YouVersion Logo
Search Icon

تَثنیه 12

12
عبادت
1اينهاست قوانین و احکامی که شما در تمامی روزهايی که بر زمين زنده خواهيد ماند، می‌بايد متوجه شده، به جا آورید، در سرزمينی که يهوه خدای پدرانت به تو داده است، تا آن را به تصرف آوری.
2تمامی مکانهای قومهایی را که در آنها خدايان خود را عبادت می‌کنند و شما آنها را بیرون می‌نماييد، خراب کنید، خواه بر کوه‌های بلند، خواه بر تپه‌ها و خواه زير هر درخت سبز. 3قربانگاههای ايشان را بشکنيد و ستونهای ايشان را خرد کنيد و اشيره های ايشان را به آتش بسوزانيد و بتهای تراشيده شده خدايان ايشان را قطع نماييد و نامهای ايشان را از آنجا محو سازيد. 4يهوه خدای خود را چنين عبادت منماييد. 5بلکه به مکانی که يهوه خدای شما از تمامی قبایل شما برگزيند تا نام خود را در آنجا بگذارد، يعنی مسکن او را بطلبيد و به آنجا برويد. 6و به آنجا قربانی‌های سوختنی و قربانی‌ها و ده‌یکهای خود، و هدايای افراشتنی دستهای خويش، و نذرها و قربانیهای اختیاری خود و نخست‌زاده‌های رمه و گله خويش را ببريد. 7و در آنجا به حضور يهوه خدای خود بخوريد، و شما و اهل خانه شما در هر شغل دست خود که يهوه خدای شما، شما را در آن برکت دهد، شادی نماييد.
8موافق هر آنچه ما امروز در اينجا می‌کنيم، يعنی آنچه در نظر هر کس پسند آيد، نکنيد. 9زيرا که هنوز به استراحتگاه و نصيبی که يهوه خدای شما، به شما می‌دهد، داخل نشده‌ايد. 10اما چون از اُردن عبور کرده، در سرزمينی که يهوه خدای شما، برای شما تقسيم می‌کند، ساکن شويد، و او شما را از تمامی دشمنان شما از هر طرف آرامی دهد تا در امنيت سکونت نماييد. 11آنگاه به مکانی که يهوه خدای شما برگزيند تا نام خود را در آن ساکن سازد، به آنجا هر چه را که من به شما امر فرمايم بياوريد؛ از قربانی‌های سوختنی و قربانی​ها و ده​یکهای خود، و هدايای افراشتنی دستهای خويش، و همه نذرهای بهترين خود که برای خداوند نذر نماييد. 12و به حضور يهوه خدای خود شادی نماييد؛ شما با پسران و دختران و غلامان و کنيزان خود، و لاويانی که درون دروازه‌های شما باشند، چونکه ايشان را با شما سهم و نصيبی نيست.
13با حذر باش که در هر جايی که می‌بينی، قربانی های سوختنی خود را تقدیم نکنی، 14بلکه در مکانی که خداوند در يکی از قبایل تو برگزيند، در آنجا قربانی‌های سوختنی خود را تقدیم کنی، و در آنجا هر چه من به تو امر فرمايم، به عمل آوري.
15ليکن گوشت را مطابق تمامی آرزوی دلت، موافق برکتی که يهوه خدايت به تو دهد، در همه دروازه‌هايت قربانی کرده، بخور؛ اشخاص نجس و پاک از آن بخورند، چنانکه از غزال و آهو می‌خورند. 16ولی خون را نخور؛ آن را مثل آب بر زمين بريز. 17ده​یک غله و شيره و روغن و نخست‌زاده رمه و گله خود را در دروازه‌های خود مخور، و نه هيچ‌يک از نذرهای خود را که نذر می‌کنی و از قربانی‌های اختیاری خود و هدايای افراشتنی دست خود را. 18بلکه آنها را به حضور يهوه خدايت در مکانی که يهوه خدايت برگزيند، بخور؛ تو و پسرت و دخترت و غلامت و کنيزت و لاويانی که درون دروازه‌های تو باشند. و به هر چه دست خود را بر آن بگذاری، به حضور يهوه خدايت شادی نما. 19با حذر باش که لاويان را در تمامی روزهايی که در سرزمين خود باشی، ترک ننمايي.
20چون يهوه، خدايت، حدود تو را به طوری که تو را وعده داده است، وسيع گرداند، و بگويی که گوشت خواهم خورد، زيرا که دل تو به گوشت خوردن مايل است، پس موافق همه آرزوی دلت گوشت را بخور. 21و اگر مکانی که يهوه خدايت برگزيند تا اسم خود را در آن بگذارد، از تو دور باشد، آنگاه از رمه و گله خود که خداوند به تو دهد، قربانی کن، چنانکه به تو امر فرموده‌ام و از هر چه دلت بخواهد، در دروازه‌هايت بخور، 22چنانکه غزال و آهو خورده شود، آنها را چنين بخور؛ شخص نجس و شخص پاک از آن به یکسان بخورند. 23ليکن هوشيار باش که خون را نخوری، زيرا خون، جان است و جان را با گوشت نخوري. 24آن را مخور، بلکه مثل آب بر زمينش بريز. 25آن را مخور تا برای تو و بعد از تو برای پسرانت نيکو باشد هنگامی که آنچه در نظر خداوند راست است، به جا آوري. 26ليکن هدایای مقدس خود را که داری و نذرهای خود را برداشته، به مکانی که خداوند برگزيند، برو. 27و گوشت و خون قربانی‌های سوختنی خود را بر قربانگاه يهوه خدايت تقدیم کن و خون قربانی‌های تو بر مذبح يهوه خدايت ريخته شود و گوشت را بخور.
28به هوش باش که همه اين سخنانی را که من به تو امر می‌فرمايم، بشنوی تا برای تو و بعد از تو برای پسرانت هنگامی که آنچه در نظر يهوه خدايت، نيکو و راست است، به جا آوری، تا به ابد نيکو باشد.
29وقتی که يهوه، خدايت، قومهایی را که به جهت گرفتن آنها به آنجا می‌روی، از حضور تو ریشه‌کن سازد و ايشان را بیرون نموده، در سرزمين ايشان ساکن شوي. 30آنگاه مواظب باش مبادا بعد از آنکه از حضور تو هلاک شده باشند، به دام گرفته شده، ايشان را پيروی نمايی و درباره خدايان ايشان تفتیش کرده، بگويی که ”اين قومها خدايان خود را چگونه عبادت کردند، تا من نيز چنين کنم.“ 31با يهوه، خدای خود، چنين عمل منما، زيرا هر چه را که نزد خداوند مکروه است و از آن نفرت دارد، ايشان برای خدايان خود می‌کردند، حتی اينکه پسران و دختران خود را نيز برای خدايان خود به آتش می‌سوزانيدند. 32هر ‌آنچه من به شما امر می‌فرمايم، دقت کنید که آن را به عمل آوريد. چيزی بر آن ميفزاييد و چيزی از آن کم نکنيد.

Currently Selected:

تَثنیه 12: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in