YouVersion Logo
Search Icon

جامعه 4

4
ظلم، محنت و تنهایی
1پس من برگشته، تمامی ظلمهایی را که زیر آفتاب کرده می‌شود، ملاحظه کردم. و اینک اشکهای مظلومان و برای ایشان تسلی دهنده‌ای نبود! و قدرت نزد جفاکنندگان ایشان بود، اما برای ایشان تسلی دهنده‌ای نبود! 2پس مردگانی را که قبل از آن مرده بودند، بیشتر از زندگانی که هنوز زنده بودند، نیکبخت دیدم. 3اما کسی را که تا به حال به وجود نیامده است، از هر دو ایشان بهتر دانستم، چرا که کارهای شریرانه را که زیر آفتاب کرده می‌شود، ندیده است.
4آنگاه دیدم تمامی محنتها و کامیابی‌ها از رشکی است که انسان به همسایه خود دارد. پس آن نیز پوچ است و در‌ پی باد دویدن.
5مرد تنبل دستهای خود را بر هم نهاده،
گوشت خویشتن را می‌خورد.
6یک کف پر از راحت بهتر است از
دو کف پر از مشقت و
در عین حال از پی باد دویدن.
7پس برگشته، پوچی دیگری را زیر آفتاب ملاحظه نمودم.
8شخصی تنها و بی‌کس،
و او را پسری یا برادری نیست؛
و مشقتش را انتها نه،
اما چشمش نیز از ثروت سیر نمی شود.
و نمی‌گوید: «از برای که زحمت کشیده،
جان خود را از نیکویی محروم سازم؟
این نیز پوچ است و مشقت سخت.
9دو از یک بهترند، چونکه ایشان را از مشقتشان مزد نیکو می‌باشد؛ 10زیرا اگر بیفتند، یکی از آنها رفیق خود را خواهد برخیزانید. لیکن وای بر آن کسی که تنهاست که چون بیفتد، دیگری نباشد که او را برخیزاند. 11و اگر دو نفر نیز بخوابند، گرم خواهند شد. اما یک نفر چگونه گرم شود؟ 12و اگر کسی بر یکی از ایشان حمله آورد، هر دو در برابرش خواهند ایستاد. ریسمان سه لا به آسانی پاره نمی‌شود.
پوچی پیشرفت
13جوان فقیر و حکیم از پادشاه پیر و احمق که پذیرفتن نصیحت را دیگر نمی‌داند، بهتر است. 14زیرا که او از زندان به پادشاهی می‌رسد، و آنکه به پادشاهی مولود شده است، فقیر می‌گردد. 15دیدم که همه زندگانی که زیر آفتاب راه می‌روند، به جوانی که به جای پادشاه برمی‌خیزد، همراه می‌شوند. 16و تمامی قوم یعنی همه کسانی را که او بر ایشان حاکم شود، انتها نیست. لیکن مردمانی که بعد از آنها می‌آیند، از او خرسند نخواهند بود. به راستی هم که این نیز پوچ است و در‌ پی باد دویدن.

Currently Selected:

جامعه 4: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in