اِنجیل مَرقُس 4

برزگرِ مَثَل

1یِدَفِه دیگه عیسی دَریایِ وَر تعلیم هَدَئنِ شُروع هَکُردِه. اِزدِحام زیادی اونه دور جَمع هَبان، جوریکه مجبور هَبا ایتا لوتکا که دَریایِ دِلِه دَبا رِه سَوار هَبو و اونه دِلِه بَنیشِه، وَ تمام ازدحام دَریا کنار دَبان. 2عیسی خِیلی چیزانِ مَثَلِشانِ هَمرَه اوشانه یاد هَدَه. اونموقِه که دَبا اوشانِه تعلیم هَدِه اوشانِه باَگوته: 3«گوش هَدین! یه روز ایتا برزگر توُم بِپاشیَنِ وَسین بِجار سَر بَشَه. 4وَختی توُم پاشنه با، یه میثقلی راه دِلِه دَکِته و پَرندِه شان بومَن و اوشانِه بُخاردَن. 5یه میثقلی دیگه سَنگلاخ زَمینِ دِلِه دَکِته که خِیلی گِل نِداشته. پس زود سَر بَکِشییَه، چون اوجِه یه گِل جَل نَبا. 6وَلی وَختی آفتو دَر بوما، بَسوتَن و چون بَنِه نِداشتَن خُشک هَبان. 7یه میثقلی توُم هَم تیفِ شانه دِلِه دَکِته. تیفِ شان سَر بَکِشیَن، اوشانِه خَفِه هَکُردَن و اون تُمِشان بار نیاردَن. 8وَلی بَقیه تُمِشان خُجیرِ گِلِ میَن دَکِتَن و نُروک بَزَن، سَر بَکِشییَن و بار بیاردِن و زیاد هَبان، بَعضی سی، بَعضی شَصت و بَعضی صد برابر بار بیاردِن.» 9ایما عیسی باَگوته: «هر‌ کی گوش شِنَوا دارِه، بِشنوئهِ.»

10وَختی که عیسی تَنها با، اون دَوازدَه نَفر و اوشانیکه اونه دُورِوَر دَبان مَثَلِشان بارِه اونه جی بَپُرسیَن. 11عیسی اوشانه باَگوته: «خُدایِ پادشاهی یه رازِ بِفَهمِسَّن شِمِرِه هَدَه هَبا، وَلی دِرگایِ مَردُمانِ وَسین، هَمِه چیرِه بایسّی مَثَلهِ هَمرَه اوشانه باگوُم؛ 12تا:

«”راس راسی بِینَن، وَلی نِفَهمِن،

راس راسی بِشنُئَن، وَلی اوشانه حالی نَبوُ،

تا نَکُنِه وَگِردِن و آمُرزیدِه هَبون!“»

13ایما عیسی اوشانه باَگوته: «این مَثَلِ نِفَهمِنین؟ پَس چِطور مَثَلای دیگَرِ خَنید بِفَهمین؟ 14برزگر خُدایِ کَلامِ کارنِه. 15بَعضی مَردُم راهِ وَرِ تُمِشانِ مِثانَن، هموجِه که کَلام کاشتهِ بونه، اوشان وختی که کلامِ اِشنَوِنَن، شِیطان هَنه و کلامی که اوشانه دِلِه کاشتهِ هَبا رِه، دُزِّنه. 16بَعضی مَردُم، ایتا سَنگلاخ زَمینِ دِلِه بِکاشتِه تُمِشانِ مِثانَن، اوشان وَختی که کَلامِ اِشنَوِنَن دَرجا اونِه خُشحالی یه هَمرَه قبول کانَن، 17وَلی چون بَنِه نِدارَن، فقط یِذرِه دَوام هارنَن. ایما وَختی که خُدایِ کلامِ خاطِری، اذیت و آزار دِلِه دَکِنَن، دَرجا خودِشانِ ایمان جی دَکِنَن. 18بَعضی دیگه، تیفِشانِ دِلِه یه بِکاشتِه تُمِشانِ مِثانَن؛ ایشان اوشانیِیَن که خُدایِ کَلامِ اِشنَوِنَن، 19وَلی چون اوشان دُنیا رِه دِل دَبِسَّن و اوشانه چِشم مال و مَنالِ دُمّال دَرِه و چیزای دیگَرِ هَوَسِ خودِشانِ دِلِ میَن دارَن، ایشان خدای کلامِ خَفِه کانه و کلام بار نیارنِه. 20وَلی تُمایی که خُجیرِ زَمینِ دِلِه بِکاشتهِ هَبان، اوشانیِیَن که خُدایِ کَلامِ اِشنَوِنَن، اونِه قبول کانَن و سی، شَصت و صد بَرابَر بار هارنَن.»

