اِنجیلِ لوقا 7
7
رُومی اَفسَر پاکارِ شفا
1وَختی عیسی تمام خودشه گَب مَردُمانِ هَمرَه تَمام هَکُردِه، به كَفرناحوم شَهر بَشَه. 2اوجِه ایتا رُومی اَفسَر دَبا که ایتا پاکار داشتِه و خِیلی اونه رَه با ارزش با. اونه پاکار مَریض هَبا و دَبا بَمیرِه. 3وَختی اَفسَر، عیسی یِه آوازِه رِه بِشنَوِسِّه، یَهودِ گَتِه شانِ جی چَن نَفَر رِه اونه وَرجه روانه هَکوردِه تا اونه جی بِخوان بیه و اونه پاکارِ شَفا هَدِه. 4اوشان عیسی یِه وَرجه بومَن و اونه جی خواهِش تَمَنّا هَکُردَن و باگوتَن: «این مَردای لیاقت داره این لُطفِ اونه وَسین هَکُنی، 5چونکه اَمیی مَردُم رِه دوس دَاره و همونیه که اَمیی عبادَتگاه رِه اَمِرِه بِساته.» 6عیسی اوشانه هَمرَه بَشَه. وَختی سِرِه یه نَزیکی بَرِسییَه، اون اَفسَر چَن نَفَر از خودشه رَفِیقانِ این پِیغامِ هَمرَه عیسی یه ورجه روانه هَکوردِه و باگوته: «اِی آقا، تِره زَحمَت نَدِه، چونکه مَن لایِق نیَم تو می سِرِه یِه سَخفِ جیر بیئَیی. 7اینه وَسین، خودَم رِه لایق نِدانِسَّم تی وَرجه بیَم. فَقَط یه کَلَمِه باگو می پاکار شَفا گیرنِه. 8چونکه مَن خودَم فَرماندِه دارَم و سَربازانی هَم می دَسِّ جیر دارَم. ایتا رِه گونَم ”بوشو!“ شونِه، ایتا دیگَرِ گونَم ”بیِه!“ هَنه. می پاکارِ گونَم ”این كارِ هَکُن!“ اون این کارِ کانه.» 9عیسی وَختی اینه بِشنَوِسِّه، اونه گَبِ جی تَعَجِب هَکُردِه و جَماعَتی كه اونه دُمّالسَر هَنِه بان رِه بیِشیِه و باگوته: «شِمِره گونَم، اینجور ایمانی حَتّی اسراییلِ مَردُمانِ دِلِه هَم نَدییَم.» 10وَختی اَفسَرِ پِیغام رِسانان سِرِه وَگَرِسَّن، اون پاکاررِه سالِم وتندرس بَدییَن.
عیسی ایتَا جَوانِ زندهِ کانِه
11چَن وَخت دیگه، عیسی به شَهری که اونِه اِسم نائین با بَشَه. اونه شاگِردان و ایتا گَتِه ازدِحام اونه همراهی کانه بان. 12وختی شَهرِ دروازۀ یه نَزیکی بَرِسیَه، بَدییَه ایتا مِیِّتِ بَرنِن که ایتا بیوِه زِنا یِه تنها ریکا با. شَهرِ مَردُم جی خیلیان هم اون زِنا رِه هَمراهی کانه بان. 13عیسی یه خداوند وَختی اونه بَدییَه، اونه دِل اونه رِه بَسوتِه و اون بیوِه زِنا رِه باگوته: «بِرمِه نَکُن!» 14ایما پِیش بَشَه و تابوتِ سَر دَس بَنَه. اوشانیکه تابوتِ بَرنِه بان، بییَسَن. عیسی باگوته: «اِی جَوان تِرِه گونَم، وَرِس!» 15مُرده راس هَبا و بِنیشته و شُروع هَکُردِه به گَب بَزَئن! عیسی اونه خودِشه مآره دَست بِسپارسِّه. 16تمام مَردُم بَتِرسیَن و همونجور که خُدا رِه شُکر کانه بان، گونه بان: «ایتا گَتِ پِیغَمبَر اَمی میَن ظهور هَکُردِه. خُدا خودشه قومِ کمک هَکوردَنِ وَسین بوما.» 17عیسی یه این کارِ خَبَر تمام یَهودیِه یه دِلِه و تمام اون دور و وَر دَپیتِه.
