چنین تعلیم دهد، در پادشاهی آسمان کمترین شمرده شود. اما هر که به عمل آورد و تعلیم نماید، او در پادشاهی آسمان بزرگ خوانده خواهد شد. 20زیرا به شما میگویم، تا عدالت شما بر عدالت کاتبان و فریسیان افزون نشود، به پادشاهی آسمان هرگز داخل نخواهید شد.
در مورد خشم
21«شنیدهاید که به اولین گفته شده است 'قتل مکن#5.21 خروج 20:13 و هر که قتل کند سزاوار حکم شود.' 22لیکن من به شما میگویم، هر که به برادر خود بیسبب خشم گیرد، مستوجب حکم باشد و هر که برادر خود را 'راقا'#5.22 کلمهای آرامی که نشانگر نفرت وانزجار است. گوید، مستوجب قصاص باشد و هر که احمق گوید، مستحق آتش جهنم بود. 23پس هرگاه هدیه خود را به قربانگاه ببری و آنجا به خاطرت آید که برادرت بر تو حقی دارد، 24هدیه خود را پیش قربانگاه واگذار و رفته، اوّل با برادر خویش صلح نما و بعد آمده، هدیه خود را بگذران. 25با شاکی خود مادامی که با وی در راه هستی صلح کن، مبادا شاکی، تو را به قاضی سپارد و قاضی، تو را به داروغه تسلیم کند و در زندان افکنده شوی. 26به جدیت به تو میگویم، که تا قِران#5.26 در متن اصلی یونانی: 'کُدْرانْتِس' آمده است؛ سکهای مسی با ارزشی بسیار اندک. آخر را ادا نکنی، هرگز از آنجا بیرون نخواهی آمد.
در مورد شهوت
27«شنیدهاید که به اولین گفته شده است 'زنا مکن.'#5.27 خروج 20:14 28لیکن من به شما میگویم، هر کس به زنی نظر شهوت اندازد، همان لحظه در دل خود با او زنا کرده است. 29پس اگر چشم راستت تو را بلغزاند، بیرونش آور و از خود دور انداز، زیرا تو را بهتر آن است که عضوی از اعضایت نابود گردد، از آنکه تمام بدنت در جهنم افکنده شود. 30و اگر دست راستت تو را بلغزاند، قطعش کن و از خود دور انداز، زیرا تو را مفیدتر آن است که عضوی از اعضای تو نابود شود، از آنکه کل بدنت در دوزخ افکنده شود.
در مورد طلاق
31«و گفته شده است هر که از زن خود جدا شود، طلاق نامهای به او بدهد.#5.31 تَثنیه 24:1 32لیکن من به شما میگویم، هر کس به غیر علت زنا، زن خود را از خود جدا کند، باعث زنا کردن او میباشد، و هر که زن طلاق گرفته را به زنی بگیرد، زنا کرده باشد.
در مورد سوگند
33«باز شنیدهاید که به اولین گفته شده است که 'قسم دروغ مخور،#5.33 نگاه کنید به: لاویان 19:12؛ اعداد 30:2؛ تَثنیه 23:21 بلکه قسمهای خود را به خداوند وفا کن. 34لیکن من به شما میگویم، هرگز قسم مخورید، نه به آسمان زیرا که تخت پادشاهی خداست، 35و نه به زمین، زیرا که پایانداز او است، و نه به اورشلیم، زیرا که شهر پادشاه عظیم است. 36و نه به سر خود قسم یاد کن، زیرا که مویی را سفید یا سیاه نمیتوانی کرد. 37بلکه 'بلی' شما همان بلی و 'نه' شما همان نه باشد، زیرا که زیاده بر این از شریر است.
در مورد رفتار متقابل
38«شنیدهاید که گفته شده است. 'چشمی به چشمی و دندانی به دندانی'#5.38 خروج 21:24؛ لاویان 24:20؛ تَثنیه 19:21 39لیکن من به شما میگویم، با شریر مقاومت مکنید. بلکه هر که به گونه راست تو سیلی زند، دیگری را نیز به سوی او بگردان، 40و اگر کسی خواهد تو را به محکمه برده قبایت را بگیرد، عبای خود را نیز به او واگذار، 41و هرگاه کسی تو را برای یک میل#5.41 معادل ۱۴۷۸ متر. مجبور سازد، دو میل همراه او برو. 42هر کس از تو چیزی بخواهد، به او ببخش و از کسی که قرض از تو خواهد، روی خود را مگردان.»
در مورد دوست داشتن دشمنان
43«شنیدهاید که گفته شده است 'همسایه خود را محبّت نما و از دشمن خود نفرت کن.'#5.43 لاویان 19:18 44اما من به شما میگویم که دشمنان خود را محبّت نمایید و برای نفرین کنندگان خود برکت بطلبید و به آنانی که از شما نفرت کنند، خوبی کنید و به هر که به شما فحش دهد و جفا رساند، دعای خیر نمایید، 45تا پدر خود را که در آسمان است پسران شوید، زیرا که آفتاب خود را بر بدان و نیکان میتاباند و باران بر عادلان و ظالمان میباراند. 46زیرا هرگاه آنانی را محبّت نمایید که شما را محبّت مینمایند، چه اجر دارید؟ آیا خراجگیران چنین نمیکنند؟ 47و هرگاه برادران خود را فقط سلام گویید، چه برتری دارید؟ آیا خراجگیران چنین نمیکنند؟ 48پس شما کامل باشید چنانکه پدر شما که در آسمان است، کامل است.
Currently Selected:
متّی 5: RCPV
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
