یوحنائه مکاشفه 18
18
بابِل له بوردن
1بعد بَدیمه یِتا دییه فرشته آسمونِ جِم دَره جِر اِنه. که یِتا گَتِ اِقتدار داشته و زِمین وه جِلالِ هِمراه نورانی بَییه. 2یِتا بِلِندِ صِدائه هِمراه داد بَزو که:
«له بورده! گَتِ بابِل له بورده!
اون دیوهائه سِره بَییه!
و هر ناپاکِ اِرواحِ مَقَر،
و هر ناپاک پَرِندهِ کِلی و هر وحشی جانورِ کِلی که ناپاک و نفرت انگیزِ.
3چوون وه هرزگیِ هِوا و هوسِ شِرابِ جِم تِمومِ مِلّت ها بَخُردِنه.
و زِمینِ شاهون وه هِمراه زِنا هاکاردِنه،
و زِمینِ تاجِرون وه زیادِ تجمّلاتِ جِم
پولدار بَینه.»
4بعد یِتا دییه صِدا آسمونِ جِم بِشنُسِمه که گاته:
«ای مِ قوم، اون شَهرِ جِم بیرون بِئین،
نَووه که وه گِناهونِ دِله شَریک بَووین،
نَووه که وه بِلاها شِمه سَر هم بِیّه،
5چوون که وه گِناهون تا آسِمون بَرِسیه،
و خِدا وه خِطا ها ره شهیاد بیارده.
6هَمون طی که وه بَقیهِ هِمراه رِفتار هاکارده، وه هِمراه رِفتار هاکانین؛
اون کارائه عَوِض که هاکارده، دِ برابر وه ره عَوِض هادین.
اون شِرابِ پیالهِ دِله که شه دِرِس هاکارده، دِ برابر وه ره هادین.
7هَمون اِندا که شه ره جِلال هِدا و تِجَمّلاتِ دِله زندگی هاکارده
هَمون اِندا وه ره عِذاب و شیون هادین.
چوون شه دلِ دِله گانه،
”مِن این طی یِتا مَلِکهِ واری نیشتِمه.
بیوه نیمه و هیچ وَخت شیون نَکامبه.“
8اینِ وِسه وه بِلاها یه روزِ دِله اِنِنه،
مَرگ و شیون و قحطی.
و تَشِ هِمراه سوزِنه.
چوون که خِداوندْ خِدایی که وه ره داوِری هاکارده، قادِرِ.»
9و زِمینِ پادشاهون که وه هِمراه زنا هاکاردِنه و وه هِمراه تِجِمّلاتِ دِله زندگی هاکاردِنه، وَختی وه بَسوتِنِ دی ره بَوینِن، وه وِسه شیون و زاری کاندِنه و وه وِسه عزا گِرنِنه. 10وه تَرسِ عِذابِ جِم دور اِیست کاندِنه و گانِنه:
«وای، وای! ای گَتِ شَهر،
ای بابِل، ای قِددارِ شَهر!
چوون یه ساعتِ سَر تِ داوِری بییَمو!»
11و زِمینِ تاجِرون وه وِسه بِرمه کاندِنه و عزا گِرنِنه، چوون هیچ کس دییه وِشونِ بارِ نَخرینه، 12یعنی بارِ، طِلا و نِقره و جواهرات و مِروارید؛ گرونِ نازِکِ کتون و ابریشم و اَرغِوون و سِرخِ حریرِ بار؛ جور واجورِ عطردارِ چو و جورواجورِ ظرفهائه بار و جورواجورِ عاج ها و جورواجورِ گِرونِ چویی ظَرف ها و مفرق و آهن و مرمرِ بار؛ 13دارچین و ادویه و خِشبو بُخور و مُر و کندرِ بار؛ شِراب و راغون زیتون و خوارِ آرد و گندِمِ بار؛ گو و گُسفِنا و گلّه ها و اسبها و وِشونِ ارابهها و نوکرون؛ یعنی آدِمونِ جان.
14وِشون گانِنه: «اون میوه که تِ جان وه آرزو ره داشته، از دَس بورده. تِمومِ تِ تِجَملّات و شکوه به باد بورده، و دییه هیچ وَخت اونا ره به دَس نیارنی.» 15و این بارهائه تاجِرون، که وه هِمراه پولدار بَینه، اون عذابِ تَرسِ جِم که وه کَشِنه، دور اِیست کاندنه و برمه کاندِنه و گَتِ شیونِ هِمراه 16گانِنه:
«وای وای! ای گَتِ شَهر،
که لِواسِ نازِکِ کَتونِ پارچه هائه جِم که اَرغِوونی و سِرخ بییه دَپوشیئی،
طِلا و جِواهر و مِرواریدِ هِمراه بَزِک بَئی!
17چوون تِمومِ تِ دارایی یه ساعتِ سَر به باد بورده.»
و تِمومِ ناخِداها و هر کِدوم از وِشون که هَمش کَشتِی هِمراه سَفِر کاندِنه، مَلِوانا و تِمومِ کِسایی که دریائه راهِ جِم تجارت کاندِنه، دور اِیست کاندِنه. 18و هَمون مووقه که وه بَسوتِنِ دی ره بَدینه داد بَزونه و بااوتِنه: «کِدوم شَهر این گَتِ شَهرِ واری بییه؟» 19و خاک شه سَر دَشِندینه و شیون هاکاردِنه و ماتِم بَییتِنه که:
«وای، وای! اون گَتِ شَهرِ وِسه،
شهری که تِمومِ کشتیدارا، وه ثروتِ هِمراه پولدار بَینه،
چوون که اون یه ساعتِ سَر له بورده!
20ای آسِمون وه وِسه ذوق هاکان!
ای مِقدّسین و پِیغَمبِرون و رَسولون وه وِسه ذوق هاکانین!
چوون خِدا شِمه تَقاصِ وه جِم بَییته.»
21بعد یِتا قِددارِ فرشته، یِتا سَنگ، که یِتا گَتِ آسیوِ سَنگِ واری بییه ره بَییته و اونِ دریائه دِله دِم هِدا و بااوته:
«بابِل، اون گَتِ شَهر، این طی کشت و کشتارِ هِمراه، له شونه،
دییه هیچ وَخت نشونی وه جِم پی دا نَبونه.
22بعد دییه نا مطربون و چنگنوازونِ صِدا
و نا نِی زَنون و شیپور زَنونِ صِدا
تِ جِم بِشنُسه نَبونه.
دییه هیچ صنعتگری و هیچ صِنفی
تِ دِله پی دا نَبونه.
و دییه هیچ آسیوِ صِدا
تِ جِم بِشنُسه نَبونه؛
23دییه هیچ لمپائه سو تِ دِله نَتابِنه؛
دییه هیچ آروس و دومادِ صِدا تِ جِم بِشنُسه نَبونه.
چوون که تِ تاجرون، زِمینِ گَت گَتِ بینه
و تِمومِ ملّت ها تِ جادویِ هِمراه گمراه بَینه.
24وه دَس، مِقدَّسین و پِیغَمبِرونِ خون،
و تِمومِ اونایی که زِمینِ سَر بَکوشته بَینهِ خونِ هِمراه آلوده بییه.»
Currently Selected:
یوحنائه مکاشفه 18: EMB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@2024 Korpu Company