YouVersion Logo
Search Icon

اِشعیا 30

30
وای بر پسران آشوبگر
1خداوند می‌گوید:
«وای بر پسران آشوبگر
که مشورت می‌کنند،
لیکن نه از من
و عهد می‌بندند، لیکن نه از روح من،
تا گناه را بر گناه زیاده نمایند.
2که برای فرود شدن به مصر عزیمت می‌کنند،
اما از دهان من سؤال نمی نمایند
و به قوت فرعون پناه می‌گیرند
و به سایه مصر اعتماد دارند.
3بنابراین قوت فرعون خجالت
و اعتماد به سایه مصر
رسوایی شما خواهد بود.
4زیرا که سروران او در صوعَن هستند
و ایلچیان او به حانیس رسیده‌اند.
5همگی ایشان از قومی که برای
ایشان فایده ندارند خجل خواهند شد
که نه همراهی و نه منفعتی
بلکه خجالت و رسوایی نیز
برای ایشان خواهند بود.
6وحی درباره حیوانات نِگِب:
از میان زمین تنگ و رنج
که از آنجا شیر ماده و شیر
و افعی و مار آتشین پرنده می‌آید.
توانگری خویش را بر پشت الاغان
و گنجهای خود را بر کوهان شتران
نزد قومی که منفعت ندارند، می‌برند.
7چونکه یاری مصریان بی‌ارزش و بی‌فایده است.
از این جهت ایشان را رهب#30‏.7 ”رَهَب“ در ادبیات باستان نام موجودی افسانه‌ای است که در دریا می‌زیست و سمبول هرج و مرج و آشفتگی قلمداد می‌شد؛ اینجا استعاره‌‌ای است برای مصر. نشسته نامیدم.
8الان بیا و این را در نزد ایشان بر لوحی بنویس
و بر طوماری بنویس
تا برای روزهای آینده تا به ابد بماند.
9زیرا که این قوم آشوبگر و پسران دروغگو می‌باشند.
پسرانی که نمی‌خواهند شریعت
خداوند را گوش نمایند.
10که به رویابینندگان می‌گویند:
«رویا نبینید.»
و به انبیا که:
«برای ما به راستی نبوت ننمایید
بلکه سخنان شیرین به ما گویید
و رویاهای فریبنده ببینید.
11از راه منحرف شوید
و از طریق بیرون روید
و قدوس اسرائیل را از نظر ما دور سازید.»
12بنابراین قدوس اسرائیل چنین می‌گوید:
«چونکه شما این کلام را ترک کردید
و بر ظلم و فساد اعتماد کرده،
بر آن تکیه نمودید،
13از این جهت این گناه برای شما
مثل شکاف نزدیک به افتادن
که در دیوار بلند پیش آمده باشد
و خرابی آن در لحظه‌ای در یک آن
پدید آید، خواهد بود.
14و شکستگی آن مثل شکستگی
کوزه کوزه‌گر خواهد بود
که بی ترس خرد می‌شود،
به گونه‌ای که از پاره‌هایش
پاره‌ای به جهت گرفتن آتش از آتشدان
یا برداشتن آب از حوض یافت نخواهد شد.»
15زیرا خداوند یهوه قدوس اسرائیل چنین می‌گوید:
«به توبه و آرامی نجات می‌یافتید
و قوت شما از آرامی و توکل می‌بود،
اما نخواستید.
16و گفتید: ”نه، بلکه بر اسبان فرار می‌کنیم!“
بنابراین فرار خواهید کرد.
”و بر اسبان تیز رو سوار می‌شویم!“
بنابراین تعقیب کنندگان شما
تیز رو خواهند شد.
17هزار نفر از نهیب یک نفر فرار خواهند کرد
و شما از نهیب پنج نفر خواهید گریخت
تا مثل بیرق بر قله کوه
و عَلَمی بر تپه باقی مانید.»
18و از این سبب خداوند انتظار می‌کشد
تا بر شما شفقت نماید
و از این سبب برمی‌خیزد
تا بر شما ترحم فرماید.
چونکه یهوه خدای انصاف است.
خوشا به حال همگانی که منتظر او باشند.
19زیرا که قوم در صَهیون، در اورشلیم ساکن خواهند بود و تو هرگز گریه نخواهی کرد و به صدای فریادت بر تو ترحم خواهد کرد، و چون بشنود، تو را قبول خواهد نمود. 20و هرچند خداوند شما را نان رنج و آب مصیبت بدهد، اما معلمت دیگر از نظرت مخفی نخواهد شد، بلکه چشمانت معلمت را خواهد دید. 21و گوشهایت سخنی را از عقب تو خواهد شنید که می‌گوید: «راه این است، در آن گام بردار!» هنگامی که به طرف راست یا چپ می‌گردی. 22و پوشش بتهای ریخته نقره خویش را و پوشش قربانگاههای بخور تراشیده طلای خود را نجس خواهید ساخت و آنها را مثل چیز نجس دور انداخته، به آن خواهی گفت: «دور شو!»
23او باران تخمت را که زمین خویش را به آن زراعت می‌کنی، و نان محصول زمینت را خواهد داد و آن پر مغز و فراوان خواهد شد و در آن زمان گله‌هایت در مرتع وسیع خواهند چرید. 24و گاوان و الاغانت که زمین را شیار می‌نمایند، آذوقه نمکدار را که با غربال و کج‌بیل پاک شده است، خواهند خورد. 25و در روز کشتار بزرگ که برجها در آن خواهند افتاد رودها و جویهای آب بر هر کوه بلند و به هر تپه مرتفع جاری خواهد شد. 26و در روزی که خداوند شکستگی قوم خود را ببندد و ضرب جراحت ایشان را شفا دهد، روشنایی ماه مثل روشنایی آفتاب و روشنایی آفتاب هفت چندان مثل روشنایی هفت روز خواهد بود.
27اینک اسم خداوند از جای دور می‌آید،
در غضب خود سوزنده
و در ستون غلیظ
و لبهایش پر از خشم
و زبانش مثل آتش سوزان است.
28و نفس او مثل رود سرشار که تا به گردن می‌رسد
تا آنکه قومها را به غربال مصیبت اَلَک کند
و لُگام گمراهی را بر چانه قوم‌ها بگذارد.
29و شما را سرودی خواهد بود
مثل شب تقدیس نمودن عید
و شادمانی دل مثل آنانی که روانه می‌شوند
تا به آواز نی به کوه خداوند
نزد صخره اسرائیل بیایند.
30و خداوند جلال آواز خود را خواهد شنوانید
و فرود آوردن بازوی خود را با شدت غضب
و شعله آتش سوزنده و طوفان
و سیل و سنگهای تگرگ
آشکار خواهد ساخت.
31زیرا که آشور به صدای خداوند
شکسته خواهد شد
و او را با عصا خواهد زد.
32و هر ضرب عصای قضا که
خداوند به او خواهد آورد
با دف و بربط خواهد بود
و به بازوی پُر تاب و توان خود
با آن جنگ خواهد نمود.
33زیرا که توفِت#30‏.33 ”توفِت“ محلی بود بیرون از اورشلیم که مردم کودکان خود را همچون قربانی برای مولِک، خدای عَمّونیان می‌سوزاندند. از قبل مهیا شده
و برای پادشاه آماده گردیده است.
آن را عمیق و وسیع ساخته است
که توده‌اش، آتش و هیزم بسیار است
و نفس خداوند مثل رودی
از گوگرد آن را مشتعل خواهد ساخت.

Currently Selected:

اِشعیا 30: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in