Bible App logo
Search Icon

یوحنایی مکاشفه 16

16
خِدایی غضبی هَفتا پیالِه
1اَزما مَعبدی جا یَتِه بِلَنِ صدا بِشنُسِمِه گه هون هَفتا فرشتِه رِه گِتِه: «بورین و خِدایی غضبی هفتا پیالِه رِه زَمینی سَر بَشِنین.»
2پس اوّلین فِرِشتِه بوردِه و شی پیالِه رِه زَمینی سَر بَشِنیِه، و زخمایی گه بَدنِما و دَردی هَمرا وِه، هون مَردِنی سَر ظاهر بَوِه گه هون وحشی جانِوَری علامتِ داشتِنِه و وی مِجسَمِه رِه پَرَسِش کِردِنِه.
3دِوّمین فِرِشتِه شی پیالِه رِه دَریایی دِلِه بَشنیِه، و دریا هتی بَمِردِه آدمی خونی تَرا بَوِه، و هر چی گه دریایی دِلِه جان داشتِه بَمِردِه.
4سِوّمین فِرِشتِه شی پیالِه رِه روخِنِه ایشون و چِشمِه ایشونی اُوئی دِلِه بَشِنیِه، اونِن خون بَوِنِه. 5و بِشنُسِمِه هون فِرشتِه گه هون اُوئیشونی اختیار وِرِه هادا بَوِه وِه، بُتِه:
«اِی قدّوس، تو عادلی، تو گه دَری و دَوِه ای،
چون هَین مِجازاتیشونِه تو بیاردی؛
6چونگه وِشون مِقَدّسین و پِیغمبرِنی خونِ بَریختِنِه،
و تو وِشونِه خون هادایی تا بَنوشِن
هَین اونچیِه گه وِشونی حَقِّ!»
7و بِشنُسِمِه گه قِروونگاه گِنِه:
«اَرِه، اِی خِداوندْ خِدای قادِرِ مِطلق،
تی داوری ایشون حَق و عَدلِ.»
8چارمین فِرِشتِه شی پیالِه رِه آفتابی سَر بَشنیِه، و آفتابِ اِجازه هادا بَوِه تا مَردِنِ تَشی هَمرا بَسوجانِّه. 9مَردِن گَرمایی حرارتی جا بَسوتِنِه و خِدایی اِسمِ گه هَین بَلاهایی قدرتِ دارنِه، لعنت هاکِردِنِه، وِشون توبِه نَکِردِنِه و وِرِه جَلال نَدانِه.
10پنجمین فِرِشتِه شی پیالِه رِه هون وحشی جانِوَری تَختی سَر بَشنیِه و وی پادشاهی ای مملکتِ ظلِماد بَیتِه.آدَمِن اَنّی گه درد داشتِنِه، شی زِوونِ گاز گیتِنِه. 11و شی دردا و زَخمایی خاطری، آسِمونی خِدارِه لعنت کِردِنِه. وِشون شی کارایی جا توبِه نَکِردِنِه.
12شِشمین فِرِشتِه شی پیالِه رِه هون گَتِ روخِنه، فُراتی سَر بَشِنیِه و وی اُو خِشک هایتِه تا راهِ هون پادشاهنی سِه گه مَشرقی جا اِنِنِه آمادِه هاکِنِه. 13اَزما بَئیمِه اِژدهایی دِهِنی جا و هون وحشی جانِوَری دِهِنی جا و دِردِرو پِیغمبَرِنی دِهنی جا سِه تا پلیدِ روح گه وَگی تَرا وِنِه دیرگا بیمونِه. 14چون هَینِن دِویشونی اَرواحِنِه گه نِشونِه و معجِزِات اُرِنِه و دِشتِه دِنیایی پادشاهنی وَر شونِنِه تا وِشونِه خِدای قادِرِ مِطلقی گَتِ روزی دِلِه جنگی سِه جَم هاکِنِن.
15«هارِش، مِن هِتی دِزّی تَرا اِمِه! خِشا بِحالِ اونیگه ویشار بَمونِّه و لیواس دَکِرد وو، نَکِنِه لِخت و پَتی راه دَکِفِه و هَمه وی رِسوایی رِه بَوینِن.»
16و هون سِه تا پَلیدِ روح، زَمینی پادشاهنِ یَتسَر جَم هاکِردِنِه گه عِبرانیِنی زِوون هونِه’حارمَگِدّون‘ گِنِنِه.
17هفتمین فِرِشتِه شی پیالِه رِه هوایی دِلِه بَپاشیِه و یَتِه بِلَنِ صدا هون تخت و معبدی جا بیمو گه: «تُوم بَوِه!» 18و آسمونی اَلب و راد پِرِسا، و یَتِه گَتِ زِلزِلِه اِتِّفاق دَکِتِه، اونجور گَتِه زِلزِلِه گه وی تَرا از هون موقه گه آدم زَمینی دِلِه دَوِه، تا اَلَن اِتِّفاق نَکِت وِه. 19گَتِ شهر سِه تا گِلی بَوِه و مِلّتیشونی شَهرا لی بَخاردِنِه. و خِدا هون گَتِ بابِلِ شی یاد بیاردِه و یَتِه شَرابی پیالِه، گه شی غضبی تَشی جا پِر وِه، وِرِه هادا بَخارِه. 20و هر جزیره‌ ای دَربوردِنِه و دِ هیچ کوهی دَنیوِه. 21و گَتِه تَگَرگی گه هر کدیم دور و بَرِ پَنجاه کیلو وزن داشتِه؛ آسمونی جا آدمنی سَر بَوارِسِه، آدمِن، خدارِه تگرگی بلایی خاطری لعنت هاکِردِنِه، چون هَین بَلا خِیلی سخت وِه.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in