YouVersion Logo
Search Icon

مَلاکی 1

1
1وحی کلام خداوند درباره اسرائیل به واسطه ملاکی.
محبت خداوند به اسرائیل
2خداوند می‌گوید : «شما را دوست داشته‌ام.» اما شما می‌گویید: «چگونه ما را دوست داشته‌ای؟» خداوند می‌گوید: «آیا عیسو برادر یعقوب نبود؟ ولی من یعقوب را دوست داشتم، 3و از عیسو نفرت نمودم و کوه‌های او را ویران و میراث وی را نصیب شغالهای بیابان گردانیدم. 4اگر اِدوم می‌گوید: «ویران شده‌ایم، اما خواهیم برگشت و مخروبه‌ها را بنا خواهیم نمود.» یهوه صِبایوت چنین می‌فرماید: «ایشان بنا خواهند نمود، اما من ویران خواهم ساخت و ایشان را به ‌”سرحد شرارت“ و به قومی که خداوند بر ایشان تا به ابد غضبناک می‌باشد، معروف خواهند ساخت. 5و چون چشمان شما این را بیند، خواهید گفت: ”خداوند حتی در آن سوی حدود اسرائیل عظیم است!“»
قربانی نامقبول
6«پسر، پدر خود و غلام، آقای خویش را احترام می‌نماید. پس اگر من پدر هستم، حرمت من کجا است؟ و اگر من آقا هستم، هیبت من کجا است؟ یهوه صِبایوت#1‏.6 خداوند لشکرها. و نیز در بقیه کتاب. به شما صحبت می‌کند. ای کاهنانی که اسم مرا حقیر می‌شمارید و می‌گویید ”چگونه اسم تو را حقیر شمرده‌ایم؟“ 7نان نجس بر قربانگاه من می‌گذرانید و می‌گویید ”چگونه تو را بی حرمت نموده‌ایم؟“ از اینکه می‌گویید سفره خداوند محقر است. 8و چون کور را برای قربانی تقدیم می‌کنید، آیا زشت نیست؟ و چون لنگ یا بیمار را تقدیم می‌کنید، آیا زشت نیست؟ آن را به حاکم خود هدیه بگذران و آیا او از تو خشنود خواهد شد یا تو را مقبول خواهد داشت؟ سخن یهوه صِبایوت این است. 9و الان از خدا درخواست نما تا بر ما ترحم نماید. یهوه صِبایوت می‌گوید این از دست شما واقع شده است، پس آیا هیچ کدام از شما را قبول خواهد فرمود؟
10کاش که یکی از شما می‌بود که درها را ببندد تا آتش بر قربانگاه من بیجا نیفروزید. یهوه صِبایوت می‌گوید: در شما هیچ خوشی ندارم و هیچ هدیه از دست شما قبول نخواهم کرد. 11زیرا که از طلوع آفتاب تا مغربش اسم من در میان قومها بزرگ خواهد بود؛ و بخور و هدیه پاک در هر جا به اسم من گذرانیده خواهد شد. زیرا یهوه صِبایوت می‌گوید که اسم من در میان قومها بزرگ خواهد بود. 12اما شما آن را بی‌حرمت می‌سازید چونکه می‌گویید که سفره خداوند نجس است و ثمره آن یعنی طعامش محقر است. 13و یهوه صِبایوت می‌فرماید که شما می‌گویید ”اینک این چه زحمت است!“ و آن را اهانت می‌کنید و چون حیوانات دریده شده و لنگ و بیمار را آورده، آنها را برای قربانی تقدیم می‌کنید، آیا من آنها را از دست شما قبول خواهم کرد؟ سخن خداوند این است. 14پس ملعون باد هر ‌که دغلبازی کند و با آنکه حیوان نر سالمی در گله خود دارد معیوبی برای خداوند نذر کرده، آن را قربانی نماید. زیرا که یهوه صِبایوت می‌گوید: من پادشاه بزرگ می‌باشم و اسم من در میان قومها مهیب خواهد بود.

Currently Selected:

مَلاکی 1: RCPV

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in