اِرمیا 23
23
شاخه صالح
1خداوند میگوید: «وای بر شبانانی که گله مرتع مرا هلاک و پراکنده میسازند.» 2بنابراین، یهوه خدای اسرائیل درباره شبانانی که قوم مرا میچرانند، چنین میگوید: «شما گله مرا پراکنده ساخته و راندهاید و به آنها توجه ننمودهاید. پس خداوند میگوید: اینک من مجازات بدی کارهای شما را بر شما خواهم رسانید. 3و من بقیه گله خویش را از همه سرزمینهایی که ایشان را به آنها راندهام، جمع خواهم کرد و ایشان را به آغلهای ایشان باز خواهم آورد که بارور و بسیار خواهند شد. 4و برای ایشان شبانانی که ایشان را بچرانند، خواهم گماشت که بار دیگر ترسان و پریشان نخواهند شد و مفقود نخواهند گردید.» سخن خداوند این است.
5خداوند میگوید: «اینک روزهایی میآید که شاخهای صالح برای داوود برپا میکنم و پادشاهی که سلطنت نموده، به فهم رفتار خواهد نمود و انصاف و عدالت را در سرزمین به اجرا خواهد گذاشت. 6در روزهای وی یهودا نجات خواهد یافت و اسرائیل در امنیت به سر خواهد برد و اسمی که به آن نامیده میشود این است: یهوه صِدقینو.#23.6 یعنی ”یهوه، عدالت ما“»
7بنابراین خداوند میگوید: «اینک روزهایی میآید که دیگر نخواهند گفت ”قسم به حیات یهوه که قوم اسرائیل را از سرزمین مصر برآورد“، 8بلکه ”قسم به حیات یهوه که نسل خاندان اسرائیل را از سرزمین شمال و از همه سرزمینهایی که ایشان را به آنها رانده بود، بیرون آورده، رهبری نموده است.“ آنگاه آنان در سرزمین خود ساکن خواهند شد.»
انبیای دروغین
9درباره انبیا:
دل من در درونم شکسته،
و همه استخوانهایم لرزان است؛
مثل شخصی مست هستم
و مانند مردی مدهوش شراب،
به سبب خداوند و به سبب کلام مقدس او .
10زیرا که سرزمین پر از زناکاران است
و به خاطر لعنت، زمین ماتم میکند
و مرتعهای بیابان خشک شده است،
زیرا که راه ایشان بد و
توانایی ایشان پوچ است.
11و خداوند میگوید:
«چونکه هم انبیا و هم کاهنان خدانشناسند.
شرارت ایشان را حتی در خانه خود نیز یافتهام.
12بنابراین راه ایشان
مثل جایهای لغزنده در تاریکی غلیظ
برای ایشان خواهد بود
که ایشان رانده شده در آن خواهند افتاد.
در سال مکافات ایشان
بلا بر ایشان عارض خواهم گردانید؛»
زیرا خداوند میگوید.
13«در میان انبیای سامره حماقتی دیدهام
که برای بَعَل نبوت کرده،
قوم من اسرائیل را گمراه گردانیدهاند.
14و در میان پیامبران اورشلیم
نیز چیز هولناک دیدم؛
مرتکب زنا شده، به دروغ رفتار مینمایند
و دستهای شریران را تقویت میدهند،
مبادا هر یک از ایشان از شرارت
خویش بازگشت نماید.
و تمامی ایشان برای من مثل سًدوم
و ساکنان آن مانند عَموره گردیدهاند.»
15بنابراین یهوه صِبایوت#23.15 خداوند لشکرها. و نیز در بقیه کتاب. درباره آن انبیا چنین میگوید:
«اینک من به ایشان اَفسنتین#23.15 مادهای بسیار تلخ خواهم خورانید
و آب تلخ به ایشان خواهم نوشانید،
زیرا که از انبیای اورشلیم،
خدانشناسی در تمامی سرزمین
منتشر شده است.»
16یهوه صِبایوت چنین میگوید: «به سخنان این انبیایی که برای شما نبوت میکنند، گوش مدهید، زیرا شما را به پوچی تعلیم میدهند و رویای دل خود را بیان میکنند و نه از دهان خداوند. 17و به آنانی که مرا حقیر میشمارند، پیوسته میگویند: ”خداوند میفرماید که برای شما صلح و سلامتی خواهد بود“ و به آنانی که به سرکشی دل خود رفتار مینمایند میگویند که ”بلا به شما نخواهد رسید.“»
18کیست که از مشورت خداوند آگاه شده باشد
تا ببیند و کلام او را بشنود؟
و کیست که به کلام او گوش فرا داشته،
به آن توجه نموده باشد.
