اِرمیا 2
2
اسرائیل از پیروی خداوند دست برمیدارد
1و کلام خداوند بر من نازل شده، گفت: 2«برو و به گوش اورشلیم ندا کرده، بگو، خداوند چنین میگوید:
غیرت دوران جوانیات را
عشق دوران نامزدیات را،
حینی که از پی من در بیابان
و در زمین بایر میآمدی، به خاطر میآورم.
3اسرائیل برای خداوند مقدس
و نوبر محصول او بود.»
خداوند میگوید:
«آنانی که آن را بخورند، مجرم خواهند شد
و بلا بر ایشان چیره خواهد گردید.»
4ای خاندان یعقوب، و تمامی قبایل خاندان اسرائیل، کلام خداوند را بشنوید. 5خداوند چنین میگوید:
«پدران شما در من چه بیانصافی یافتند
که از من دوری ورزیدند
و چیزهای پوچ را پیروی کرده،
خود پوچ شدند؟
6و نگفتند: ”یهوه کجا است
که ما را از زمین مصر برآورد
و ما را در بیابان و زمین ویران و پر از گودالها
و زمین خشک و سایه مرگ
و زمینی که کسی از آن گذر نکند
و آدمی در آن ساکن نشود، رهبری نمود؟
7و من شما را به زمین بستانها آوردم
تا میوهها و چیزهای آن را بخورید،
اما چون داخل آن شدید، زمین مرا نجس ساختید
و میراث مرا منفور گردانیدید.
8کاهنان نگفتند: ”یهوه کجاست؟“
و عالمان شریعت مرا نشناختند
و شبانان بر من عاصی شدند
و انبیا برای بَعَل نبوت کرده،
در پی چیزهای بیفایده رفتند.
9بنابراین خداوند میگوید:
بار دیگر با شما دشمنی خواهم نمود
و با پسران پسران شما دشمنی خواهم کرد.
10پس به سواحل کِتّیم گذر کرده، ملاحظه نمایید
و به قیدار فرستاده به دقت
عقلتان را به کار اندازید
و دریافت کنید که آیا حادثهای مثل
این واقع شده باشد؟
11که آیا هیچ قومی خدایان
خویش را عوض کرده باشند
با آنکه آنها خدا نیستند؟
اما قوم من جلال خویش را به آنچه فایدهای ندارد،
عوض نمودند.
12پس خداوند می گوید:
ای آسمانها،
از این متحیر باشید
و به خود لرزیده، به شدت پریشان شوید!
13زیرا قوم من دو کار بد کردهاند.
مرا که چشمه آب حیاتم ترک نموده
و برای خود حوضها کندهاند،
یعنی حوضهای شکسته که آب را نگاه ندارد.
14آیا اسرائیل غلام یا خانه زاد است؟
پس چرا غارت شده باشد؟
15شیران ژیان بر او غرش نموده،
صدای خود را بلند کردند
و زمین او را ویران ساختند
و شهرهایش سوخته و متروک گردیده است.
16و پسران نوف#2.16 همان ”مِمفیس“ و تَحفَنیس فرق تو را شکستهاند.
17آیا این را خود بر خویشتن وارد نیاوردی،
چونکه یهوه خدای خود را
حینی که تو را رهبری مینمود، ترک کردی؟
18و الان تو را با راه مصر چه کار است
تا آب شیحور#2.18 شعبهای از رود نیل در مصر را بنوشی؟
و تو را با راه آشور چه کار است
تا آب فرات را بنوشی؟»
19خداوند یهوه صِبایوت#2.19 خداوند لشکرها. و نیز در بقیه کتاب. چنین میگوید:
«شرارت تو، تو را تنبیه کرده
و گمراهی تو، تو را توبیخ نموده است.
پس بدان و ببین که این امر زشت و تلخ است
که یهوه خدای خود را ترک نمودی
و ترس من در تو نیست.
20زیرا از زمان قدیم یوغ تو را شکستم
و بندهای تو را گسیختم
و گفتی: ”خدمت نخواهم نمود!“
زیرا بر هر تپه بلند و زیر هر درخت سبز خوابیده،
زنا کردی.
21من تو را مو اصیل و
تخم تمام نیکو غرس نمودم،
پس چگونه نهال مو بیگانه
برای من گردیدهای؟
22پس اگرچه خود را با قلیاب بشویی
و صابون برای خود زیاده به کار بری،
اما خداوند یهوه میگوید که
گناه تو همچنان پیش من است.
23چگونه میگویی که
”نجس نشدم و در پی بَعَلها نرفتم؟“
راه خویش را در وادی نگاه کن
و به آنچه کردی، اعتراف نما،
ای شتر تیزرو، که در راههای خود میدوی!
24مثل گورخر هستی که به بیابان عادت داشته،
در شهوت دل خود باد را بو میکشد.
کیست که از شهوتش او را برگرداند؟
آنانی که او را میطلبند، خسته نخواهند شد
و او را در ماهش خواهند یافت.
25پای خود را از برهنگی و گلوی
خویش را از تشنگی باز دار.
اما گفتی: ”نه، بیفایده است!
زیرا که غریبان را دوست داشتم
و از پی ایشان خواهم رفت.
26مثل دزدی که چون گرفتار شود، خجل گردد،
همچنین خاندان اسرائیل
با پادشاهان و سروران و کاهنان و انبیای ایشان
خجل خواهند شد.
27که به چوب میگویند: ”تو پدر من هستی.“
و به سنگ که ”تو مرا زاییدهای.“
زیرا که پشت خود را به من کردهاند، نه رویشان را.
اما در زمان مصیبت خود میگویند:
”برخیز و ما را نجات ده!“
28پس خدایان تو که برای خود ساختی، کجایند؟
بگذار ایشان در زمان مصیبت برخیزند
و تو را نجات دهند.
زیرا که ای یهودا،
خدایان تو به شماره شهرهای تو میباشند.»
29خداوند میگوید:
«چرا با من دشمنی مینمایید؟
تمامی شما بر من عاصی شدهاید.
30پسران شما را بی جهت زدهام
زیرا که ادب نمیشوند.
شمشیر شما مثل شیر درنده انبیای
شما را هلاک کرده است.
31ای شما که اهل این عصر میباشید،
کلام خداوند را بفهمید!
آیا من برای اسرائیل مثل بیابان
یا زمین تاریکی غلیظ شدهام؟
پس قوم من چرا میگویند که
”سران خود شدهایم
و بار دیگر نزد تو نخواهیم آمد.“
32آیا دوشیزه زیور خود را
یا عروس آرایش خود را فراموش کند؟
اما قوم من روزهای بیشمار
مرا فراموش کردهاند.
33چه ماهرانه راه خود را
آماده میسازی تا محبت بیابی؟
تا به آنجا که زنان بد را نیز
به راههای خود تعلیم دادی.
34در دامنهای تو نیز خون جان
فقیران بیگناه یافته شد.
آنها را در نقب زدن نیافتی.
با این همه،
35میگویی: ”چونکه بیگناه هستم،
غضب او از من برگردانیده خواهد شد.
اینک به خاطر گفتنت که گناه نکردهام،
بر تو داوری خواهم نمود.
36چرا اینقدر می شتابی تا راه خود را تغییر دهی؟
چنانکه از آشور خجل شدی،
همچنین از مصر نیز خجل خواهی شد.
37از این نیز دستهای خود را بر سرت نهاده،
بیرون خواهی آمد.
چونکه خداوند اعتماد تو را خوار شمرده است.
پس از ایشان کامیاب نخواهی شد.
Currently Selected:
اِرمیا 2: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
