YouVersion Logo
Search Icon

اِشعیا 2

2
کوه خداوند
1کلامی که اِشعیا پسر آموص درباره یهودا و اورشلیم دید:
2و در دوران آخر واقع خواهد شد
که کوه خانه خداوند بر قله
کوه‌ها استوار خواهد شد
و فوق تپه​ها برافراشته خواهد گردید
و تمامی قومها به سوی آن روان خواهند شد.
3و قوم های بسیار عزیمت کرده، خواهند گفت:
«بیایید تا به کوه خداوند
و به خانه خدای یعقوب برآییم
تا طریق‌های خویش را به ما تعلیم دهد
و در راههای وی گام برداریم.»
زیرا که شریعت از صَهیون،
و کلام خداوند از اورشلیم صادر خواهد شد.
4و او ملتها را داوری خواهد نمود
و به اختلافات بسیاری از
قوم‌ها پایان خواهد داد.
و ایشان شمشیرهای خود را برای گاو‌آهن
و نیزه‌های خویش را برای
اره‌ها خواهند شکست
و قومی بر قومی شمشیر نخواهد کشید
و بار دیگر جنگ را نخواهند آموخت.
5‌ای خاندان یعقوب بیایید
تا در نور خداوند گام برداریم.
روز خداوند
6زیرا قوم خود،
یعنی خاندان یعقوب را ترک کرده‌ای،
چونکه از رسوم مشرق‌زمین آکنده‌اند،
و مانند فلسطینیان فالگیر شده‌اند
و با پسران غریبان دست زده‌اند.
7و زمین ایشان از نقره و طلا پر شده
و خزاین ایشان را انتهایی نیست؛
زمین ایشان از اسبان پر است
و ارابه‌های ایشان را پایانی نیست؛
8و زمین ایشان از بتها پر است؛
صنعت دستهای خویش را
که به انگشتهای خود ساخته‌اند،
سجده می‌نمایند.
9و مردم خوار شده
و مردان پست می‌شوند.
بنابراین ایشان را نخواهی آمرزید.
10از ترس خداوند و از کبریای جلال او
به صخره داخل شده،
خویشتن را در خاک پنهان کن.
11چشمان بلند انسان پست
و تکبّر آدمیان پست خواهد شد
و در آن روز خداوند به
تنهایی متعال خواهد بود.
12زیرا که برای یهوه صِبایوت روزی است
که به ضد هر چیز مغرور
و متکبّر خواهد آمد،
و به ضد هر چیز که برافراشته باشد؛
و آنها پست خواهند شد؛
13و به ضد همه سروهای آزاد بلند و رفیع لبنان
و به ضد تمامی بلوطهای باشان؛
14و به همه کوه‌های سر به فلک کشیده،
و به ضد تمامی تپه​های بلند؛
15و به ضد هر برج سربلند،
و به ضد هر حصار مستحکم؛
16و به ضد همه کشتیهای ترشیش
و به ضد همه مصنوعات مرغوب.
17تکبّر انسان پست شود
و کبر و غرور آدمیان به
زیر کشیده خواهد شد.
و در آن روز خداوند به
تنهایی متعال خواهد بود،
18و بتها به تمامی تلف خواهند شد.
19و ایشان به غارهای صخره‌ها
و حفره‌های زمین داخل خواهند شد،
به سبب ترس خداوند و کبریای جلال او
هنگامی که او برخیزد تا زمین را پریشان سازد.
20در آن روز مردمان،
بتهای نقره و بتهای طلای خود را
که برای عبادت خویش ساخته‌اند،
نزد موش کوران و خفاشها خواهند انداخت،
21تا به غارهای صخره‌ها
و شکافهای سنگ خارا داخل شوند،
به خاطر ترس خداوند و کبریای جلال او
هنگامی که او برخیزد تا زمین را پریشان سازد.
22شما از انسانی که نفس او در
بینی‌اش می‌باشد، دست برکشید،
زیرا او به چه چیز محسوب می‌شود؟

Currently Selected:

اِشعیا 2: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in