تَثنیه 9
9
نه به سبب پارسایی
1ای اسرائيل، بشنو! تو امروز از اُردن عبور میکنی، تا داخل شده، قومهايی را که از تو عظيمتر و قويترند، و شهرهای بزرگ را که تا به فلک حصاردار است، به تصرف آوری، 2يعنی قوم عظيم و بلند قامت پسران عَناق را که میشناسی و شنيدهای که گفتهاند: ”کيست که يارای مقاومت در برابر عَناقیان را داشته باشد؟“ 3پس امروز بدان که يهوه خدايت، اوست که پيش روی تو مثل آتش سوزاننده عبور میکند، و او ايشان را هلاک خواهد کرد و پيش روی تو ذليل خواهد ساخت. پس بر شماست که ايشان را بیرون رانید و بیدرنگ هلاکشان کنید، چنانکه خداوند به تو گفته است.
4پس چون يهوه خدايت، ايشان را از حضور تو بیرون کند، در دل خود فکر مکن و مگو که به خاطر عدالت من، خداوند مرا به اين سرزمين درآورد تا آن را به تصرف آورم، بلکه به خاطر شرارت اين قومها، خداوند ايشان را از حضور تو بیرون میراند. 5نه به خاطر عدالت خود و نه به خاطر راستی دل خويش داخل زمين ايشان برای تصرفش میشوی، بلکه به خاطر شرارت اين قومها، يهوه خدايت، ايشان را از حضور تو بیرون میراند، و تا آنکه کلامی را که خداوند برای پدرانت، ابراهيم و اسحاق و يعقوب قسم خورده بود، استوار نمايد.
6پس بدان که يهوه خدايت، اين سرزمين نيکو را به سبب عدالت تو به تو نمیدهد تا آن را به تصرف آوری، زيرا که قومی گردنکش هستي. 7پس به یاد آور و فراموش مکن که چگونه خشم يهوه خدای خود را در بيابان شعلهور ساختی. تو از روزی که از سرزمين مصر بيرون آمدی تا به اينجا رسيدی، پیوسته به خداوند عاصی میشديد.
8در حوريب خشم خداوند را برانگیختید و خداوند بر شما غضبناک شد تا شما را هلاک نمايد. 9هنگامی که من به کوه برآمدم تا لوحهای سنگی، يعنی لوحهای عهدی را که خداوند با شما بست، بگيرم، چهل روز و چهل شب در کوه ماندم؛ نه نان خوردم و نه آب نوشيدم. 10و خداوند دو لوح سنگی نوشته شده به انگشت خدا را به من داد و بر آنها همه سخنانی بود که خداوند در کوه از ميان آتش در روز گردهمایی به شما گفت. 11و واقع شد بعد از پایان چهل روز و چهل شب که خداوند اين دو لوح سنگی يعنی لوحهای عهد را به من داد. 12سپس خداوند مرا گفت: ”برخاسته، از اينجا بیدرنگ پایین برو، زيرا قوم تو که از مصر بيرون آوردی، فاسد شدهاند و خیلی زود از طريقی که ايشان را امر فرمودم، منحرف شده، بتی ريخته شده برای خود ساختهاند.“ 13همچنین خداوند مرا خطاب کرده، گفت: ”اين قوم را ديدم و اينک قوم گردنکش هستند. 14مرا واگذار تا ايشان را هلاک سازم و نام ايشان را از زير آسمان محو کنم و از تو قومی قويتر و بزرگتر از ايشان به وجود آورم.“
15پس برگشته، از کوه فرود آمدم و کوه به آتش میسوخت و دو لوح عهد در دو دست من بود. 16و نگاه کرده، ديدم که به يهوه خدای خود گناه ورزيده، گوسالهای ريخته شده برای خود ساختهاید و چه زود از طريقی که خداوند به شما امر فرموده بود، منحرف گشتهاید. 17پس دو لوح را گرفتم و آنها را از دو دست خود انداخته، در برابر دیدگان شما شکستم. 18و مثل دفعه اول، چهل روز و چهل شب به حضور خداوند به روی در افتادم؛ نه نان خوردم و نه آب نوشيدم، به خاطر همه گناهان شما که کرده و کار ناشايسته که در نظر خداوند عمل نموده، خشم او را برانگیختید. 19زيرا که از خشم و شدت غضب که خداوند بر شما نموده بود تا شما را هلاک سازد، میترسيدم و خداوند آن مرتبه نيز درخواست مرا قبول فرمود. 20خداوند بر هارون بسيا غضبناک شده بود تا او را هلاک سازد. برای هارون نيز در آن وقت دعا کردم. 21و اما گناه شما، يعنی گوسالهای را که ساخته بوديد، گرفتم و آن را به آتش سوزانيدم و آن را خرد کرده، نيکو ساييدم تا مثل غبار نرم شد و غبارش را به رودی که از کوه جاری بود، پاشيدم.
22شما در تَبعيره#9.22 یعنی: ”محل سوختن“؛ رجوع کنید به اعداد ۱۱۱:۱-۳. و مَسّه#9.22 یعنی: ”مکان آزمایش“؛ رجوع کنید به خروج ۱۷:۱-۷. و کِبروتهتاوه#9.22 یعنی: ”گورستان هوسها“؛ رجوع کنید به اعداد ۱۱:۳۱-۳۵. خشم خداوند را شعلهور ساختید. 23و وقتی که خداوند شما را از قادش بِرنيع فرستاده، گفت: ”برويد و در سرزمينی که به شما دادهام، تصرف نماييد.“ از سخن يهوه خدای خود عاصی شديد و به او ايمان نياورده، صدای او را نشنيديد. 24از روزی که من شما را شناختهام، پیوسته به خداوند عصيان ورزيدهايد.
25پس به حضور خداوند به روی در افتادم در آن چهل روز و چهل شب که افتاده بودم، از اين جهت که خداوند گفته بود که شما را هلاک خواهد کرد. 26آنگاه نزد خداوند خواهش نموده، گفتم: «ای خداوند يهوه، قوم خود و ميراث خود را که به عظمت خود فديه دادی و به دست قوی از مصر بيرون آوردی، هلاک مساز. 27بندگان خود ابراهيم و اسحاق و يعقوب را به یاد آور و بر سختدلی اين قوم و شرارت و گناه ايشان نظر منما. 28مبادا اهل سرزمينی که ما را از آن بيرون آوردی، بگويند'چونکه خداوند نتوانست ايشان را به سرزمينی که به ايشان وعده داده بود درآورد، و چونکه ايشان را دشمن میداشت، از اين جهت ايشان را بيرون آورد تا در بيابان هلاک سازد.' 29ليکن ايشان قوم تو و ميراث تو هستند که به قوت عظيم خود و به بازوی افراشته خويش بيرون آوردي.
Currently Selected:
تَثنیه 9: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
