نامه رومیانِ کلیسایِ وَسین 2
2
خُدایِ عادلانه قضاوت
1پَس، تو اِی آدمی که یِنفر دیگَر رِه قضاوت کانی، هر کی که هیسی هیچ عُذر و بَهانه ای نِداری. چون یِنَفَر دیگَرِ قضاوت هَکُردَنِ هَمرَه، تِرِه محکوم هَکُردی، چون تو، که قضاوت کانی، خودِت هَمون کارِه کانی. 2اَما دانیم که خُدایِ قِضاوت اوشانِ وَسین که اینجور کاران رِه کانِن، به حقِّ 3تو اِی آدمی که بَقیه رِه قضاوت کانی، و خودِت اون کاران رِه کانی، گمان کانی که خُداِی قضاوتِ جی دَرشونی؟ 4یا اینکه خُدایِ مِهربانی و تَحمُل و اونه گَتِ صبوری رِه کوچِک شُمادِرنی، و نِدانی که خُدایِ مِهربانی اینه وَسین هیسِه که تِرِه توبِه یه سَمت بَرنِه؟
5وَلی تو تی سَرسختی و تی دِلِ خاطری که نَخنِه توبِه هَکونِه، خُداِی غضبِ تی وَسین غضبِ روزِ دِلِه اَمبار کانی، روزی که اونه دِلِه خُدای عادِلانِه قضاوت معلوم بونِه. 6خُدا «هرکَسِ طِبق اونه کاران سِزا دَنه.» 7خُدا اَبدی زندگی رِه اوشانی رِه دَنِه که صبر همره خُجیرِ کارهایی اَنجام هَدَئَنِ دِلِه، جَلال و حرمت و اَبدی زِندگی یه دُمّال دَرِن؛ 8وَلی اوشانِ وَسین که خُد خواهَن وحَقیقَتِ جی اطاعت نُکانَن، وناراسّی یه دُمّال شونَن، غیظ و غضبِ داره. 9هر کی که بَدی یه دَمّال دَبو، رنج و عذاب اونه نصیب بونِه، اَوَّل یهود و ایما غیرِ یهود. 10وَلی هر کی که خوبی هَکونِه، خُدایِ جلال و حرمت و صُلح و سلامتی اونه نصیب بونِه، اَوَّل یهود و ایما غیرِ یهود. 11چون خُدا هیچکَسِ میَن فَرق نُزارنِه.
12تمام اوشانیکه بدون موسی یه شریعَت گُناه کانَن، بدون شریعَت هَم هَلاک بونَن؛ وَ تمام اوشانیکه شریعَتِ جیر گُناه کانَن، طبقِ شریعَت محکوم بونِن. 13چون اوشانیکه شریعَتِ اِشنَوِنَن خُدایِ نَظَر صالِح نییَن، بلکه اوشانی صالِح بِشمارِسِّه بونَن که شریعَتِ بِجا هارنَن. 14چون وَختی غیرِ یهودیِان که شریعَت نِدارَن، شریعتِ اعمالِ طبقِ غریزِه بِجا هارنَن، اوشان هر چَن شریعتِ نِدارَن، ولی خودِشان خودِشانِ وَسین شَریعَت هیسَن. 15اوشان نِشان دَنِن که شریعَتِ اعمال اوشانه دِلِ سَر بَنوِشتِ هَبا، جوریکه اوشانه وجدان اینِ گواهی دَنه چون اوشانه فِکرا یا اوشانه محکوم کانه یا حتّی اوشانه تبرئه کانه. 16این اون روزِ دِلِه اِتفاق دَکِنِه که خُدا طبق اون اِنجیلی که مَن اعلام کانَم، آدمانِ رازِشانِ عیسی مسیحِ طریقِ جی قضاوت کانِه.
17ولی توکه تِرِه یَهودی دانی و شریعَتِ تَکیِه هَدَیی و اینه وَسین که خُدا رِه اِشناسِنی تِرِه فَخر کانی، 18و اونه اِرادِه رِه دانی، و چون شریعتِ جی تعلیم بِیتی، بهترین چیزان رِه سیفا کانی، 19وَ اگه مطمَئِن هیسی که کُورانِ راهنِما و اوشانیکه تاریکی یه میَن دَرِن وَسین نورهیسی، 20تو که نادانانِ مربی و، وچه شانِ مُعلِمی، توکه شریعتِ دِلهِ معرفت و حَقیقَت رِه داری. 21پس تو که بَقیِه رِه یاد دَنی، تِرِه یاد نَدِنی؟ تو که دُزدی هَکُردَن علیه موعظه کانی، خودِت دُزدی کانی؟ 22تو که گونی نباید زَنا هَکُردَن، خودِت زَنا کانی؟ تو که بُتِشانِ جی بیزارِی، خودِت معَبَدیشانِ غارت کانی؟ 23تو که شریعتِ داشتَن رِه فَخر کانی، شریعتِ بَشکَندَنِ هَمرَه خُدا رِه بیحرمت کانی؟ 24چون هَمونجور که پیغمبرانِ کتابِ دِلِه بَنویشتِه هَبا: «شیمی خاطری، خُدایِ اِسمِ غیرِ یَهودیانِ میَن کُفر گونَن.»
25چون موقِه ایی خَتنِه هَکُردَن اَرزِش داره که شریعَتِ بِجا بیارین، وَلی اَگه شریعتِ بَشکِنین، اینه مِثانِ که ختنه نَبِین. 26پس اَگِه ایتا مَردای که خَتنِه نَبا، شَریعَتِ احکامِ بِجا بیارِه، مَگه اون خَتنِه هَبوسِّه به حساب نییَنِه؟ 27پس اونیکه جِسماً خَتنِه نَبا، وَلی شریعَتِ بِجا هارنه، تِرِه محکوم کانه تِرِه که هم شریعتِ بَنویشتِه احکام داری و هم خَتنِه رِه داری، ولی خُدایِ شریعتِ اِشکَندِنی.
28چون یهودی این نیِه که ظاهراً یهودی هَبو، وَ خَتنِه هم کاری نیِه که ظاهر و جسمِ دِلِه هَبو. 29بَلکه یهودی اونِه که باطِنِ دِلِه یهودی هَبو و خَتنِه هم کاریه دِلی، که خُدایِ روح اونِه انجام دَنِه، نه ایتا نِوشتِه یه طریقِ جی. اینجور کسی رِه خُدا تحسین کانِه، نه آدَم.
Currently Selected:
نامه رومیانِ کلیسایِ وَسین 2: GMB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
