داوران 6
6
جِدعون
1و قوم اسرائیل در نظر خداوند شرارت ورزيدند. پس خداوند ايشان را به دست مِديان هفت سال تسليم نمود. 2و دست مِديان بر اسرائيل استيلا يافت، و به سبب مِديان قوم اسرائیل شکافها در کوهها، و نیز غارها و دژها برای خود ساختند. 3و چون اسرائيل زراعت میکردند، مِديان و عَماليق و اقوام شرقی آمده، بر ايشان هجوم میآوردند. 4و بر ايشان اردو زده، محصول زمين را تا به غَزه خراب کردند، و در اسرائيل آذوقه و گوسفند و گاو و الاغ باقی نگذاشتند. 5زيرا که ايشان با احشام و خيمههای خود برآمده، مثل ملخ بیشمار بودند؛ ايشان و شتران ايشان را حسابی نبود و به جهت خراب ساختن سرزمين داخل شدند. 6و چون اسرائيل به خاطر مِديان بسيار ذليل شدند، قوم اسرائیل نزد خداوند فرياد برآوردند.
7و واقع شد چون قوم اسرائیل از دست مِديان نزد خداوند التماس نمودند، 8که خداوند نبیای برای قوم اسرائیل فرستاد، و او به ايشان گفت: «يهوه خدای اسرائيل چنين میگويد: من شما را از مصر برآوردم و شما را از خانه بندگی بيرون آوردم، 9و شما را از دست مصريان و از دست تمامی ستمکاران شما رهايی دادم. و اينان را از حضور شما بيرون کرده، سرزمين ايشان را به شما دادم. 10و به شما گفتم: ”من يهوه خدای شما هستم. از خدايان اَموريانی که در سرزمين ايشان ساکنيد، مترسيد!“ ليکن صدای مرا نشنيديد.»
11و فرشته خداوند آمده، زير درخت بلوطی که در عُفره است که مال يوآش اَبيعِزِری بود، نشست و پسرش جِدعون گندم را در چَرخُشت میکوبيد تا آن را از مِديان پنهان کند. 12پس فرشته خداوند بر او آشکار شده، او را گفت: «ای مرد نیرومند، يهوه با تو است.» 13جِدعون او را گفت: «آه، ای سرورم، اگر يهوه با ماست، پس چرا اين همه بر ما واقع شده است؟ کجاست تمامی اعمال عجيب او که پدران ما برای ما ذکر کرده، و گفتهاند که ”آيا خداوند ما را از مصر بيرون نياورد؟“ ليکن الان خداوند ما را ترک کرده، و به دست مِديان تسليم نموده است.» 14آنگاه يهوه بر وی نظر کرده، گفت: «به اين قوت خود برو و اسرائيل را از دست مِديان رهايی ده. آيا این من نیستم که تو را میفرستم؟» 15جِدعون در جواب او گفت: «آه، ای سرورم، چگونه اسرائيل را رهايی دهم؟ اينک خاندان من در مَنَسی ذليلتر از همه است و من در خانه پدرم کوچکترين هستم.» 16خداوند او را گفت: «به يقين من با تو خواهم بود و مِديان را مثل يک نفر شکست خواهی داد.» 17جِدعون او را گفت: «اگر الان در نظر تو فيض يافتم، پس نشانهای به من ده که تو هستی آنکه با من حرف میزني. 18پس خواهش دارم که از اينجا نروی تا نزد تو برگردم و هديه خود را آورده، به حضور تو تقدیم کنم.» گفت: «من میمانم تا برگردي.»
19پس جِدعون رفت و بزغالهای را با قرصهای نان بیخمیرمایه از يک ايفه#6.19 یک ”ایفَه“ تقریباً معادل ۲۲ لیتر است. آرد مرغوب حاضر ساخت، و گوشت را در سبدی و آب گوشت را در کاسهای ریخته، آن را نزد وی زير درخت بلوط آورد و پيش او نهاد. 20فرشته خدا او را گفت: «گوشت و قرصهای فطير را بردار و بر روی اين صخره بگذار، و آب گوشت را بريز.» جِدعون چنان کرد. 21آنگاه فرشته خداوند نوک عصا را که در دستش بود، دراز کرده، گوشت و قرصهای نان بیخمیرمایه را لمس نمود که آتش از صخره برآمده، گوشت و قرصهای نان بیخمیرمایه را بلعيد. و فرشته خداوند از نظرش غايب شد. 22پس جِدعون دانست که او فرشته خداوند است. و جِدعون گفت: «آه، ای خداوند يهوه! چونکه فرشته خداوند را روبرو ديدم.» 23خداوند او را گفت: «سلامتی بر تو باد! مترس، نخواهی مرد.» 24پس جِدعون در آنجا برای خداوند قربانگاهی بنا کرد و آن را يهوه شالوم#6.24 یعنی: «یهوه سلامتی است». ناميد که تا امروز در عُفره اَبيعِزِريان باقی است.