لَمپایِ مَثَل

21عیسی اوشانه باَگوته: «مَگِه لَمپا رِه هارنین تا اونه کاسه جیر یا تَختِ جیر بَنین؟ مَگِه اونِه چراغدانِ سَر نُزارنین؟ 22چون هیچ جا هَدَه چی ائی دَنیِه که مَعلوم نَبوُ، وَ هیچ قائِم هَکُرده ایی دَنیِه که بَرمَلا نَبوُ. 23هر کی گوش شِنَوا دارِه، بِشنوئه.» 24ایما عیسی اوشانه باَگوته: «مُواظب هَبین چی اِشنَوِنید. هر کیلِه یِه هَمرَه که هَدین، همون کیله هَمرَه، حتّی بیشتر هَم عوض گیرنید. 25چون اونیکه دارِه رِه، بیشتر هَدَه بونه و اونِ جی که نِداره، حتّی اونچه که دارِه هَم هَگیته بونه.»

سَربَکِشیِه تُمِ مَثَل

26عیسی اوشانه باَگوته: «خُدایِ پادشاهی ایتا مَردَای رِه ماندِنه که زَمینِ سَر توُم پاشِنِه. 27شُو و روز، چه اون مَردَای خاته بو و چه بیدار هَبو، توُم نُروک زَنِه و سَر کَشِنِه. وَلی اون مَردَای نِدانِه چِطور این اِتفاق دَکِنه. 28زَمین خود به خود بار دَنه: اَوَّل ساقِه سَر کَشِنِه، ایما خوشِه دُرس بونه و ایما خوشِه تُمِ جی پُر بونه. 29ولی وختی توُم بَرِسِه، برزگر دَرجا خودشه داز گیرنِه، چون دِرُویه موقِه بَرسییَه.»

خَردَل تُمِ مَثَل

30عیسی اوشانه باگوتِه: «خُدایِ پادشاهی چی رِه ماندِنه، یا چه مَثَلِ هَمرَه اونِه توضی هَدیم؟ 31خدایِ پادشاهی ایتا خَردَلِ تُمِ ماندِنِه. خَردَل کوچیکتَرین تُمی هیسِه که اونِه زَمینِ دِلِه کارنَن. 32وَلی وَختی بِکاشتهِ هَبا، سَر کَشِنِه و باغِ تمام گیاهانِ جی گَت تَر بونه و گَتِه شاخِه هارنه، جوریکه آسِمانِ پَرندِه شان تانَن اونه سایه یه جیر فَک بِسازَن.»

33عیسی تا اوجِه که تانِسَّن بِفَهمَن خیلی اینجور مَثَلایِ هَمرَه، خُدایِ کَلامِ اوشانه وَسین گونه با. 34اون بِجُز مَثَلِ هَمرَه جورِ دیگه اوشانه هَمرَه گَب نَزَنِه با؛ وَلی وَختی خودشه شاگِردانِ هَمرَه خَلوَتِ دِلِه دَبا، هَمِه چیرهِ اوشانه وَسین توضی دَنهِ با.

عیسی دَریایِ کولاکِ آرام کانه

35اون روز، وَختی نِمایِ سَر بَرِسییَه، عیسی خودشه شاگِردانِ باَگوته: «بیئِین دَریایِ اوتَکِه بیشیم.» 36اوشان جَماعَتِ تَرک هَکُردَن و عیسی رِه همون لوتکایِ هَمرَه که اونه دِلِه نیشته با، خودِشانِه هَمرَه بَبِردَن. چَن تا لوتکا دیگه هم اوشانه هَمرَه شونه با. 37یِدَفه دَریا رِه گَتِه کولاک بِیته. موجِشان جوری لوتکایِ کَشِ خارنِه با که نَزیک با لوتکا اُویه جی پُر هَبو. 38وَلی عیسی لوتکایِ پُشِّسَر، خودشه سَرِ، مُتَکایِ سَر بَنَ با و خاتِه با. شاگِردان اونه بیدار هَکُردَن و باگوتَن: «اُسّا، تِرِه مهِم نیِه، هَلاک هَبیم؟» 39عیسی ورِسَه و وا رِه زَمتُل بَزَه و دَریا رِه باَگوته: «ساکت هَبو! آرام بَگیر!» ایما وا بییَسَه و همه جا کامِلاً آرام هَبا. 40ایما خودشه شاگِردانِ باَگوته: «چِرا اینجور بَتِرسییَین؟ هَلَه ایمان نِدارین؟» 41اوشانه دِل بَدجور تَرس دَکِتِ با، هَمدیگَرِ گونهِ بان: «این کیِه که حتّی وا و دَریا هم اونه جی اطاعَت کانَن!»

Currently Selected:

اِنجیل مَرقُس 4: GMB

Highlight

Copy