YouVersion Logo
Search Icon

جامعه 10

10
1مگسهای مرده روغن عطار را
متعفن و فاسد می‌سازد،
و اندک حماقتی از حکمت
و عزت سنگینتر است.
2دل مرد حکیم به طرف راستش مایل است،
و دل احمق به طرف چپش.
3و نیز چون احمق به راه می‌رود،
عقلش کمتر و کمتر می‌شود
و به هر کس می‌گوید که «احمق هستم.»
4اگر خشم پادشاه بر تو انگیخته شود،
مکان خود را ترک منما،
زیرا که تسلیم، خطایای بزرگ را می‌نشاند.
5بدی‌ای هست که زیر آفتاب دیده‌ام،
آن سهو که از جانب پادشاه سر زند.
6جهالت بر مکانهای بلند برافراشته می‌شود،
و دولتمندان در جایهای پستتر زمین می‌نشینند.
7غلامان را بر اسبان دیدم،
و امیران را مثل غلامان بر زمین روان.
8آنکه چاه می‌کند، در آن می‌افتد،
و آنکه دیوار را می‌شکافد، مار وی را می‌گزد.
9آنکه سنگها را می کند، از آنها مجروح می‌شود،
و آنکه درختان را می برد،
از آنها در خطر می‌افتد.
10اگر آهن کند باشد و دمش را تیز نکنند،
باید قوت زیاده به کار آورد،
اما حکمت به جهت کامیابی مفید است.
11اگر مار، پیش از آنکه افسونش کنند، بگزد،
پس افسونگر‌ چه فایده دارد؟
12سخنان دهان حکیم فیض بخش است،
اما لبهای احمق خودش را می‌بلعد.
13ابتدای سخنان دهانش حماقت است،
و انتهای گفتارش دیوانگی شرارتبار.
14احمق سخنان بسیار می گوید،
اما انسان آنچه را که
واقع خواهد شد نمی‌داند،
و کیست که او را از آنچه بعد از وی
واقع خواهد شد، آگاه سازد؟
15محنت احمقان ایشان را خسته می‌سازد،
چونکه نمی‌دانند چگونه به شهر باید رفت.
16وای بر تو، ‌ای زمین وقتی که
پادشاه تو کودک است،
و سرورانت صبحگاهان
به ضیافت می‌نشینند.
17خوشا به حال تو، ‌ای زمین هنگامی
که پادشاه تو پسر شریفان است،
و سرورانت در وقتش برای
نیرو گرفتن می‌خورند
و نه برای مستی.
18از تنبلی سقف خراب می‌شود،
و از سستی دستها، خانه آب پس می‌دهد.
19جشن به جهت عیاشی می‌کنند،
و شراب زندگانی را شادمان می‌سازد،
اما نقره همه ‌چیز را مهیا می‌کند.
20پادشاه را در فکر خود نیز نفرین مکن،
و دولتمند را در اتاق خوابگاه
خویش لعنت منما،
زیرا که مرغ هوا صدای تو را خواهد برد،
و بالدار، امر را به هر جا خبر رساند.

Currently Selected:

جامعه 10: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in