25و در آن شب، خداوند او را گفت: «گاو پدر خود، يعنی گاو دومين را که هفت ساله است، بگير و قربانگاه بَعَل را که از آنِ پدرت است، منهدم کن و تمثال اَشيره را که نزد آن است، قطع نما. 26و برای يهوه، خدای خود، بر سر اين مکان بلند قربانگاهی موافق رسم بنا کن، و گاو دومين را گرفته، با چوب اَشيره که قطع کردی، به عنوان قربانی سوختنی تقدیم نما.» 27پس جِدعون ده نفر از نوکران خود را برداشت و به نوعی که خداوند او را گفته بود، عمل نمود. اما چونکه از خاندان پدر خود و مردان شهر میترسيد، اين کار را در روز نتوانست کرد. پس آن را در شب انجام داد.
28و چون مردمان شهر صبح زود از خواب برخاستند، دیدند قربانگاه بَعَل در هم شکسته، و اَشيره که در نزد آن بود، بريده، و گاو دومين بر قربانگاهی که ساخته شده بود، قربانی شده است. 29پس به يکديگر گفتند: «کيست که اين کار را کرده است؟» و چون تفتیش و پُرس و جو کردند، گفتند: «جِدعون پسر يوآش اين کار را کرده است.» 30پس مردان شهر به يوآش گفتند: «پسر خود را بيرون بياور تا بميرد، زيرا که قربانگاه بَعَل را در هم شکسته، و اَشيره را که نزد آن بود، بريده است.» 31اما يوآش به همه کسانی که بر ضدّ او برخاسته بودند، گفت: «آيا شما از بَعَل دفاع میکنيد؟ آيا شما او را میرهانيد؟ هر که از بَعَل دفاع نمايد، همين صبح کشته خواهد شد. زیرا اگر بَعَل خداست، بگذارید خودش از خود دفاع نمايد، چونکه کسی قربانگاه او را در هم شکسته است.» 32پس در آن روز او را يِروبّعَل ناميدند و گفتند: «بگذاريد تا بَعَل در برابر او از خود دفاع نمايد، زيرا که قربانگاه او را در هم شکسته است.»
33آنگاه تمامی اهل مِديان و عَماليق و اقوام شرقی با هم جمع شدند و از اُردن عبور کرده، در وادی يِزرِعيل اردو زدند. 34و روح خداوند جدعون را در برگرفت. پس شیپور را نواخت و اهل اَبيعِزِر در عقب او جمع شدند. 35جِدعون قاصدان در تمامی مَنَسی فرستاد که ايشان نيز در پی او جمع شدند و در اَشير و زِبولون و نَفتالی قاصدان فرستاد و به ملاقات ايشان رفتند.
36و جِدعون به خدا گفت: «اگر اسرائيل را مطابق سخن خود به دست من نجات خواهی داد، 37اينک من در خرمنگاه، پوست پشمينی میگذارم. اگر شبنم فقط بر پوست باشد و بر تمامی زمين خشکی بُوَد، خواهم دانست که اسرائيل را مطابق سخن خود به دست من نجات خواهی داد.» 38و همچنين شد. جدعون سحرگاهان برخاسته، پوست را فشرد و کاسهای پر از آب شبنم از پوست بيفشرد. 39جِدعون به خدا گفت: «غضب تو بر من افروخته نشود؛ تنها همين يک مرتبه سخن خواهم گفت. تمنا اینکه يک دفعه ديگر فقط با پوست امتحان نمايم. اين مرتبه پوست به تنهايی خشک باشد و بر تمامی زمين شبنم.» 40و خدا در آن شب چنان کرد که بر پوست خشک ماند، اما بر تمامی زمين شبنم بود.
Currently Selected:
داوران 6: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
