نامه، کولُسیانِ کلیسائه وِسه 2
2
1خوامبه بَدونین که شِمه وِسه و اونایی وِسه که لائودیکیهِ مَنطقهِ دِله دَرِنه، و تِمومِ اونایی وِسه که مِ ره نَدینه، چی طی تَقِلّا کامبه، 2تا دلگرم بَووین، هَمون طی که مِحبَّتِ دِله هَمدییهِ هِمراه متحد هَسِنی، و اون اطمینانِ کامل و بی حدِّ حِساب پِر بوئِنِ که فَهمِ جِم به دَس اِنه سود بَوِرین و این راهِ جِم، خِدائه راز، یعنی مَسیحِ بِشناسین، 3وه دِله که تِمومِ حَکمت و معرفتِ گنج ها جا هِدائه. 4اینِ گامبه تا هیچ کس اون دلیل هائه هِمراه شِما ره گول نَزِنه. 5چوون هرچَن جسماً شِمه پَلی دَنیمه ولی روحِ دِله شِمه هِمراه دَرِمبه، و شِمه منظم و قرصِ ایمون که مَسیحِ دارنِنی ره، ویمبه، خِشالِمه.
مَسیحِ دِله زِنده
6پَس هَمون طی که مَسیحْ عیسیِ خِداوندِ قبول هاکاردینی، وه دِله زندگی هاکانین: 7وه دِله بِنه دَوِندین و رشد هاکانین، و ایمونِ دِله پابرجا بوئین و هَمون طی که یاد بَییتینی، شِکر هاکاردِنِ جِم پِر بوئین.
8هوشیار بوئین تا هیچ کس شِما ره فلسفه و بیخودی گول بَزوئِنِ هِمراه گرفتار نَکِنه، که نا مَسیحِ سَر، بلکه آدِمائه رَسم و رسومات و این دِنیائه اصولِ سَر پابرجائه. 9چوون تِمومِ ذاتِ الهیِ پِری، جِسمِ واری مَسیحِ دِله دَره، 10و شِما هم مَسیحِ دِله، که تِمومِ ریاست ها و قِدرتهائه سَرِ، پِر بَینی. 11و مَسیحِ دِله خَتنه هم بَینی، ختنهای که دَسِ هِمراه اِنجام نَییه.بلکه جِسمانی تَنِ بیرون بیاردِنِ هِمراه مَسیحِ طَریقِ جِم، خَتنه بَییه. 12وه هِمراه غسلِ تعمیدِ دِله، دَفن بَینی، و ایمونِ طریق که خِدائه قِوَّتِ هِمراه عمل کانده که مَسیحِ مِرده هائه جِم زنده هاکارده، وه هِمراه زنده بَینی.
13و خِدا شِما ره که شه گِناهون و شه ختنهنَیِّن، جِسمِ دِله بَمِرده بینی، مَسیحِ هِمراه زنده هاکارده. وه تِمومِ اَمه خطاها ره بِبَخشیه 14و اون قرضهائه سندِ که قانونائه طریق اَمه علیه بَنوِشته بَییه ره باطل هاکارده و از بین بَوِرده و صلیبِ سَر میخکوب هاکارده. 15وه ریاستها و قِدرتهائه سلاح ها ره بَییته و صلیبِ هِمراه وِشونِ سَر پیروز بَییه، و وِشونِ همهِ پَلی رِسوا هاکارده.
16پَس نییِلین هیچ کی شِما ره اونچیِ خَوِری که خارنِنی و نوشِنِنی، یا عید، تازه ماه و مِقدَّسِ شنبه روزِ خَوِری، قِضاوت هاکانه. 17اینا اون چیائه سایه هَسِنه که اِنه، ولی اصلِ اونا، مَسیحِ دِله پی دا بونِنه. 18نییِلین کِسی که شِما ره محروم هاکانه. این اصرارِ هِمراه که وِنه تَنِ خوار داشتِن و فرشته ها ره پَرَسِش هاکاردِن. این طی آدِم فِقَط شه رؤیاها ره تکیه کانده و بدونِ اینکه دلیلی داره شه بی خودی فکرهائه هِمراه مَغرور بونه. 19این طی آدِم دییه سَرِ کَش وصل نییه؛ اون سَری که تِمومِ تَن وه هِمراه جان گِرنه و مفصل ها و بندهائه طریق وصل بونه و اون طی که خِدا خوانه رشد کانده.
20اگه شِما مَسیحِ هِمراه نسبت به این دِنیائه اصول بَمِردِنی، چه کِسایی واری که اِنگاری هَمتی این دِنیا ره تعلق دارنِنه، اون قانونا ره عمل کاندینی، اون قانونایی که گانه: 21«دَس نَزِن! مِزه نَکِن، دَس نَکِن!»؟ 22اینا همه اون چیایی خَوِریِ که استفاده هاکاردِنِ هِمراه از بین شونه، وآدمیِ دستورات و تعلیمِ سَر بِنا بَییه. 23هر چَن وَختی که شه این بِساته دینِ جِم و تَنِ ریاضت و تَنِ سَخت بَییتِنِ جِم گَب زَندِنه، حکیمانه به نَظِر اِنه، ولی اونا از این که هِوا و هَوسِ دَمِ بَیرِن، هیچ کاری وِشونِ دَسِ بَر نِننه.
Currently Selected:
نامه، کولُسیانِ کلیسائه وِسه 2: EMB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@2024 Korpu Company
