YouVersion Logo
Search Icon

دوّم سموئیل 7

7
عهد خدا با داوود
1و واقع شد چون پادشاه در خانه خود نشسته، و خداوند او را از تمامی دشمنانش از هر طرف آرامی داده بود، 2که پادشاه به ناتان نبی گفت: «الان مرا می‌بينی که در خانه‌ای از چوب سرو آزاد ساکن می‌باشم، حال آنکه صندوق خدا در ميان پرده‌ها ساکن است.» 3ناتان به پادشاه گفت: «بيا و هر ‌آنچه در دلت باشد، به جا آور، زيرا خداوند با توست.»
4و در آن شب واقع شد که کلام خداوند به ناتان نازل شده، گفت: 5«برو و به خادم من داوود بگو: ”خداوند چنين می‌گويد: آيا تو خانه‌ای برای سکونت من بنا می‌کنی؟ 6زيرا از روزی که قوم اسرائیل را از مصر بيرون آوردم تا امروز، در خانه‌ای ساکن نشده‌ام، بلکه در خيمه مسکن خود از جایی به جایی دیگر نقل مکان کرده‌ام. 7و به هر جايی که با تمامی قوم اسرائیل کوچ کردم آيا به هیچ کس از پیشوایان اسرائيل که برای شبانی قوم خود اسرائيل گماشتم، سخنی گفتم که چرا خانه‌ای از چوب سرو آزاد برای من بنا نکرديد؟ 8و حال به خادم من، داوود چنين بگو که يهوه صِبايوت چنين می‌گويد: من تو را از چراگاه از عقب گوسفندان گرفتم تا پيشوای قوم من اسرائيل باشی. 9و هر جايی که می‌رفتی من با تو می‌بودم و تمامی دشمنانت را از حضور تو محو ساختم، و برای تو نامی بزرگ همچون نام بزرگانی که بر زمينند، به وجود آوردم. 10و به جهت قوم خود اسرائيل مکانی تعيين کردم و ايشان را غرس نمودم تا در مکان خويش ساکن شده، باز جا‌به‌جا نشوند و شريران، ديگر ايشان را مثل سابق ذليل نسازند، 11مثل روزهايی که داوران را بر قوم خود اسرائيل تعيين نموده بودم. من تو را از تمامی دشمنانت آرامی خواهم داد. علاوه بر آن، خداوند تو را خبر می‌دهد که خداوند برای تو خانه‌ای بنا خواهد نمود. 12زيرا روزهای تو تمام خواهد شد و با پدران خود خواهی خوابيد و نسل تو را که از صُلب تو بيرون آيد، بعد از تو استوار خواهم ساخت و سلطنتش را پايدار خواهم نمود. 13او برای نام من خانه‌ای بنا خواهد نمود و کرسی سلطنت او را تا به ابد پايدار خواهم ساخت. 14من او را پدر خواهم بود و او مرا پسر خواهد بود. و اگر او گناه ورزد، او را با عصای آدمیان و به تازيانه‌های فرزندان آدم خواهم زد. 15و ليکن رحمت من از او دور نخواهد شد، به آنگونه که آن را از شائول دور کردم و او را از حضور تو برگرفتم. 16و خانه و سلطنت تو، به حضورت تا به ابد پايدار خواهد شد، و تخت تو تا به ابد استوار خواهد ماند.“» 17ناتان مطابق تمامی اين کلمات و مطابق تمامی اين‌ رويا با داوود صحبت کرد.
دعای داوود
18آنگاه داوود پادشاه داخل شده، به حضور خداوند نشست و گفت: «ای خداوند يهوه، من کيستم و خاندان من چيست که مرا به اين مقام رسانيدی؟ 19و اين نيز، ‌ای خداوند يهوه، در نظر تو اندک نمود زيرا که درباره خانه خادمت نيز برای زمان دراز صحبت فرمودی. و آيا اين، ‌ای خداوند يهوه، عادت معمول تو با پسران آدم است؟ 20و داوود ديگر به تو چه تواند گفت، زيرا که تو، ‌ای خداوند يهوه، بنده خود را می‌شناسی 21و مطابق کلام خود و موافق دل خود تمامی اين کارهای عظيم را به جا آوردی تا بنده خود را تعليم دهی. 22بنابرين، ‌ای يهوه خدا، تو بزرگ هستی، زيرا چنانکه به گوشهای خود شنيده‌ايم، مثل تو کسی نيست و غير از تو خدايی نيست. 23و مثل قوم تو اسرائيل کدام‌ ملت بر روی زمين است که خدا بيايد تا ايشان را فديه دهد و برای خويش قوم بسازد و اسمی برای خود پيدا نمايد و چيزهای عظيم و مهيب برای شما و برای زمين خود به جا آورد به حضور قوم خويش که برای خود از مصر و از قومها و خدايان ايشان فديه دادي؟ 24تو قوم خود اسرائيل را برای خود استوار ساختی، تا ايشان تا به ابد قوم تو باشند، و تو، ‌ای يهوه، خدای ايشان شدی. 25و الان ‌ای يهوه خدا، کلامی را که درباره بنده خود و خانه‌اش گفتی تا به ابد استوار کن، و مطابق آنچه گفتی، عمل نما. 26و اسم تو تا به ابد بزرگ ماند، تا گفته شود که يهوه صِبايوت، خدای اسرائيل است، و خاندان بنده​ات داوود به حضور تو پايدار بماند. 27زيرا تو، ای يهوه صِبايوت، خدای اسرائيل، به بنده خود اعلان نموده، گفتی که ”برای تو خانه‌ای بنا خواهم نمود.“ از این رو بنده تو جرأت کرده است که اين دعا را نزد تو بیاورد. 28و الان، ‌ای خداوند يهوه، تو خدا هستی و کلام تو راست است و اين نيکويی را به بنده خود وعده داده‌ای. 29و الان نیکویی فرموده، خاندان بنده خود را برکت بده تا آنکه در حضورت تا به ابد بماند، زيرا که تو، ‌ای خداوند يهوه، گفته‌ای و خاندان بنده​ات از برکت تو تا به ابد مبارک خواهد بود.»

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in