پیدایش 11

برج بابل

1و تمام جهان را یک زبان و یک گفتار بود. 2و واقع شد که چون از مشرق کوچ می‌کردند، دشتی در زمین شِنعار یافتند و در آنجا ساکن شدند. 3و به یکدیگر گفتند: «بیایید، خشتها بسازیم و آنها را خوب بپزیم.» و ایشان را آجر به ‌جای سنگ بود، و قیر به ‌جای گچ. 4و گفتند: «بیایید شهری برای خود بنا نهیم و برجی را که سرش به آسمان برسد، تا نامی برای خویشتن پیدا کنیم، مبادا بر روی تمام زمین پراکنده شویم.» 5و خداوند فرود آمد تا شهر و برجی را که آدمیان بنا می‌کردند، ببیند. 6و خداوند گفت: «اینک قوم یکی است و تمامی ایشان را یک زبان و این کار را شروع کرده‌اند، و اکنون هیچ کاری که قصد آن بکنند، از ایشان بازداشته نخواهد شد. 7اکنون فرود آییم و زبان ایشان را در آنجا مغشوش سازیم تا سخن یکدیگر را نفهمند.» 8پس خداوند ایشان را از آنجا بر روی تمام زمین پراکنده ساخت و از بنای شهر باز ماندند. 9از آن سبب آنجا را بابل#11‏.9 نام ”بابِل“ با واژۀ عبری به معنی ”به هم ریخته“ شباهت آوایی دارد. نامیدند، زیرا که در آنجا خداوند لغت تمامی اهل جهان را مغشوش ساخت. و خداوند ایشان را از آنجا بر روی تمام زمین پراکنده نمود.

نسل سام

10این است پیدایش سام. چون سام صد ساله بود، اَرفَکشاد را دو سال بعد از طوفان آورد.#11‏.10 در متن اصلی: «پدر اَرفَکشاد شد». ”پدر“ می‌تواند به معنی ”جد و نیا“ باشد؛ همچنین در آیات ۱۱‏-۲۵. پس در آیات مذکور ”پسر“ می‌تواند به معنی ”خَلف“ باشد. 11و سام بعد از آوردن اَرفَکشاد، پانصد سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد. 12و اَرفَکشاد سی و پنج سال بزیست و شِلَح را آورد. 13و اَرفَکشاد بعد از آوردن شِلَح، چهار صد و سه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد. 14و شِلَح سی سال بزیست و عِبِر را آورد. 15و شِلَح بعد از آوردن عِبِر، چهارصد و سه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد. 16و عابر سی و چهار سال بزیست و فالج را آورد. 17و عِبِر بعد از آوردن فِلِج، چهار صد و سی سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد. 18و فِلِج سی سال بزیست و رِعو را آورد. 19و فِلِج بعد از آوردن رِعو، دویست و نه سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد. 20و رِعو سی و دو سال بزیست و سِروج را آورد. 21و رِعو بعد از آوردن سِروج، دویست و هفت سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد. 22و سِروج سی سال بزیست و ناحور را آورد. 23و سِروج بعد از آوردن ناحور، دویست سال بزیست و پسران و دختران آورد. 24و ناحور بیست و نه سال بزیست و تارح را آورد. 25و ناحور بعد از آوردن تارَح، صد و نوزده سال زندگانی کرد و پسران و دختران آورد. 26و تارَح هفتاد سال بزیست و اَبرام و ناحور و هاران را آورد.

27و این است پیدایش تارَح که تارح، اَبرام و ناحور و هاران را آورد و هاران، لوط را آورد. 28و هاران پیش پدر خود، تارَح در زادگاه خویش در اور کلدانیان بمرد. 29و اَبرام و ناحور زنان برای خود گرفتند. زن اَبرام را سارای نام بود. و زن ناحور را مِلکه نام بود، دختر هاران، پدر مِلکه و پدر یِسکه. 30اما سارای نازاد مانده، فرزندی نیاورد. 31پس تارَح پسر خود اَبرام و نواده خود لوط، پسر هاران، و عروس خود سارای، همسر پسرش اَبرام را برداشته، با ایشان از اور کلدانیان بیرون شدند تا به سرزمین کنعان بروند، و به حران رسیده، در آنجا توقف نمودند. 32و مدت زندگانی تارَح، دویست و پنج سال بود، و تارَح در حران مرد.

Currently Selected:

پیدایش 11: RCPV

Highlight

Copy