19اینک باد شدید غضب خداوند صادر شده
چون گردبادی دور میزند
و بر سر شریران فرود خواهد آمد.
20غضب خداوند تا مقاصد دل او را به جا نیاورد
و به انجام نرساند، برنخواهد گشت.
در روزهای آخر این را نیکو خواهید فهمید.
21من این انبیا را نفرستادم، لیکن دویدند.
به ایشان سخن نگفتم،
اما ایشان نبوت نمودند.
22اما اگر در مشورت من استوار میماندند،
کلام مرا به قوم من بیان میکردند
و ایشان را از راه بد
و از کارهای شریر ایشان برمیگردانیدند.»
23یهوه میگوید: «آیا من خدای نزدیک هستم و خدای دور نه؟» 24خداوند میگوید: «آیا کسی خود را در جای مخفی پنهان تواند نمود که من او را نبینم؟ مگر من آسمان و زمین را پر نمیسازم؟ کلام خداوند این است.
25«سخنان انبیا را که به اسم من به دروغ نبوت کردند، شنیدم که گفتند: ”خواب دیدم! خواب دیدم!“ 26این تا به کی در دل انبیایی که به دروغ نبوت میکنند، خواهد بود که انبیای فریب دل خودشان میباشند، 27که به خوابهای خویش که هر کدام از ایشان به همسایه خود باز میگویند، قصد دارند که اسم مرا از یاد قوم من ببرند، چنانکه پدران ایشان اسم مرا به سبب بَعَل فراموش کردند. 28آن نبیای که خواب دیده است، خواب را بیان کند و آن که کلام مرا دارد، کلام مرا به راستی بیان نماید. خداوند میگوید ”کاه را با گندم چه کار است؟“» 29خداوند میگوید: «آیا کلام من مثل آتش نیست و مانند چکشی که صخره را خرد می کند؟» 30بنابراین خداوند میگوید: «اینک من به ضد این انبیا هستم که کلام مرا از یکدیگر میدزدند.» 31و خداوند میگوید: «اینک من به ضد این انبیا هستم که زبان خویش را به کار برده، میگویند: ”او گفته است.“» 32و خداوند میگوید: «اینک من به ضد اینان هستم که به خوابهای دروغ نبوت میکنند و آنها را بیان کرده، قوم مرا با دروغها و خیالهای خود گمراه مینمایند. حال آنکه من ایشان را نفرستادم و نگماشتم. پس به این قوم هیچ نفع نخواهند رسانید.» این است فرموده خداوند.
33«و چون این قوم یا نبی یا کاهنی از تو سؤال نموده، گویند که ”وحی خداوند چیست؟“ پس به ایشان بگو: ”کدام وحی؟“ سخن خداوند این است که شما را طرد خواهم کرد. 34و آن نبی یا کاهن یا قومی که گویند ”وحی یهوه!“ به یقین بر آن مرد و بر خانهاش مجازات خواهم رسانید. 35و هر کدام از شما به همسایه خویش و هر کدام به برادر خود چنین گویید که ”خداوند چه جواب داده است؟“ و ”خداوند چه گفته است؟“ 36لیکن وحی یهوه را دیگر به زبان نیاورید، زیرا کلام هر کس وحی او خواهد بود. چونکه کلام خدای زنده یعنی یهوه صِبایوت خدای ما را مخدوش ساختهاید. 37و به نبی چنین بگو که ”خداوند به تو چه جواب داده و خداوند به تو چه گفته است؟“ 38و اگر میگویید: ”وحی یهوه!“ پس یهوه چنین میفرماید: ”چونکه این سخن یعنی ”وحی یهوه“ را گفتید، با آنکه نزد شما فرستاده، فرمودم که ”وحی یهوه“ را مگویید، 39بنابراین اینک من شما را به تمامی فراموش خواهم کرد و شما را با آن شهری که به شما و به پدرانتان داده بودم، از حضور خود دور خواهم انداخت. 40و عار ابدی و رسوایی جاودانی را که فراموش نخواهد شد، بر شما خواهم آورد.»
Currently Selected:
اِرمیا 23: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
