اِشعیا 7
7
نشانه عِمانوئیل
1و در روزهای آحاز پسر یوتام پسر عُزّیا پادشاه یهودا، واقع شد که رِصین پادشاه اَرام و فِقَح پسر رِمَلیا پادشاه اسرائیل بر اورشلیم برآمدند تا با آن جنگ نمایند، اما نتوانستند بر آن حمله آورند. 2به خاندان داوود خبر داده، گفتند که اَرام در اِفرایم اردو زدهاند. دل او و دل مردمانش بلرزید به طوری که درختان جنگل از باد میلرزد.
3آنگاه خداوند به اِشعیا گفت: «تو با پسر خود شعاریاشوب به انتهای قنات برکه بالایی به راه مزرعه رختشویان به استقبال آحاز بیرون شو. 4و او را بگو: ”مواظب و آرام باش، مترس! و دلت ضعیف نشود از این دو کُنده نیمسوخته دودافشان، یعنی از شدت خشم برافروخته رِصین و اَرام و پسر رِمَلیا. 5زیرا که اَرام با اِفرایم و پسر رِمَلیا برای ضرر تو مشورت کرده، میگویند: 6به ضد یهودا برآییم و آن را محاصره کرده، به جهت خود تسخیر کنیم و پسر طَبِئیل را در آن به پادشاهی نصب نماییم.» 7خداوند یهوه چنین میگوید که
«این به جا آورده نمیشود و واقع نخواهد گردید.
8زیرا که سر اَرام، دمشق و سر دمشق، رِصین است
در عرض شصت و پنج سال
اِفرایم شکسته میشود
به طوری که دیگر قومی نخواهد بود.
9و سر اِفرایم سامره و سر سامره پسر رملیا است
و اگر باور نکنید،
بدون شک استوار نخواهید ماند.»
10و خداوند بار دیگر آحاز را خطاب کرده، گفت: 11«نشانه ای به جهت خود از یهوه خدایت جویا شو. آن را یا از عمقها جویا شو یا از اوج آسمان بالا.» 12آحاز گفت: «نمی طلبم و خداوند را امتحان نخواهم نمود.»
13اِشعیا گفت: «ای خاندان داوود، بشنوید! آیا شما را کافی نیست که مردمان را به ستوه آوردهاید، که میخواهید خدای مرا نیز به ستوه آورید؟ 14بنابراین خود خداوند به شما نشانهای خواهد داد: اینک باکره حامله شده، پسری خواهد زایید و نام او را عِمانوئیل#7.14 ”عِمانوئیل“ به معنای ”خدا با ما“ است. خواهد خواند. 15او کره و عسل خواهد خورد تا آنگاه که ترک کردن بدی و اختیار کردن خوبی را بداند. 16اما قبل از آنکه پسر، ترک نمودن بدی و اختیار کردن خوبی را بداند، سرزمینی که شما از هر دو پادشاه آن میترسید، متروک خواهد شد. 17خداوند بر تو و بر قومت و بر خاندان پدرت روزهایی را خواهد آورد که از روزهایی که اِفرایم از یهودا جدا شد، تا حال نیامده باشد، یعنی روزهای پادشاه آشور را.»
18و در آن روز واقع خواهد شد که خداوند برای مگسهایی که به کنارههای نهرهای مصرند و زنبورهایی که در زمین آشورند، سوت خواهد زد. 19و تمامی آنها برآمده، در وادیهای ویران و شکافهای صخره و بر همه بوتههای خاردار و بر همه مرتعها فرود خواهند آمد.
20و در آن روز خداوند به واسطه تیغی که از ماورای رود#7.20 منظور رود فُرات است. اجیر میشود، یعنی به واسطه پادشاه آشور موی سر و موی پایها را خواهد تراشید و ریش هم زدوده خواهد شد.
21و در آن روز واقع خواهد شد که شخصی یک گاو جوان و دو گوسفند زنده نگاه خواهد داشت. 22و از فراوانی شیری که میدهند، کره خواهد خورد. زیرا هر که در این سرزمین باقی ماند، خوراکش کره و عسل خواهد بود.
23و در آن روز هر مکانی که هزار مو به جهت هزار پاره نقره داده میشد، پر از خار و خس خواهد بود. 24مردم با تیرها و کمانها به آنجا خواهند آمد، زیرا که تمامی زمین پر از خار و خس خواهد شد. 25و تمامی کوههایی که با بیل کنده میشد، از ترس خار و خس به آنجا پا نخواهید گذاشت، بلکه گاوان در آنجا رها خواهند شد و گوسفندان آن را پایمال خواهند کرد.
Currently Selected:
اِشعیا 7: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