یحییِ قاصِدان
18یَحیی یه شاگِردان یحیی رِه تمام این اِتِّفاقانِ جی خَبَردار هَکُردَن. اون دو نَفَر از خودشه شاگردانِ دُخوانِسِّه 19و این پِیغامِ هَمرَه عیسی یه خُداوَندِ وَرجه روانه هَکوردِه و باگوته: «تو هَمونی هیسی كه بایسّی بییِه، یا یِنَفَر دیگَرِ منتظِر هَبیم؟ 20اون دو نَفَر وَختی عیسی یه وَرجه بومَن اونه باگوتَن: «یحیی یه تَعمید دَهندِه اَمَرِه روانه هَکورده تا تی جی بَپُرسیم تو هَمونی هیسی که بایسّی، بییِه یا یِنَفَر دیگَرِ منتظِر هَبیم؟» 21همون موقه، عیسی خِیلی از اوشانیکه درد و مَرَض و پَلیدِ اَرواح داشتَن رِه شَفا هَدَه و خِیلی از کوران رِه بینا هَکُرده. 22ایما قاصِدانِ جَواب باگوته: «بیشین و اونچه که بِدیِیَن و بِشنَوِسّین رِه یَحیی وَسین باگویید، كه کوران دینَن، شَلان راه شونَن، جُذامیان شَفا گیرنَن، کَران اِشنَوِنَن، مُردِگان زنده بونَن، وَ فَقیران رِه خَبَرِ خوش هَدهَ بونه. 23خوش بِحالِ کَسی که مَرِه شَک نَکُنِه.»
24وَختی یَحیی یه قاصِدان بَشَن، عیسی یحیی یه بارِه شُروع به گَب بَزَن هَکُردِه و جَماعَتِ باگوته: «چیه بَدییَنِ وَسین صَحرایِ دِلِه بَشَیین؟ لَلِه یه بَدییَنِ وَسین كه وایِه جی لَرزِنِه؟ 25پس چیه بَدییَنِ وَسین بَشَین؟ ایتا مَردای که نَرمِ پیرَن خودشه تَن داره؟ اوشانیکه پُر زَرق و بَرق لِواس دُکانَن و تَجملاتی زندگی کانَن، پادشاهانِ کاخِ دِلِه دَرِن. 26پَس چیه بَدییَنِ وَسین بَشَین؟ ایتا پِیغَمبَرِ بَدییَنِ وَسین؟ آرِه، شِمِره گونَم او ایتا پِیغَمبَر جی هم گَتِ تَره. 27او هَمونیِه كه نِوِشتِه های مُقَدَّسِ دِلِه اونه بارِه بَنویشتِه هَبا:
«”اَسِه می قاصِدِ تی جی جلوتر روانه کانَم
که تی راه رِه تی وَسین آمادِه هَکونه.“
28شِمِره گونَم یحیی جی گَته تَر کسی مآره جی بِزاسِّه نَبا، وَلی کوچیکترین، خُدایِ پادشاهِی یه دِلِه اونه جی گَته تَرِه.» 29تمام مَردُم که این گَبِ بِشنَوِسَّن، حتّی خَراجگیران، تایید هَکُردَن که خُدایِ راه حَقِ، چونکه یحیی یه دَّسِ جی غسل ِتَعمید بِیته بان. 30وَلی عُلَمایِ فِرقِه فَریسی و توراتِ مُعَلِمین که یَحیی یه جی تَعمید نِیتَه بان، اینجوری خُدایِ اِراده رِه خودِشانِه وَسین رَد هَکُردَن.
31عیسی باگوته: «پس، این نسلِ مَردُم به چی تَشبیِه هَکُنَم؟ چیرِه ماندِنَن؟ 32وَچِه هانی رِه ماندِنَن كه بازار دِلِه نیشِنِن و هَمدِیگَره دُخواندِنَن گونَن:
«”شِمِرِه نِی بَزییم، نَرِقصییَین،
مَرثیِه بُخوانِسِّیم، بِرمِه نَکُردِین.“
33چونکه یحیی یه تَعمید دَهندِه بوما كه نه نان خاردِه و نه شراب نوش کانِبا؛ باگوتین ”آل دارِه.“ 34انسانِ ریکا بوما که خارنِه و نوش کانه؛ گونید ”آدَمی هیسه شِکَم پیس و شراب خوار، خراجگیران و گُناهکارانِ رَفیقِ.“ 35ولی وچِهانِ عقل و حکمَتَن که دُرسِّی یه حکمت رِه ثابت کانَن.»
