جامعه 12
12
1پس آفریننده خود را در روزهای جوانیات به یاد آور، قبل از آنکه روزهای بلا برسد و سالها برسد که بگویی: «مرا از اینها خوشی نیست.» 2قبل از آنکه آفتاب و نور و ماه و ستارگان تاریک شوند و ابرها بعد از باران برگردند؛
3در روزی که محافظان خانه بلرزند
و صاحبان قوت، خویشتن را خم نمایند
و آسیاب کنندگان چونکه کماند، باز ایستند
و آنانی که از پنجرهها مینگرند، تاریک شوند.
4و درها در کوچه بسته شود
و صدای آسیاب خفیف گردد
آنگاه که انسان از صدای گنجشک برخیزد
و آهنگ سرایندگان شنیده نشود.
5و از هر بلندی بترسند و خوفها در راه باشد
و درخت بادام شکوفه آورد
و ملخی خود را به سختی بر زمین کشد
و اشتها بریده شود.
چونکه انسان به خانه جاودانی خود میرود
و نوحهگران در کوچهها روان میگردند.
6قبل از آنکه ریسمان نقره پاره شود
و قدح طلا شکسته گردد
و سبو نزد چشمه خُرد شود
و چرخ بر چاه بشکند،
7و خاک به زمین برگردد به طوری که بود.
و روح نزد خدا که آن را
بخشیده بود، بازگشت نماید.
ختم امر
8”معلم“ میگوید: «پوچی کامل؛ همه چیز پوچ است.» 9و دیگر چونکه ”معلم“ حکیم بود، باز هم معرفت را به قوم تعلیم میداد و تفکر نموده، ارزیابی میکرد و مثلهای بسیار تألیف مینمود. 10”معلم“ جستجو نمود تا سخنان مقبول را پیدا کند و سخنان درست را که به روشنی نوشته شده باشد.
11سخنان حکیمان مثل سُکهای گاورانی است و کلمات ارباب جماعت مانند میخهای سَرِ سُکها، که از یک ”شبان“ داده شود.
12و علاوه بر اینها، ای پسر من، پند بگیر. ساختن کتابهای بسیار انتها ندارد و مطالعه زیاد، عذاب بدن است. 13پس ختم تمام امر را بشنویم: از خدا بترس و اوامر او را نگاه دار، چونکه تمامی تکلیف انسان این است. 14زیرا خدا هر عمل و هر کار مخفی را، چه نیک و چه بد، به محاکمه خواهد آورد.
Currently Selected:
جامعه 12: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
