Bible App logo
Search Icon

نامِه مَسیحینی عبرانی نِژادی سِه 4

4
خِدایی آسایش هادائن
1پَس با هَینگه هَین وَعدِه ای بوردَن وی آسایشی دِلِه حَلا پابرجائه، تَرسِمی گه نَکِنِه معلوم بَوو گه یَنَفر شِمِه جا، هون وعده ای بِدس بیاردنی سِه شِکست بَخارِه. 2چون اَمارِه هَم هِتی وِشونی تَرا خَوَرخِش بَرِسیِه. ولی هون پِیغم گه وِشون بِشنُسِنِه، وِشونی سِه منفعتی ناشتِه، چون وختی هونِ بِشنُسِنِه ایمونی هَمرا گوش نَدانِه 3چون اَما گه ایمون بیاردِمی، هون آسایشی دِلِه شومی. هَمونجور گه خِدا مزموری کیتابی دِلِه بُتِه:
«پَس شی غیظی دِلِه قَسَم بَخاردِمِه
وِشون می آسایشی دِلِه نیئنِنِه،»
هر چَن، وی کارا دِنیایی خلق هاکِردنی موقِه، تُوم بَوِه وِه؛ 4چون وی، یَجا توراتی دِلِه هفتمین روزی خَوَری هَینجور بُتِه: «و خِدا هفتمین روزی دِلِه، شی دِشتِه کارایی جا آسایش بَیتِه،» 5و اَی هیجِه بُتِه: «وِشون می آسایشی دِلِه نیئنِنِه.»
6پس، از اوجِه گه بعضیا حَلا فِرصت دارِنِه گه وی آسایشی دِلِه بورِن، و اونانیگه پِشتَر خَوَرخِشِ بِشنُسِنِه، نااِطاعتی ای خاطری، بوردنی دِلِه شکست بَخاردِنِه، 7خِدا یَکش دییَر یَتِه خاصِ روزِ تعيین کِنِّه، «اَمرِزِ» و سالها بعد مزموری کیتابی دِلِه داوودی زِوونی هَمرا، هَین کلماتی هَمرا بُتِه:
«اَمرِز، اگه وی اَوازِ اِشنُنِنی،
شی دِلِ سنگ نَکِنین.»
8چون اگه یوشَعِ پِیغمبر وِشونِه آسایش هادا وِه، دِمالتَر خِدا یَت دییَر روزی خَوَری هَینجور گَب نَزو وِه. 9پَس خِدایی قومی سِه، مِقدّسِ شنبه ای آسایش بِجا مونِّه. 10چون هر کی خِدایی آسایشی دِلِه شونِه، شی کارایی دِلِه هَم آسایش گیرنِه، هَمونجور گه خِدا شی کارایی جا آسایش بَیتِه. 11پَس بیئین تقلّا هاکِنیم تا هون آسایشی دِلِه بوریم، تا هیچکس هینجور نااِطاعتی هاکردنی هَمرا دیم نَخارِه.
12چون خِدایی کلام، زینِّئه و کار کِنِّه، و هر دِ دَمِ شمشیری جا تیج تَرِ، جوری وِرینِّه گه نَفس و روح و مفاصل و مغز و هَسکارِه سیوا کِنِّه، فِکرا و دِلی نیّتارِه تشخیص دِنِه. 13هیچ‌ خلق بَوِه ای خِدایی چِشی جا جاهادا نیِه، بَلگی هَمه چی وی چِشی پِش، گه اَما وِنِه وِرِه حِساب پَس هادیم، لِختِ پَتی و معلومِ.
عیسی، کاهنِ اعظم
14از اوجِه گه اَما یَتِه گَتِه کاهنِ اعظم دارمی گه آسِمونِنی سِه لُو بوردِه، یَعنی عیسی خِدایی ریکا، بیئین شی ایمونی اعترافِ قائِم داریم. 15چون اَمِه کاهنِ اعظم جوری نیِه گه نَتِنِس وو اَمِه ضَعفهایی هَمرا همدردی هاکِنِه، بَلگی کَسیِه گه هِتی اَمِه تَرا هر طرفی جا آزمود بَوِه، بدون هَینگه گِناه هاکِنِه. 16پَس اِطمینانی هَمرا فیضی تختِ نَزیک بَووئیم تا اَمارِه رَحم بَوو و فیضِ بِدس بیاریم گه احتیاجی موقِه اَمارِه کِمک هاکنِه.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in