گُناهکارِ زِنا بَخشیدِه بونه
36یه روز ایتا ازعُلمایِ فرقی فَریسی عیسی رِه غَذا بُخاردَنِ وَسین دَعوَت هَکُردِه. عیسی اون فَریسی یه سِره بَشَه و سُفرِه یه سَر بِنیشته. 37اون شَهرِ دِلِه، ایتا گُناهکارِ زِنا دَبا که وَختی بِشنَوِسِّه عیسی اون فَریسی یِه سِرِه مِهمانِ، ایتا مَرمَری ظَرف که عَطر جی پُربا خودشه هَمرَه بیاردِه 38وَ بِرمِه یه هَمرَه عیسی یه دَمّال سَر، اونه لِنگِ وَر بییَسَه. ایما خودشه آرسو یه هَمرَه عیسی یه لِنگِ بَشوردِه و خودشه گیسِ هَمرَه اونِه خُشک هَکُردِه. بعد اونه لِنگِ خوش هَدَه و اونه سَر عَطر بَریختِه. 39وَختی اون فَریسی اینه بَدییَه، خودشه وَرجه باگوته: «اَگه این مَردای راس راسی پِیغَمبَر با دَانِسِّه این زِنا که اونه دَس کَشِنِه چِجور زَنییِه؛ دَانِسِّه که گُناهکارِ.» 40عیسی اونه باگوته: «اِی شَمعون، خَنِم یِچی تِرِه باگوُم.» باگوته: «بِفَرما، اُسّا!» 41عیسی باگوته: «یِنَفَر، دو نَفَرِ جی طَلَب داشتِه: یِنَفَرِ جی پونصَد روز دَسمُزِّه قَدَر و اون یِکی جی پَنجاه روز دَسمُزِّه قَدَر. 42وَلی چونکه هیچی نِداشتَن اونه هَدَن، هَر دُتایِ بدهی رِه بِبَخشییَه. اَسِه تی نَظَر کُدام یکی اونه بیشتر دوس دارن؟» 43شَمعون جِواب هَدَه: «می نَظَر اونیکه بیشتر بِدِهکار با و بَخشیدِه هَبا.» عیسی باگوته: «دُرُس باگوتی.» 44پس اون زِنا رِه اِشارِه هَکُردِه و شَمعونِ باگوته: «این زِنا رِه دینی؟ تی سِرِه بومَم، تو می لِنگِ بَشوردَنِ وَسین اُو نیاردی. وَلی این زِنا خودشه آرسو یه هَمرَه می لِنگِ بَشوردِه و خودشه گیسِ هَمرَه خُشک هَکُردِه! 45تو مَرِه خُش نَدَییی، وَلی این زِنا از وَختی که بومَم، یه لَحظِه هَم می لِنگِ خوش هَدَنِ جی نییَسَا. 46تو می سَرِ روغَن نمالِسِّی، وَلی اون می لِنگِ عَطر بُمالِسِّه. 47پس تِرِه گونَم، اینه وَسّین اون مُحَبَتِ بیشتَری نِشان دَنه چونکه اونه تمام گُناهان که خِیلی بان آمُرزیدِه هَبا. وَلی اونیکه کَمتَر بَخشیدِه هَبا، کَمتر هم مُحَبَت کانِه.» 48پس اون زِنا رِه بِیشیِه و باگوته: «تی گُناهان آمُرزیدِه هَبا.» 49مِهمانان هَمدیگَرِ باگوتَن: «این کیِه كه گُناهان رِه هَم بَخشِنِه؟ 50عیسیِ اون زِنا رِه باگوته: «تی ایمان تِرِه نِجات هَدَه؛ بوشو به سَلامَت!»
Currently Selected:
اِنجیلِ لوقا 7: GMB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
