اِرمیا 17
17
گناه یهودا
1«گناه یهودا به قلم آهنین و نوک الماس نوشته شده است. و بر لوح دل ایشان و بر شاخهای قربانگاههای شما نقش شده است. 2مادامی که پسران ایشان قربانگاههای خود و اَشیرههای خویش را نزد درختان سبز و بر تپههای بلند یاد میدارند، 3ای کوه من، که در صحرا هستی، ثروت و تمامی گنجهای تو را به تاراج خواهم داد و مکانهای بلند تو را نیز به خاطر گناهی که در همه حدود خود ورزیدهای. 4و تو خود، ملک خویش را که به تو دادهام، برباد خواهی داد و دشمنانت را در سرزمینی که نمیشناسی، خدمت خواهی نمود. زیرا آتشی در خشم من افروختهاید که تا به ابد مشتعل خواهد بود.»
5و خداوند چنین میگوید:
«ملعون باد کسی که بر انسان توکل دارد،
و بشر را اعتماد خویش سازد
و دلش از یهوه برگردد.
6و او مثل درخت عَرعَر در بیابان خواهد بود
و چون نیکویی آید، آن را نخواهد دید،
بلکه در مکانهای خشک بیابان
در زمین شوره متروک ساکن خواهد شد.
7مبارک باد کسی که بر خداوند توکل دارد
و خداوند اعتماد او باشد.
8او مثل درخت نشانده بر کنار آب خواهد بود
که ریشههای خویش را به سوی رود پهن میکند
و چون گرما بیاید، نخواهد ترسید
و برگش شاداب خواهد ماند.
در خشکسالی نگرانی نخواهد داشت
و از آوردن میوه باز نخواهد ماند.»
9دل از همه چیز فریبندهتر است
و بسیار بیمار!
کیست که آن را بفهمد؟
10«من یهوه تفتیش کننده دل
و آزماینده افکار هستم
تا به هر کس مطابق راههایش
و بر اساس ثمره کارهایش جزا دهم.»
11مثل کبک که بر تخمهایی
که ننهاده باشد، بنشیند،
همچنان است کسی که
مال را به بی انصافی جمع کند.
در نیمه عمرش آن را ترک خواهد کرد
و در آخرت خود احمق خواهد بود.
12مکان قُدس ما تخت جلال
و از ازل رفیع است.
13ای خداوند، که امید اسرائیل هستی،
همگانی که تو را ترک نمایند،
خجل خواهند شد.
آنانی که از تو روی گردانند،
بر خاک نوشته خواهند شد،
چونکه خداوند را که چشمه آب حیات است،
ترک نمودهاند.
14ای خداوند، مرا شفا بده،
پس شفا خواهم یافت.
مرا نجات بده، پس ناجی خواهم شد،
زیرا که تو تسبیح من هستی.
15اینک ایشان به من میگویند:
«کلام خداوند کجاست؟
الان واقع بشود!»
16و اما من از بودن شبان برای تو سر باز نزدم،
و تو میدانی که روز بلا را نخواستم.
آنچه از لبهایم بیرون آمد
به حضور تو آشکار بود.
17برای من باعث ترس مباش،
که در روز بلا پناهگاه من تو هستی.
18باشد که ستمکاران من سرافکنده شوند،
اما من سرافکنده نشوم.
ایشان هراسان شوند،
اما من هراسان نشوم.
روز بلا را بر ایشان بیاور
و ایشان را به هلاکت دو برابر هلاک کن.
تقدیس سبّت
19خداوند به من چنین گفت که «برو و نزد دروازه پسران قوم که پادشاهان یهودا از آن داخل میشوند و از آن بیرون میروند و نزد همه دروازههای اورشلیم بایست.
20و به ایشان بگو: ”ای پادشاهان یهودا، و تمامی مردمان یهودا و همه ساکنان اورشلیم که از این دروازهها داخل میشوید، کلام خداوند را بشنوید! 21خداوند چنین میگوید: به خاطر جان خود با حذر باشید و در روز سبّت هیچ باری حمل نکنید و آن را داخل دروازههای اورشلیم مسازید. 22و در روز سبّت هیچ باری از خانههای خود بیرون میاورید و هیچکار مکنید، بلکه روز سبّت را تقدیس نمایید، چنانکه به پدران شما امر فرمودم.»
23اما ایشان نشنیدند و گوش خود را فرا نداشتند، بلکه گردنهای خود را سخت ساختند تا نشنوند و تنبیه را نپذیرند.
24«”و خداوند می گوید: «اگر مرا به درستی بشنوید و در روز سبّت، هیچ باری از دروازههای این شهر داخل نسازید و روز سبّت را تقدیس نموده، هیچکار در آن نکنید، 25آنگاه پادشاهان و سروران بر تخت داوود نشسته، و بر ارابهها و اسبان سوار شده، ایشان و سروران ایشان، مردان یهودا و ساکنان اورشلیم از دروازههای این شهر داخل خواهند شد و این شهر تا به ابد مسکون خواهد بود. 26و از شهرهای یهودا و از نواحی اورشلیم و از سرزمین بنیامین و از نواحی پست و کوهستان و نِگِب خواهند آمد و قربانیهای سوختنی و قربانیها و هدایای آردی و بخور و قربانیهای تشکر را به خانه خداوند خواهند آورد. 27و اگر مرا نشنیده، روز سبّت را تقدیس ننمایید و در روز سبّت باری حمل کرده، از دروازههای اورشلیم داخل سازید، آنگاه در دروازههایش آتشی خواهم افروخت که قصرهای اورشلیم را به آتش خواهد کشید و خاموش نخواهد شد.“»
Currently Selected:
اِرمیا 17: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
